(130) Elektra
| |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
17 lutego 1873 |
| Numer kolejny |
130 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
3,1289 au |
| Mimośród |
0,2080 |
| Peryhelium |
2,4781 au |
| Aphelium |
3,7797 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
5 lat 196 dni 14 godzin |
| Średnia prędkość |
16,67 km/s |
| Inklinacja |
22,85° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
182,25 km |
| Masa |
(6,6±0,4)×1018[1] kg |
| Średnia gęstość |
1,3 ± 0,3[1] g/cm3 |
| Okres obrotu |
5,225 h |
| Albedo |
0,0755 |
| Jasność absolutna |
7,12m |
| Typ spektralny | |
| Średnia temperatura powierzchni |
śred. ~157K |
| Satelity naturalne |
3 – S/2003 (130) 1, |
(130) Elektra – duża planetoida z pasa głównego.
Odkrycie
Planetoida została odkryta przez Christiana Petersa 17 lutego 1873 w Clinton w stanie Nowy Jork. Nazwana planetoidy pochodzi od Elektry, postaci z mitologii greckiej znanej z tragedii Sofoklesa.
Orbita
Orbita (130) Elektry jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 22,85°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 5 lat i 197 dni, krążąc w średniej odległości 3,13 au od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to ok. 16,67 km/s.
Właściwości fizyczne
Elektra ma średnicę ok. 182 km. Jej albedo wynosi 0,08, a jasność absolutna to 7,12m. Planetoida ta zalicza się do planetoid typu G. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 157 K.
Księżyce planetoidy
_1_by_SPHERE-VLT_2014.jpg)
W roku 2003 teleskop Keck II wykrył obecność małego księżyca Elektry o średnicy około 7 km, orbitującego w odległości ok. 1170 km od tej planetoidy. Na razie nosi on tymczasowe oznaczenie S/2003 (130) 1.
W 2014 roku za pomocą teleskopu VLT odkryto drugi, nieco mniejszy księżyc. Orbituje on w odległości około 460 km od planetoidy. Otrzymał tymczasowe oznaczenie S/2014 (130) 1[1].
W 2021 roku, stosując algorytm redukcji światła halo od głównej planetoidy, odkryto trzeci księżyc Elektry, oddalony od niej o 344 km (okres obiegu 16,3 godziny). Otrzymał on oznaczenie S/2014 (130) 2[2].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d Wm. Robert Johnston: Dane szczegółowe planetoidy i jej księżyców. [w:] Johnston’s Archive [on-line]. 2015-03-28. [dostęp 2016-05-07]. (ang.).
- ↑ Marcin Powęska: Pierwsza taka detekcja w historii. Odkryto układ poczwórny planetoid. GeekWeek INTERIA, 2022-02-19. [dostęp 2022-02-19].
Bibliografia
- (130) Elektra w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (130) Elektra w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
- Diagram orbity (130) Elektra w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- Wm. Robert Johnston: Dane szczegółowe planetoidy i jej księżyców. [w:] Johnston’s Archive [on-line]. 2015-03-28. [dostęp 2016-05-07]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.