(596) Scheila

(596) Scheila
	; Zdjęcie ukazujące wyraźną otoczkę gazowo-pyłową wokół (596) Scheila
Odkrywca	August Kopff
Data odkrycia	21 lutego 1906
Numer kolejny	596
Oznaczenie tymczasowe	1906 UC
	Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność; obiektu	Pas główny
Półoś wielka	2,9261 au
Mimośród	0,1658
Peryhelium	2,4409 au
Aphelium	3,4113 au
Okres obiegu; wokół Słońca	5 lat 3 dni 7 godzin
Średnia prędkość	17,41 km/s
Inklinacja	14,66°
	Charakterystyka fizyczna
Średnica	159,726 km
Okres obrotu	(15 h 50 min 53 s) h
Albedo	0,040
Jasność absolutna	8,9m
Typ spektralny	PCD
	Multimedia w Wikimedia Commons

(596) Scheila – planetoida pasa głównego, okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 3 dni w średniej odległości 2,93 au.

Obiekt został odkryty 21 lutego 1906 roku w obserwatorium Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Augusta Kopffa. Nazwa planetoidy pochodzi od imienia angielskiej studentki Uniwersytetu w Heidelbergu, przyjaciółki odkrywcy^[1]. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (598) 1906 UC.

Kolizja z inną planetoidą

W grudniu 2010 zaobserwowano nagłe zwiększenie jasności obiektu z 14,5^m na 13,4^m oraz równocześnie pojawienie się komy wokół obiektu i ciągnącego się za nim warkocza kometarnego. Porównanie zdjęć obiektu z wcześniejszymi obserwacjami sugeruje, że widzialne zmiany rozpoczęły się ok. 3 grudnia i obiekt uważany wcześniej za planetoidę, jest być może kometą^[2].

Obserwacja ta przyczyniła się do przypuszczeń, że (596) Scheila może należeć do grupy komet pasa planetoid (ang. Main-belt comets), które posiadają cechy zarówno planetoid, jak i komet – podobnie, jak komety posiadają komę i warkocz, ale ich parametry orbitalne nie odbiegają od parametrów zwykłych planetoid. Jednak dodatkowe obserwacje przeprowadzone przy użyciu teleskopów Hubble’a i SWIFT wskazują, że powodem nagłego zwiększenia jasności obiektu i pojawienia się jego warkocza była kolizja z inną, znacznie mniejszą planetoidą^[3]^[4]. Zderzenie miało najprawdopodobniej miejsce pomiędzy 2 a 3 grudnia, średnica drugiego obiektu wynosiła pomiędzy 20 a 50 metrów^[5].

Zobacz też

Przypisy

↑ Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. Springer, 2003, s. 61. ISBN 3-540-00238-3.
↑ Asteroid Sheila Sprouts a Tail and Coma. 2010-12-12. [dostęp 2011-07-23]. (ang.).
↑ David Jewitt, Harold Weaver, Max Mutchler, Stephen Larson, Jessica Agarwal: Hubble Space Telescope Observations of Main Belt Comet (596) Scheila. [dostęp 2011-07-23]. (ang.).
↑ David Jewitt, Harold Weaver, Max Mutchler, Stephen Larson, Jessica Agarwal: Collisional Excavation of Asteroid (596) Scheila. [dostęp 2011-07-23]. (ang.).
↑ Researchers explain the formation of the asteroid Scheila’s unusual triple dust tails. astronomy.com, 2011-10-26. [dostęp 2011-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-26)]. (ang.).

Bibliografia

(596) Scheila w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
(596) Scheila w bazie Minor Planet Center (ang.)

Linki zewnętrzne

Diagram orbity (596) Scheila w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)

[schmadel-1] Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. Springer, 2003, s. 61. ISBN 3-540-00238-3.

[ut-2] Asteroid Sheila Sprouts a Tail and Coma. 2010-12-12. [dostęp 2011-07-23]. (ang.).

[arxiv1-3] David Jewitt, Harold Weaver, Max Mutchler, Stephen Larson, Jessica Agarwal: Hubble Space Telescope Observations of Main Belt Comet (596) Scheila. [dostęp 2011-07-23]. (ang.).

[arxiv2-4] David Jewitt, Harold Weaver, Max Mutchler, Stephen Larson, Jessica Agarwal: Collisional Excavation of Asteroid (596) Scheila. [dostęp 2011-07-23]. (ang.).

[astronomy-5] Researchers explain the formation of the asteroid Scheila’s unusual triple dust tails. astronomy.com, 2011-10-26. [dostęp 2011-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-26)]. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]