7Q8

Rękopisy 7Q4, 7Q5 i 7Q8 - mylnie zidentyfikowane jako fragmenty Nowego Testamentu

7Q8 – rękopis spisany na pergaminie w języku greckim znaleziony w grocie 7 w Kumran, należący do zwojów znad Morza Martwego. Jest on datowany na około 100 rok p.n.e.

W 1972 roku José O’Callaghan zidentyfikował ten fragment jako pochodzący z około 50 roku n.e. i zawierający fragment Listu Jakuba 1:23, 24[1]. Informacja, że wśród rękopisów znad Morza Martwego znaleziono fragmenty Nowego Testamentu została podana do wiadomości publicznej. Jednak opinia ta została odrzucona przez społeczność uczonych a identyfikacja O’Callaghana została uznana za błędną. W czasopismach pojawiła się seria krytyki. Identyfikację dokonaną przez José O’Callaghana zakwestionowali: Maurice Baillet[2], P. Benoit[3], Colin Hemer[4], Colin Roberts[5] i Kurt Aland[6].

W 1988 roku G. Wilhelm Nebe zaproponował identyfikację fragmentu 7Q8 jako część Księgi Henocha 103:7-8, z jednoczesnym zastrzeżeniem, że fragment ten można też zidentyfikować jako jedno z miejsc w Starym Testamencie w wersji Septuaginty. Jako możliwe miejsca wskazał Zachariasza 8:8, Izajasza 1:29-30, Psalm 18:14-15, Daniela 2:43, Koheleta 6:3 lub Liczb 22:38. Identyfikacja Wilhelma Nebe została zakwestionowana przez Carstena Thiede, który wspierał identyfikację O’Callaghana. Jednak badania nad rekonstrukcją tekstu wykonane przez Ernesta Muro oraz Émile Puecha wykazały w sposób przekonujący, że fragment 7Q8 (Henoch 103:7-8) wraz z 7Q4,1 (Henoch 103:3-4) oraz 7Q12 (Henoch 103:4) są częścią tego samego dokumentu. Badanie to zdecydowanie wyklucza identyfikację fragmentu 7Q8 jako fragmentu ksiąg Nowego Testamentu[7][8].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ J. O’Callaghan: ¿Papiros Neotestamentarios en la Cueva 7 de Qumran?. T. 53. Biblica, 1972, s. 91-100. (hiszp.).
  2. ↑ M. Baillet: Les Manuscrits de la Grotte 7 de Qumrân et le Nouveau Testament. T. 53. Biblica, 1972, s. 508-516. (fr.).
  3. ↑ P. Benoit: Note sur les Fragments Grecs de la Grotte 7 de Qumran. Revue Biblique, 1972, s. 321-324. (fr.).
  4. ↑ C.J. Hemer: New Testament Fragments At Qumran?. T. 23. Tyndale Bulletin, 1972, s. 125-128. (ang.).
  5. ↑ C.H. Roberts: On Some Presumed Papyrus Fragments Of The New Testament From Qumran. T. 23. Journal Of Theological Studies (New Series), 1972, s. 446, 447. (ang.).
  6. ↑ Kurt Aland, Neue Neutestamentliche Papyri III, „New Testament Studies”, 20 (4), 1974, s. 357-381, DOI: 10.1017/S0028688500012212 (niem.).
  7. ↑ E. A. Muro Jr.: The Greek Fragments Of Enoch From Qumran Cave 7. T. 70. Revue De Qumran, 1997, s. 307-312. (ang.).
  8. ↑ É. Puech: Sept Fragments de la Lettre d'Hénoch (1 Hén 100, 103 et 105) Dans La Grotte 7 de Qumrân. T. 70. Revue De Qumran, 1997, s. 313-323. (fr.).

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya