APEC
państwa członkowskie APEC | |
| Siedziba | |
|---|---|
| Utworzenie |
1989 |
| Rozwiązanie |
istnieje |
| Strona internetowa | |
APEC (Asia-Pacific Economic Co-operation, pol. Wspólnota Gospodarcza Azji i Pacyfiku) – luźny układ integracyjny dotyczący współpracy gospodarczej krajów Azji i regionu Pacyfiku, powołany w 1989 r. w Canberze podczas nieformalnego spotkania 6 państw członkowskich ASEAN i Australii, Nowej Zelandii, Kanady, USA, Japonii i Korei Południowej. Sekretariat APEC został utworzony w 1993 roku i znajduje się w Singapurze. Szczyt APEC organizowany jest corocznie od 1993.
APEC nie jest organizacją międzynarodową (taką jak Unia Europejska), ani także nie zamierza o taki status się ubiegać. Współpraca w ramach tego układu opiera się wyłącznie na deklaracjach politycznych, tak więc podmiotami APEC są gospodarki państw. Deklaracje zasadniczo są przyjmowane podczas odbywających się co roku posiedzeń szefów państw i rządów oraz odrębnych posiedzeń państw członkowskich. W kręgu państw APEC nie są zawierane żadne umowy państwowe. Działalność APEC opiera się na podejmowaniu konsensusu wyłącznie w kwestiach spornych.
Cele APEC:
- znoszenie barier celnych
- współpraca technologiczna
- dążenie do ściślejszej integracji gospodarczej
- popieranie wzrostu gospodarczego i sprawiedliwego rozwoju
Wyżej wymienione cele współpracy gospodarczej zostały określone w deklaracji politycznej z 15 listopada 1994 podczas drugiego posiedzenia szefów państw w indonezyjskim Bogor.
Istotę funkcjonowania APEC odzwierciedla strategia przyjęta podczas posiedzenia szefów państw lub rządów 19 listopada 2005 w Pusan. Dokument ten uwzględnia oprócz liberalizacji obrotów towarowych, także możliwość tworzenia odrębnych stref wolnego handlu.
Członkowie APEC
Do APEC należy 21 państw:
- kraje założycielskie (1989)
- kraje przyjęte w 1991
- kraje przyjęte w 1993
- kraje przyjęte w 1994
Osiągnięcia APEC
Podstawowym osiągnięciem jest znaczący wzrost wymiany towarowej oraz przypływu inwestycji. Łączna wartość eksportu towarów APEC zwiększyła się z 1,5 bln dol. w 1992 do niemal 4,5 bln dol. (2005). Natomiast łączna wartość importu towarów wzrosła w tym samym okresie z ok. 1,5 do 5 bln dol. Największymi odbiorcami bezpośrednich inwestycji zagranicznych w 1995 były: USA (58,77 mld dol.), Chiny (37,52 mld dol.), Australia (11,97 mld dol) i Singapur (11,54 mld dol.). Z kolei największymi odbiorcami bezpośrednich inwestycji zagranicznych w 2005 były: Chiny i Hongkong (odpowiednio 72,41 i 35,90 mld dol.), USA (99,44 mld dol.), a także Kanada (33,82 mld. dol).
Coroczne spotkania na szczycie
| Rok | # | Data | Kraj | Miasto |
|---|---|---|---|---|
| 1989 | 1 | 6–7 listopada | Canberra | |
| 1990 | 2 | 29–31 lipca | Singapur | |
| 1991 | 3 | 12–14 listopada | Seul | |
| 1992 | 4 | 10–11 września | Bangkok | |
| 1993 | 5 | 19–20 listopada | Wyspa Blake’a | |
| 1994 | 6 | 15–16 listopada | Bogor | |
| 1995 | 7 | 18–19 listopada | Osaka | |
| 1996 | 8 | 24–25 listopada | Subic | |
| 1997 | 9 | 24–25 listopada | Vancouver | |
| 1998 | 10 | 17–18 listopada | Kuala Lumpur | |
| 1999 | 11 | 12–13 września | Auckland | |
| 2000 | 12 | 15–16 listopada | Bandar Seri Begawan | |
| 2001 | 13 | 20–21 października | Szanghaj | |
| 2002 | 14 | 26–27 października | Los Cabos | |
| 2003 | 15 | 20–21 października | Bangkok | |
| 2004 | 16 | 20–21 listopada | Santiago | |
| 2005 | 17 | 18–19 listopada | Pusan | |
| 2006 | 18 | 18–19 listopada | Hanoi | |
| 2007 | 19 | 8–9 września | Sydney | |
| 2008 | 20 | 22–23 listopada | Lima | |
| 2009 | 21 | 14–15 listopada | Singapur | |
| 2010 | 22 | 13–14 listopada | Jokohama | |
| 2011 | 23 | 12–13 listopada | Honolulu | |
| 2012 | 24 | 9–10 września | Władywostok | |
| 2013 | 25 | 5–7 października | Bali | |
| 2014 | 26 | 10–11 listopada | Pekin | |
| 2015 | 27 | 18–19 listopada | Pasay | |
| 2016 | 28 | 19–20 listopada | Lima | |
| 2017 | 29 | 10–11 listopada | Đà Nẵng | |
| 2018 | 30 | 17–18 listopada | Port Moresby | |
| 2019 | Santiago | |||
| 2020 | 31 | 20 listopada | Kuala Lumpur (przeprowadzane w Internecie) | |
| 2021 | 32 | 12 listopada | Auckland (przeprowadzane w Internecie) | |
| 2022 | 33 | 18-19 listopada | Bangkok | |
| 2023 | 34 | 15-17 listopada | San Francisco | |
| 2024 | 35 | 10-16 listopada | Cuzco | |
| 2025 | 36 | 31 października-1 listopada | Gyeongju | |
| 2026 | 37 | Zostaną ogłoszone później | Zostaną ogłoszone później | Zostaną ogłoszone później |
Bibliografia
- Najnowsza historia świata tom 4 1995–2007 – Artur Patka, Jan Rydel, Janusz Józef Węc
- Sandra Buckley: The Encyclopedia of Contemporary Japanese Culture, Taylor and Francis, 2009, ISBN 978-0-415-48152-6.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.