Aaron Dessner

Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na stronie głównej w rubryce „Czy wiesz”.
Pomóż nam go sprawdzić: oceń zgłoszoną nominację.

Aaron Dessner

Dessner (2014)
Imię i nazwisko	Aaron Brooking Dessner
Data i miejsce urodzenia	23 kwietnia 1976 Cincinnati, Stany Zjednoczone
Instrumenty	gitara, instrumenty klawiszowe, gitara basowa, harmonijka ustna, mandola, automat perkusyjny, wokal
Zawód	producent muzyczny, autor tekstów, multiinstrumentalista
Aktywność	od 1998
Zespoły
The National, Big Red Machine
Multimedia w Wikimedia Commons

Aaron Brooking Dessner (ur. 23 kwietnia 1976 w Cincinnati) – amerykański muzyk. Najbardziej znany jest jako założyciel rockowego zespołu The National, z którym nagrał dziesięć albumów studyjnych. Jest także współtwórcą indierockowego duetu Big Red Machine, który założył wspólnie z Justinem Vernonem z Bon Iver, oraz bliskim współpracownikiem Taylor Swift. Wspólnie z nią pracował nad świetnie przyjętymi przez krytyków albumami Folklore i Evermore (oba były nominowane do nagrody Grammy w kategorii Album Roku odpowiednio w 2021 i 2022 roku, przy czym Folklore zdobył tę statuetkę), a także nad płytą The Tortured Poets Department (2024).

Dessner współtworzył, wyprodukował lub współwyprodukował utwory wielu artystów, wśród których znaleźli się m.in. Noah Kahan, Taylor Swift, Ed Sheeran, Michael Stipe, Gracie Abrams, Frightened Rabbit, Ben Howard, Sharon Van Etten, Local Natives, This Is the Kit, Adia Victoria, Lisa Hannigan, Fred Again, Girl in Red, Mustafa the Poet, Brian Eno, Laufey, Mumford & Sons, Florence and the Machine, Brandi Carlile, Kevin Morby i Lone Bellow. Muzyk jest również współzałożycielem i kuratorem trzech festiwali muzycznych: Eaux Claires w Eau Claire w stanie Wisconsin (który organizuje wraz ze swoim partnerem z Big Red Machine, Justinem Vernonem), HAVEN w Kopenhadze (prowadzony z bratem Bryce'em) oraz Boston Calling Music Festival.

19 maja 2022 roku Dessner, wspólnie z Questlove'em, otrzymał tytuł doktora honoris causa w dziedzinie sztuk pięknych od The University of the Arts. Wyróżnienie to przyznano mu za „nieustanną chęć poszukiwania nowych możliwości, bycie niezwykle uważnym współpracownikiem oraz postawę, która inspiruje każdego studenta UArts do odkrywania nowych pomysłów i szukania szans we współpracy z rówieśnikami z różnych dyscyplin”^[1].

W 2023 roku magazyn Rolling Stone sklasyfikował Dessnera, wraz z jego bratem bliźniakiem Bryce'em, na 243. miejscu listy najwspanialszych gitarzystów wszech czasów^[2].

Dessner dorastał w Cincinnati w stanie Ohio wraz ze swoim bratem bliźniakiem, Bryce'em Dessnerem^[3]. Został wychowany w wierze żydowskiej i ma korzenie polsko-żydowskie oraz rosyjsko-żydowskie. Muzyk przyznał, że jego żydowskie pochodzenie ma wpływ na jego twórczość: „Mój brat i ja zawsze fascynowaliśmy się liturgicznymi melodiami religijnymi w judaizmie... Nie lubię akordów durowych. Lubię medytacyjne wzorce w niektórych modlitwach i lubię muzykę, która się powtarza”. Dessner uczęszczał do szkoły średniej Cincinnati Country Day School, którą ukończył w 1994 roku, a następnie studiował historię nowożytną Europy na Uniwersytecie Columbia^[4].

Aaron Dessner i jego brat bliźniak Bryce założyli zespół The National w 1998 roku wraz z Bryanem Devendorfem, Scottem Devendorfem i Mattem Berningerem^[5]. Ich pierwsze albumy, debiutancki The National (2001) oraz Sad Songs for Dirty Lovers (2003), ukazały się nakładem założonej przez braci wytwórni Brassland Records^[6][7]. Kolejny krążek, Alligator (2005), wydany już przez Beggars Banquet Records, przyniósł im uznanie krytyków^[8][9], a wydany w 2007 roku Boxer ugruntował ich pozycję (instrumentalna wersja utworu „Fake Empire” trafiła nawet do kampanii Baracka Obamy)^[10][11][12]. W 2009 roku zespół zaangażował się w projekty charytatywne, nagrywając utwory na składanki Dark Was the Night oraz Ciao My Shining Star: The Songs of Mark Mulcahy^[13]. Ich piąty album, High Violet (2010), okazał się wielkim sukcesem komercyjnym^[14], a kolejny, Trouble Will Find Me (2013), przyniósł im nominację do nagrody Grammy^[15]. Historię z tego okresu udokumentował film Mistaken for Strangers^[16][17]. W 2017 roku wydali nagrodzony Grammy album Sleep Well Beast^[18][19], a następnie płyty I Am Easy to Find (2019, z krótkometrażowym filmem Mike'a Millsa)^[20] oraz dwa krążki z 2023 roku: First Two Pages of Frankenstein i wydany niespodziewanie Laugh Track^[21][22]. Dessner jest producentem wszystkich albumów grupy od czasu Alligatora, a większość z nich nagrał w swoich domowych i garażowych studiach na Brooklynie^[23].

W 2008 roku Dessner stworzył instrumentalny zarys utworu „Big Red Machine” na składankę Dark Was the Night, do którego Justin Vernon dopisał tekst^[24]. Po dziesięciu latach duet sformalizował współpracę jako zespół Big Red Machine, wydając w 2018 roku imienny debiut Big Red Machine. Ich drugi album, How Long Do You Think It's Gonna Last? (2021), powstał w studiu Long Pond Dessnera z udziałem takich gości jak Ben Howard, Sharon Van Etten czy Taylor Swift^[25].

Jako producent Dessner wydał wiele cenionych albumów, w tym Tramp (2012) dla Sharon Van Etten^[26], Hummingbird (2013) dla Local Natives oraz Then Came the Morning (2015) dla grupy The Lone Bellow^[27][28]. W 2015 roku wyprodukował też płytę Bashed Out projektu This Is the Kit^[29]. Rok 2016 przyniósł jego produkcje dla Lisy Hannigan (At Swim)^[30], zespołu Frightened Rabbit (Painting of a Panic Attack)^[31] oraz charytatywną składankę Day of the Dead^[32]. W 2020 roku wyprodukował kolejny krążek The Lone Bellow, Half Moon Light^[33], oraz debiut Eve Owen Don't Let the Ink Dry^[34]. W kwietniu 2020 roku Dessner rozpoczął bliską współpracę z Taylor Swift, zostając współautorem i producentem jej nagrodzonego Grammy albumu Folklore^[35]. Sukces ten kontynuowali na jej kolejnych płytach: Evermore (2020)^[36], Midnights (2022)^[37], The Tortured Poets Department (2024)^[38] oraz przy nowych wersjach jej dawnych albumów: Fearless (Taylor's Version)^[39], Red (Taylor's Version) i Speak Now (Taylor's Version)^[40][41]. Po premierze filmu dokumentalnego Folklore: The Long Pond Studio Sessions jego studio Long Pond stało się niezwykle popularne, przyciągając takich artystów jak Maya Hawke^[42], Gracie Abrams^[43], Ed Sheeran^[44], King Princess czy Girl in Red^[45][46]. W międzyczasie Dessner współwyprodukował również albumy Collections from the Whiteout (2021) Bena Howarda^[47] oraz Blue Banner (2022) indierockowej artystki Indigo Sparke^[48].