Abida Hussain

Syeda Abida Hussain–Imam (ur. 1948 w Jhang) – pakistańska polityczka. Pierwsza kobieta zarządzająca miastem oraz pierwsza w historii kobieta wybrana do Parlamentu Pakistanu(inne języki), a dokładniej do Zgromadzenia Narodowego, czyli jego niższej izby.

Jej ojcem był bogatym właścicielem ziemskim w Pakistanie, posiadającym tysiące akrów ziemi oraz deputowanym Zgromadzenia Konstytucyjnego Indii(inne języki) (przed podziałem Indii Brytyjskich)^[1]. Jest jedynaczką^[2]. Uczęszczała do szkoły średniej w Szwajcarii. Studiowała sztukę i architekturę we Florencji^[1].

Działalność polityczną rozpoczęła po śmierci ojca w 1971 roku, w wieku 25 lat. W latach 70. należała do Pakistańskiej Partii Ludowej (PPL), w latach 90. do Muzułmańskiej Ligi Pakistanu(inne języki), a w czasach rządów wojska pozostawała bezpartyjna, aby po ich obaleniu powrócić do PPL^[1].

W latach 1972–1977 była członkinią regionalnego samorządu prowincji Pendżab^[3]. W 1979 roku została pierwszą kobietą zarządzającą miastem w Pakistanie, gdy została przewodniczącą rady miasta Jhang^[2][4].

Z powodzeniem wystartowała w wyborach generalnych w Pakistanie w 1985 roku(inne języki) do Zgromadzenia Narodowego Pakistanu. Została pierwszą kobietą wybraną do parlamentu w historii kraju^[2]. W parlamencie służyła w latach 1985–1988, 1988–1990, 1990–1993 oraz ponownie od 1997 do 1999 roku (do zamachu stanu w Pakistanie w 1999 roku(inne języki))^[5].

W latach 1991–1993 była ambasadorką Pakistanu w Stanach Zjednoczonych, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku^[1]. W latach 1997–1999 pełniła funkcję ministry ds. żywności i rolnictwa^[3].

Jej mężem jest Syed Fakhar Imam(inne języki), przewodniczący pakistańskiego parlamentu oraz minister w kilku pakistańskich rządach. Mają trójkę dzieci. Ich syn, Syed Abid Hussain Imam, angażuje się w pakistańską politykę na poziomie samorządowym. Ich córka, Syeda Sughra Imam(inne języki), od marca 2009 do marca 2015 roku była członkinią Senatu Pakistanu oraz ministrą ds. opieki społecznej od 24 listopada 2003 do jej rezygnacji 18 czerwca 2004^[1][4][5][6].

Wydała książkę opisującą polityczną drogę kobiet w Pakistanie pod tytułem Power Failure – The Political Odyssey of a Pakistani Woman w Oxford University Press^[2].