Abraham Ezofowicz

Jan Abraham Ezofowicz
Herb
Leliwa
Data i miejsce śmierci

1519
Łomazy

Żona

Helena Wasilewna

Dzieci

Jan Wasyl
Konstanty
Maryna

Jan Abraham Ezofowicz Rabinkowicz, Jan Abraham Józefowicz (imię chrzestne Ioann, nazwisko po nobilitacji Józefowicz; zm. po 28 września 1519 w Łomazach) – żydowski kupiec, który w roku 1488 przeszedł na prawosławie, uszlachcony w roku 1507 i przyjęty do herbu Leliwa[1]. Dzierżawca komór celnych w Kownie, Połocku i Smoleńsku oraz mennicy litewskiej[2][3]. Starosta smoleński, wójt miński, horodniczy kowieński. Podskarbi ziemski litewski i członek rady Wielkiego Księstwa Litewskiego (1509–1519)[4][5], wójt królewskiego miasta Solca w 1517 roku[6].

Herb Abrahama Ezofowicza widnieje na karcie pergaminowej, dodanej jako pierwsza strona Psałterza kijowskiego – jednego z najpiękniej iluminowanych psałterzy ruskich, który został spisany pod koniec XIV wieku. Rękopis był własnością Ezofowicza i w roku 1518 został przez niego podarowany cerkwi św. Mikołaja w Wilnie. Darczyńca wpisał do rękopisu klątwę, która miała spaść na każdego, kto wyniesie książkę z cerkwi. Ezofowicz określał się w dopisku jako gorliwy wierny, ochrzczony imieniem Ioann (Jan, Iwan), jednak nie zapomniał dodać pierwotnej formy imienia i patronimiku: Awram Ezofowicz[7].

Przypisy

  1. ↑ Maurycy Horn. Chrześcijańscy i żydowscy wierzyciele i bankierzy Zygmunta Starego i Zygmunta Augusta. „Biuletyn Żydowskiego Instytutu Historycznego”, s. 6–7, 1986. ISSN 0006-4033. (pol.). 
  2. ↑ Józef Wolff: Żyd ministrem króla Zygmunta. Szkic historyczny. [w:] Strona www Artur Ornatowski 2002-2011 [on-line]. www.ornatowski.com (Drukarnia Wł. L. Anczyca i sp., 1885. Kraków). [dostęp 2012-01-12]. (pol.). Brat Abrahama, Michel, w 1525 także został nobilitowany, przy tym bez wymogu przyjęcia chrztu. Jest to jedyny znany taki przypadek (tamże).
  3. ↑ Лариса Жеребцова. Деятельность евреев-мытников Великого Княжества Литовского в конце XV – середине XVI века (на материалах Литовской Метрики). „Acta Historica Univesitatis Klaipedensis; Baltijos regiono istorija ir kultūra: Lietuva ir Lenkija. Socialinė istorija, kultūrologija”, s. 13, 2007. Klaipėdos universitetas, Klaipėda. ISSN 1392-4095. (ros.). 
  4. ↑ Józef Wolff: Senatorowie i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego 1386–1795. Kraków: Drukarnia Wł. L. Anczyca i sp., 1885, s. 146.
  5. ↑ op.cit. Деятельность евреев-мытников Великого Княжества Литовского в конце XV – середине XVI века, s. 14.
  6. ↑ Feliks Kiryk, Franciszek Leśniak, Skupiska żydowskie w miastach małopolskich do końca XVI wieku, w:Żydzi w Małopolsce. Studia z dziejów osadnictwa i życia społecznego, Przemyśl 1991, s. 29.
  7. ↑ Arvydas Pacevičius: Biblioteki. W: Kultura Wielkiego Księstwa Litewskiego. Analizy i obrazy. Kraków: Universitas, 2006, s. 53. ISBN 83-242-0549-7.

Bibliografia

  • Сергей А. Бершадский: Аврам Езофович Ребичкович, подскарбий земский, член рады Великого княжества Литовского. Отрывок из истории внутренних отношений Литвы в начале XVI в.. Киев: Tипография Г. Т. Корчак-Новицкого, 1888.
Podskarbiowie wielcy litewscy

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya