Abraham von Dohna

Abraham von Dohna (ur. 11 grudnia 1561, zm. 1 maja 1613 we Wrocławiu) – władca sycowskiego wolnego państwa stanowego od 1592[1].

Rodzina i pochodzenie

Pochodził z pruskiego rodu von Dohna, osiadłego na Śląsku w XIII w. Był synem Abrahama von Dohna seniora, który był starostą głogowskim. W 1587 r. poślubił Eleonorę von Saurma-Jeltsch[2].

Kariera polityczna

Był aktywny politycznie. Wcześnie rozpoczął karierę na dworze cesarskim, uczestnicząc w licznych misjach dyplomatycznych na terenie Polski i Rosji, gdzie zabiegał o pogodzenie obu zwaśnionych państw w obliczu zagrożenia ze strony Imperium Osmańskiego oraz do Hiszpanii. W 1596 r. został mianowany wójtem krajowym Łużyc Górnych[2].

Wolny pan stanowy Sycowa

Ożenek z bogatą Eleonorą von Saurma-Jeltsch zapewnił mu znaczne fundusze na zakup w 1592 r. sycowskiego wolnego państwa stanowego od zadłużonego Jerzego Wilhelma von Braun[2].

Poprzez utratę na rzecz księstwa oleśnickiego udało mu się zakończyć wieloletni spór o Międzybórz i okolice. W latach 1604––1605 za kwotę 50 tys. talarów nabył majątek Goszcz. Uregulował kwestie dziedziczenia w sycowskim wolnym państwie stanowym po swojej śmierci poprzez ustanowienie zasady primogenitury, która została zatwierdzona przez cesarza Rudolfa II w 1600 r[3].

W 1594 r. rozpoczął budowę nowego zamku w Sycowie razem z parkiem, który zastąpił dotychczasowy zamek, który częściowo znajdował się w ruinie po oblężeniu za panowania Joachima von Maltzana. Ukończono ją w 1608 r.

Sprawy religijne

W 1592 r. wydał przywilej gwarantujący na terenie swojego państwa wolność religijną i uprawnienie dla protestantów. Chociaż wychował się w duchu protestantyzmu wyraźnie sprzyjał katolikom, odbierając w 1601 r. sycowskim protestantom kościół św. Piotra i Pawła, pozostawiając w ich rękach mniejszy kościół pw. św. Michała[2].

Sprawy gospodarcze i poszerzenie granic władztwa

Podczas rządów wykazał się dużą dbałością o zarządzanie swoimi dobrami. W 1592 r. dokupił Dziadową Kłodę, a cztery lata później przyłączył dwie części Trębaczowa, sprzedając przy okazji Komorów[2]. Od miasta Sycowa odkupił prawo wyszynku piwa i wina oraz kilka stawów rybnych. Na terenie swoich włości zakładał nowe folwarki oraz bażanciarnię. Zarządził uprawę winorośli, chmielu, owoców i warzyw. Rozwijała się gospodarka leśna i rybno-stawowa[3].

Ostatnie lata życia i śmierć

Pod koniec życia z powodu rozwijającego się artretyzmu zrezygnował z urzędu wójta Górnych Łużyc (1612). Niedługo potem, 1 maja 1613 r. zmarł we Wrocławiu, zaś jego ciało zostało przewiezione do Sycowa, gdzie został pochowany 28 czerwca w zbudowanej na jego prośbę nowej krypcie rodzinnej, która powstała pod północną kaplicą boczną kościoła parafialnego św. Piotra i św. Pawła[3].

Przypisy

Bibliografia

  • Alicja Galas, Artur Galas, Dzieje Śląska w datach, Wrocław: Rzeka, 2001.
  • Teresa Kulak, Wojciech Mrozowicz, Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność, Wrocław-Syców: Oficyna wydawnicza „Atut”, 2000.
  • J. Franzkowski, Geschichte der freien Standesherrschaft, der Stadt und des landrätlichen Kreises Gross Wartenberg, Gross Wartenberg 1912.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya