Achacy

Achacyimię męskie najprawdopodobniej pochodzenia greckiego. W takim przypadku pochodzi ono od wyrazu achátēs – „agat”. Może również pochodzić od greckiego imienia Ἀκακίος Akakios (od ἀκακός akakos – „niewinny”, „nieznający zła”), albo od greckiego wyrazu ἀγαθός agathos – „dobry”. Jego żeńskim odpowiednikiem są Achacja i Akacja.

Imię to ma oboczną formę Achacjusz. Można również spotkać formę Akacjusz, są to warianty powstałe na skutek niepewnej pisowni łaciny (a zwłaszcza obcych imion własnych) w średniowieczu. W średniowieczu też wiązano to imię z nazwą kolców jakiegoś drzewa, prawdopodobnie akacji. W Polsce imię to pojawiło się w zapiskach z XV wieku, ale nie było często nadawane[1]. Stosunkowo popularne jest natomiast w czasach współczesnych w Gruzji.

Notowany w źródłach rosyjskich pochodzących z lat 14791584 z monastyru sołowieckiego[2].

Achacy i Achacjusz imieniny obchodzą 2 stycznia, 27 lutego, 31 marca, 9 kwietnia, 28 kwietnia, 8 maja, 22 czerwca[1][3], 28 lipca i 27 listopada.

Odpowiedniki w innych językach:

Osoby o tych imionach

  • Achacjusz (Achacy) (zm. ok. 251) – być może biskup Antiochii lub Melitene, święty (wspomnienie 31 marca)
  • Achacy Mniejszy (Agatus, Akacjusz) (zm. ok. 303) – żołnierz legionów rzymskich pochodzący z Kapadocji, męczennik w Konstantynopolu, święty
  • inni święci tego imienia: Święty Achacy
  • Achacy (zm. 366), ariański biskup miasta Caesarea Maritima
  • Achacjusz z Melitene (zm. ok. 431) – biskup Melitene, wspomnienie 17 kwietnia
  • Achacy (ok. 322 – ok. 432) – biskup miasta Beroea (Aleppo)
  • Akacjusz (zm. 489), patriarcha Konstantynopola
  • Achacy Correl (1621–1659) – drukarz i wydawca elbląski
  • Achacy Czema (zm. 1565) (właśc. Zehmen) – wojewoda malborski
  • Achacy Grochowski (zm. 1633) – biskup przemyski

Przypisy

  1. a b Achacy [online], deon.pl [dostęp 2023-08-16].
  2. Hrynkiewicz-Adamskich B., Антропонимиа севера России конца XV–XVI века. Мужские христанские личные имена (основные формы), [w:] Onomastica, rocznik L, Kraków 2005
  3. Skorowidz imion, [w:] Donat Chruścicki, Skarbczyk imion, wyd. II, Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1983, s. 12. nlb, lewa kolumna, ISBN 83-217-2374-8 (pol.), Książka liczy 128 stron, z których żadnej nie ponumerowano. Na stronie 1. umieszczono logo wydawnictwa, str. 3. to strona tytułowa, na stronie 4. wydrukowano numer ISBN, który powtórzono na 3. stronie okładki. Nakład 100 tysięcy egz.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya