Achi

Achi
‏אח"י‎
Państwo

 Izrael

Lider

Efi Ejtam, Jicchak Lewi, Eli Ben-Dahan

Data założenia

2005

Ideologia polityczna

osiedla żydowskie, sprzeciw wobec państwa palestyńskiego

Obecni posłowie
1/120

Achi (hebr. אח''י, akronim od ארץ, חברה, יהדות, Erec, Chewra, Jahadut, czyli Ziemia, Społeczeństwo, Judaizm) – izraelska prawicowa partia narodowo-religijna założona w 2005 roku pod nazwą Odnowiony Syjonizm Narodowo-Religijny (ang. Renewed National Religious Zionism, hebr. ציונות לאומית דתית מתחדשת, Cijonut Leumit Datit Mitchadeszet) przez Efrajima „Efiego” Ejtama i rabina Jicchaka Lewiego po secesji z Narodowej Partii Religijnej (Mafdal), która była w rządzie Ariela Szarona podczas wycofania ze Strefy Gazy i Północnej Samarii.

Historia

W 2004 roku na tle zaproponowanego przez Szarona wycofania osadników i wojska ze Strefy Gazy doszło w Mafdalu do konfliktów, czy partia powinna jak najszybciej opuścić koalicję rządzącą, czy też do samego końca walczyć o wstrzymanie planu lub przeprowadzenie referendum narodowego, które byłoby wiążące dla całego rządu. Do pierwszej grupy należał ówczesny lider Mafdalu – Ejtam, który reprezentował polityków uznających wpływ środowisk rabinicznych na decyzje polityczne. Ejtam uznał, za opinią rabina Awrahama Szapiry, że ewakuacja osadników jest sprzeczna z judaizmem i interesem Izraela, a dłuższe pozostawanie w rządzie Szarona będzie „współudziałem w zbrodni”[1.1]. Doszło do personalnego sporu z Zewulunem Orlewem, który przewodził drugiej grupie, chcącej doprowadzić do kompromisu z Szaronem. Na centralnym zebraniu Mafdalu doszło do głosowania, którą drogę należy objąć. Zwyciężyła frakcja Orlewa, a Ejtam z Lewim 23 stycznia 2005 roku postanowili opuścić Narodową Partię Religijną tworząc Odnowiony Syjonizm Narodowo-Religijny[1.2].

Posłowie Achi
Efi Ejtam
Jicchak Lewi
Eli Ben-Dahan

Przed wyborami w 2006 roku Odnowiony Syjonizm Narodowo-Religijny startował ze wspólnej listy Unii Narodowej i Mafdalu. Unia oraz Mafdal postanowiły połączyć swoje siły ze względu na rozbicie środowiska narodowo-religijnego wokół wycofania z Gazy, co mogło wpłynąć na niskie rezultaty wyborcze[1.3][2]. W 2008 roku partia zmieniła nazwę na Achi[3]. W tym samym roku doszło do rozpadu frakcji Unia Narodowa-Mafdal, ponieważ w Narodowej Partii Religijnej uznano, że należy rozwiązać partię i utworzyć nową, wolną od podziałów wewnętrznych[4]. W wyniku tego Achi stała się samodzielną frakcją w Knesecie z dwoma posłami: Ejtamem i Lewim[5].

W 2008 roku Ejtam podjął rozmowy w celu utworzenia wspólnej listy Achi i Likudu do wyborów w 2009 roku. Ejtam miał zapewnić dodatkowe głosy, a także 12 milionów szekli, które były udziałami Ejtama w ramach Unii Narodowej[6]. W ostatecznym rezultacie wyborczym Likud otrzymał 27 mandatów i żaden z członków Achi nie dostał się do Knesetu[7].

Przed wyborami w kwietniu 2019 roku Likud osiągnął porozumienie z Żydowskim Domem, które zobowiązywało Żydowski Dom do koalicji wyborczej z Żydowską Siłą, a w zamian Likud zapewnił miejsce na liście Eliemu Ben-Dahanowi[8]. Po wyborach Ben-Dahan odłączył się od Likudu i stał się jedynym przedstawicielem Achi w Knesecie[9].

Do wyborów we wrześniu w 2019 roku Ben-Dahan startować będzie z koalicyjnej listy Jamina[10].

Posłowie

Kneset Posłowie Uwagi
16. Kneset[11] Efi Ejtam, Jicchak Lewi Po odłączeniu się od Narodowej Partii Religijnej
17. Kneset[5] Efi Ejtam, Jicchak Lewi Po rozpadzie wspólnej frakcji Unia Narodowa-Mafdal na Mafdal, Achi i Unię Narodową[5]
21. Kneset[5] Eli Ben-Dahan Poseł Ben-Dahan odłączył się od Likudu 2 czerwca 2019 roku[9]

Zobacz też

 Zobacz też kategorię: Politycy Achi.

Przypisy

  1. Etta Bick, A Clash of Authority: Lay Leaders and Rabbis in the National Religious Party, „Israel Affairs”, 13 (2), 2007.
    1. S. 409-410.
    2. S. 410, 412.
    3. S. 414.
  2. Gil Stern, Stern Hoffman, New Party Starts 'Anglo' Regitsration Drive, „The Jerusalem Post”, 9 lutego 2008 [dostęp 2019-08-25].
  3. Matthew Wagner, Turmoil in Religious Zionism, „The Jerusalem Post”, 10 czerwca 2008 [dostęp 2019-08-25].
  4. Matthew Wagner, As Nrp Folds to Create United Front, Signs of Dissent Emerge, „The Jerusalem Post”, 19 listopada 2008 [dostęp 2019-08-25].
  5. a b c d Kneset, Achi – Land, Society, Judaism [online] [dostęp 2019-08-25].
  6. Hillel Fendel, Eitam Makes Deal With Likud, „Aruc Szewa”, 24 grudnia 2008 [dostęp 2019-08-25].
  7. המרכז הישראלי לדמוקרטיה, מפלגת ליכוד [online] [dostęp 2019-08-25].
  8. Elections Committee clears Jewish Home MK’s run on Likud ticket, „The Times of Israel”, 5 marca 2019 [dostęp 2019-08-25].
  9. a b Kneset, Mergers and Splits Among Parliamentary Groups [online] [dostęp 2019-08-25].
  10. ועדת הבחירות המרכזית לכנסת, ימינה בראשות איילת שקד הבית היהודי – האיחוד הלאומי – הימין החדש [online] [dostęp 2019-08-25].
  11. Kneset, Renewed National Religious Zionism [online] [dostęp 2019-08-25].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya