Acinetobacter

Acinetobacter baumannii
Ilustracja
Acinetobacter baumannii
Systematyka
Domena

bakterie

Typ

proteobakterie

Klasa

gammaproteobakterie

Rząd

Pseudomonadales

Rodzina

Moraxellaceae

Rodzaj

Acinetobacter

Nazwa systematyczna
Acinetobacter
Brisou & Prévot 1954

Acinetobacterrodzaj bezwzględnie tlenowych bakterii Gram ujemnych, względnie chorobotwórczych, mogących wywoływać zakażenia szpitalne. Wchodzą one w skład mikrobioty fizjologicznej skóry i śluzówki jamy nosowo-gardłowej[1]. Acinetobacter nie wytwarza rzęsek ani przetrwalników. Kolonie układają się w pałeczki. Podczas intensywnego wzrostu, w fazie stacjonarnej przyjmują kształt ziarniaków.

Hodowla[2]

Wzrost następuje w ciągu 18 do 24 godzin na agarze z krwią (kolonie małe i średnie, wypukłe, bezbarwne) oraz na agarze czekoladowym w warunkach tlenowych i optymalnej temperaturze 33-35 °C.

Biochemiczne cechy diagnostyczne[3]

Bakterie z rodzaju Acinetobacter posiadają następujące biochemiczne cechy diagnostyczne

  • oksydazo ujemne,
  • katalazo dodatnie,
  • laktozo dodatnie,
  • maltozo ujemne,
  • fuktozo ujemne,
  • sacharozo ujemne.
  • brak redukcji azotanów do azotynów.

Rodzaj Acinetobacter dzieli się na gatunki glukozo dodatnie (zdolne do rozkładu glukozy) (np. A. baumannii) oraz niezdolne do oksydacji glukozy (np. A. lwoffi, i A. haemolyticus)[4]. Bakterie z tego rodzaju nie wytwarzają indolu ani H2S.

Czynniki zjadliwości[1]

Głównymi czynnikami zjadliwości bakterii z tego rodzaju są:

Zakażenia[2]

Jak wspomniano wyżej, najczęściej są to zakażenia szpitalne:

  • zapalenia płuc, zwłaszcza u pacjentów korzystających z respiratora,
  • zakażenia skóry i tkanek miękkich,
  • zakażenia układu moczowego,
  • zapalenia ośrodkowego układu nerwowego np. opon mózgowo-rdzeniowych.

Leczenie zakażeń

Cały rodzaj jest oporny na penicyliny. Lekami z wyboru wobec szczepów wieloopornych jest tygecyklina lub karbapenemy połączone z sulbaktamem[5].

Wybrane gatunki

Przypisy

  1. a b A. Szkaradkiewicz, Mikrobiologia lekarska repetytorium z bakteriologii, s. 37, Wydawnictwo Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkiewicza w Poznaniu 2011, ISBN 978-83-7597-149-1
  2. a b A. Szkaradkiewicz, Mikrobiologia lekarska repetytorium z bakteriologii, s. 38, Wydawnictwo Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkiewicza w Poznaniu 2011, ISBN 978-83-7597-149-1
  3. A. Szkaradkiewicz, Mikrobiologia lekarska repetytorium z bakteriologii, s. 39, Wydawnictwo Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkiewicza w Poznaniu 2011, ISBN 978-83-7597-149-1
  4. Patrick R. Murray, Ken S. Rosenthal, Michael. A. Pfaller, Mikrobiologia, Elsevier, s. 331, Wrocław 2011, ISBN 978-83-7609-294-2.
  5. Danuta Dzierżanowska, Antybiotykoterapia praktyczna, s. 381, Wydanie IV, Alfa Medica Press Bielsko-Biała 2008, ISBN 978-83-7522-013-1

Bibliografia

  • Podstawy Mikrobiologii Lekarskiej. PZWL, Warszawa 1979. Praca pod redakcją Leona Jabłońskiego. ISBN 83-200-0181-1. Strona 283 oraz 277
  • Mikrobiologia. Elsevier, Wrocław 2011. Patrick R. Murray, Ken S. Rosenthal, Michael. A. Pfaller. ISBN 978-83-7609-294-2. Strona 331

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya