Aconcagua
| Państwo | |
|---|---|
| Położenie |
Departamento Las Heras↗ |
| Pasmo | |
| Wysokość |
6960,8[1] m n.p.m. |
| Wybitność |
6960,8 m |
| Pierwsze wejście |
14 stycznia 1897 |
Położenie na mapie prowincji Mendoza | |
Położenie na mapie Argentyny | |
Aconcagua, Cerro Aconcagua (w języku keczua: Acconcahuac – Kamienny Strażnik) – najwyższy szczyt Andów, Ameryki Południowej oraz całej Ameryki (także półkul zachodniej i południowej) o wysokości 6960,8 m n.p.m. Leży w Andach Południowych, w Kordylierze Głównej, na obszarze Argentyny, nieco ponad 110 km na północny zachód od miasta Mendoza. Aconcagua tworzy rozległy masyw (o długości 60 km), zbudowany głównie z granitów, pochodzenia wulkanicznego. Jest pokryty wiecznymi śniegami i lodowcami, z których 7 spływa na wysokość 3900 m n.p.m.
Odkrycie na grani szkieletu gwanako andyjskiego wywołało spekulację, że zwierzę mogło być złożone w ofierze przez Inków, byliby oni wówczas pierwszymi zdobywcami szczytu. Pierwsze udokumentowane wejście należy do Szwajcara Matthiasa Zurbriggena 14 stycznia 1897. W 1934 pierwsza polska wyprawa andyjska (Stefan Daszyński, Konstanty Narkiewicz-Jodko, Stefan Osiecki, Wiktor Ostrowski) wytyczyła nową drogę od strony wschodniej przez lodowiec, nazwany później Lodowcem Polaków. Polska alpinistka Wanda Rutkiewicz pokonała ścianę południowego szczytu Aconcagui w roku 1985.
W 1954 Francuzi Adrien Dagory, Edmond Denis, Pierre Lesueur, Guy Poulet, René Ferlet oraz przewodnicy Lucien Berardini i Robert Paragot poprowadzili drogę na ścianie południowej o wysokości 2500 m, przeciętej dwiema barierami wiszących seraków. Do dziś droga francuska doczekała się kilku wariantów. Ekstremalnie trudna droga słoweńska wiedzie lewą stroną południowej ściany, została ona wytyczona w 1982 roku przez Z. Gantara, P. Podgornika i I. Tejca. W 1988 inni Słoweńcy S. Svetičič i M. Romih poprowadzili prostą i niebezpieczną drogę wiodącą przez seraki, nazwaną Ruletką. W 1991 Austriak Bubendorfer przeszedł samotnie całą drogę francuską w 15 godzin.
Z uwagi na specyficzne warunki atmosferyczne uważany za kluczowy etap treningu przed atakiem na Mount Everest. Z uwagi na stosunkowo łatwe wejście jest celem licznych wypraw alpinistycznych, w większości komercyjnych. Punktem wypadowym jest Punte del Inca, a leżący o 3 dni marszu od miejscowości obóz bazowy Plaza Argentina położony jest na wysokości 4200 m n.p.m.
16 stycznia 2013 portugalski ultramaratończyk Carlos Sá ustanowił pierwszy oficjalny rekord szybkości we wspinaczce na Aconcaguę. Startując o godz. 5:20 z granicy Regionalnego Parku Aconcagui w Dolinie Horcones na szczycie stanął o 17:00 (11 godzin 40 minut), a z powrotem na granicy parku był o 20:32, co oznacza, że trasę "drogą normalną" pokonał w ciągu 15 godzin i 42 minut. Wyprawa została poprzedzona odpowiednią aklimatyzacją rozpoczętą pod koniec grudnia[2]. Rekord ten pobił 23 grudnia 2014 Kilian Jornet, który zdobył szczyt w 8 godzin 45 minut, a wraz z drogą na dół zajęło mu to 12 godzin 49 minut[3]. 19 lutego 2014 nowe rekordy ustanowił Karl Egloff, który szczyt zdobył w 7 godzin 55 minut, a wraz z powrotem na dół 11 godzin 52 minuty[4]. Nieoficjalny rekord w szybkości wejścia należy jednak do Jorge Egocheaga, który w styczniu 2007 zdobył szczyt w 7h 52 minuty (cała trasa zajęła mu 14h 5 minut).
Jako najwyższy szczyt Ameryki Południowej wchodzi w skład tzw. Korony Ziemi.
Od 2010 roku w obozie bazowym znajduje się najwyższa galeria sztuki współczesnej "Nautilus", w której swoje obrazy wystawia argentyński malarz Miguel Doura.
W obozie bazowym znajduje się kamera, z której obraz jest na żywo transmitowany w internecie[5]. Jest to trzecia w kolejności najwyżej położona kamera na świecie.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Informacje o szczycie w portalu summitpost (ang.)
- Informacje Aconcagua Park – Droga Normalna – Droga Lodowcem (pol.)
- Climb Aconcagua – one of the Seven Summits list. /Version english and polish/
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.