Adam Bobryk

Adam Bobryk
Państwo działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

28 października 1967
Siedlce

Doktor habilitowany nauk humanistycznych
Alma Mater

Katolicki Uniwersytet Lubelski

Doktorat

2002
Katolicki Uniwersytet Lubelski

Habilitacja

2015
Uniwersytet Śląski w Katowicach

Nauczyciel akademicki
Uniwersytet

Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Adam Bobryk (ur. 28 listopada 1967 w Siedlcach[1]) – polski socjolog, dziennikarz, samorządowiec, nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny i rzecznik prasowy Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. W pracy naukowej specjalizuje się w tematyce mniejszości narodowych i wyznaniowych, w tym w problematyce Polaków na Wschodzie.

Życiorys

W latach 1982–1989 uczestniczył w podziemnej działalności politycznej, kolportował ulotki i prasę. Za tę działalność był więziony[2]. W 1987 wraz z bratem Witoldem zaangażował się w tworzenie struktur Polskiej Partii Socjalistycznej w Siedlcach[3]. Był drukarzem pisma PPS „Iskra”[4], następnie redagował pismo SKR PPS o nazwie „Naprzód” (1989–1990)[3]. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Tymczasowego Komitetu Krajowego PPS[5], a po zjednoczeniu części środowisk socjalistycznych wiceprzewodniczącego Rady Naczelnej PPS[6]. Był odpowiedzialny za współpracę socjalistów ze Wschodem, w tym środowiskami białoruskiej lewicy[7]

W latach 90. pracował jako dziennikarz w lokalnej prasie, m.in. „Tygodniku Siedleckim”, „Kurierze Siedleckim” oraz „Nowym Echu Podlasia”. W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Solidarności Pracy[8], zaś dwa lata później o mandat senatorski w województwie siedleckim z ramienia PPS (z poparciem SLD). Od 1994 wybierany do rady miejskiej Siedlec z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej[9]. Był m.in. przewodniczącym Komisji Kultury, Sportu i Turystyki (1998–2001), w 2006 został wiceprzewodniczącym rady miejskiej. W wyborach 2006 jako członek PPS był kandydatem Lewicy i Demokratów na prezydenta miasta popieranym przez Samoobronę. Uzyskał w pierwszej turze 17,51% głosów[10]. W wyborach samorządowych w 2010 po raz ostatni uzyskał mandat radnego[11].

W 1995 ukończył studia socjologiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[12]. W 2002 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii na Wydziale Nauk Społecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II na podstawie pracy zatytułowanej Odrodzenie narodowe Polaków w Republice Litewskiej 1987–1997. W 2015 rada Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach na podstawie rozprawy pt. Społeczne znaczenie funkcjonowania polskich ugrupowań politycznych w Republice Litewskiej 1989–2013 i dorobku naukowego nadała mu stopień doktora habilitowanego nauk społecznych w zakresie socjologii (specjalność: mniejszości narodowe i etniczne, socjologia polityki)[13][14]. Zatrudniony jako profesor nadzwyczajny[15] w Instytucie Nauk Społecznych i Bezpieczeństwa Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach, został również rzecznikiem prasowym uczelni.

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, Białoruskiego Towarzystwa Historycznego, a także Siedleckiego Towarzystwa Naukowego oraz Stowarzyszenia Wspólnota Polska oddział w Siedlcach.

Żonaty, ma dwoje dzieci[16].

Odznaczenia

W 2011, za działalność na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[17]. Ponadto odznaczony Srebrnym (2004)[18] i Złotym (2010)[19] Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2017)[20].

Publikacje

  • Blisko, a tak daleko: Polacy w obwodzie brzeskim na Białorusi (red. nauk.), Siedleckie Towarzystwo Naukowe; Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” Oddział w Siedlcach, Siedlce 2004.
  • Odrodzenie narodowe Polaków w Republice Litewskiej 1987–1997, Dom Wydawniczy Duet, Toruń, Łysomice, 2006.
  • Prawosławie w Siedlcach (współautor z Izabelą Kochan), Siedleckie Towarzystwo Naukowe, Siedleckie Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Brama”, Siedlce 2007.
  • Życie społeczne Polaków na Wschodzie: wybrane zagadnienia (red. nauk.), Archiwum Państwowe w Siedlcach, Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” Oddział w Siedlcach, Siedlce 2007.
  • Przeobrażenia i zmiany: nauki humanistyczne (red. Ryszard Droba, Adam Bobryk, Ewelina Obrępalska), Wydawnictwo Akademii Podlaskiej, Siedlce 2010.
  • Kultura pogranicza – pogranicze kultur (red. nauk.), Siedleckie Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Brama”, Wyższa Szkoła Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora, Siedlce, Pułtusk 2005.
  • Siedlce 1448–2007 (współautor), Wyd. 2 zm. i poszerzone, Wydawnictwo Akademii Podlaskiej, Siedlce 2007.
  • Ślady przeszłości. Historia i teraźniejszość prawosławia na południowo-zachodnim Podlasiu w świadomości społecznej (współautor z Izabelą Kochan), Siedleckie Towarzystwo Naukowe, Siedleckie Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Brama”, Siedlce 2010.
  • Społeczne znaczenie funkcjonowania polskich ugrupowań politycznych w Republice Litewskiej 1989–2013, Siedleckie Towarzystwo Naukowe, Siedlce 2013.

Przypisy

  1. ↑ Krzysztof Biernacki: Adam Bobryk. encysol.pl. [dostęp 2020-07-16].
  2. ↑ Adam Bobryk. slownik-niezaleznidlakultury.pl. [dostęp 2012-09-24].
  3. ↑ a b Krzysztof Biernacki: Leksykon opozycji – woj. siedleckie i bialskopodlaskie. sws.org.pl. [dostęp 2012-09-24].
  4. ↑ Marek Wierzbicki: „Iskra”. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2012-09-24].
  5. ↑ Skradzione sztandary PPS, „Tygodnik Siedlecki” nr 30 (424) z 29 lipca 1990, s. 3 (rozmowa Dariusza Dybciaka z Adamem Bobrykiem)
  6. ↑ Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991. Władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, Warszawa 1991, s. 305
  7. ↑ Rafał Chwedoruk, Socjaliści z Solidarności w latach 1989–1993, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2004, s. 43.
  8. ↑ Inka Słodkowska (red.), Wybory 1991: programy partii i ugrupowań politycznych, Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2001, s. 55
  9. ↑ Edward Kospath-Pawłowski (red. nauk.), Siedlce 1448–2007, Wyd. 2 zm. i poszerzone, Wydawnictwo Akademii Podlaskiej, Siedlce 2007, s. 516, 563, 565–566, 588
  10. ↑ Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2012-09-24].
  11. ↑ Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2012-09-24].
  12. ↑ Autoreferat. us.edu.pl, 2014. [dostęp 2015-08-02].
  13. ↑ Uchwała 3/04/2015 podjęta na posiedzeniu Rady Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w dniu 21 kwietnia 2015 r. w sprawie nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego dr. Adamowi Bobrykowi. us.edu.pl. [dostęp 2015-08-02].
  14. ↑ Dr hab. Adam Bobryk, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2018-07-08].
  15. ↑ Struktura Instytutu. insib.uph.edu.pl. [dostęp 2018-07-08].
  16. ↑ Dr Adam Bobryk prezydentem Siedlec, „Tygodnik Siedlecki” nr 44 z 29 października 2006, s. 6–7 (reklamówka wyborcza kandydatów LiD do rady miasta)
  17. ↑ M.P. z 2011 r. Nr 64, poz. 611 (ISAP).
  18. ↑ M.P. z 2005 r. Nr 10, poz. 188 (ISAP).
  19. ↑ M.P. z 2011 r. Nr 4, poz. 55 (ISAP).
  20. ↑ M.P. z 2018 r. poz. 88 (ISAP).

Bibliografia

  • Dr hab. Adam Bobryk, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2018-07-08].
  • Prawosławie w Siedlcach, Siedleckie Towarzystwo Naukowe, Siedleckie Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Brama”, Siedlce 2007 (nota biograficzna).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya