Adam Gocel
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
dziennikarz telewizyjny i radiowy, weterynarz, bioenergoterapeuta |
| Odznaczenia | |
  
| |
Adam Gocel (ur. 11 kwietnia 1939 w Radomiu[1], zm. 13 listopada 2023[2]) – polski dziennikarz telewizyjny i radiowy, lekarz weterynarii i bioenergoterapeuta. Pomysłodawca i prowadzący program "Piłkarska kadra czeka".
Życiorys
Absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego im. Tytusa Chałubińskiego w Radomiu (1956), Wydziału Weterynarii Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (1963) oraz Studium Dziennikarskiego Uniwersytetu Warszawskiego (1969).
W latach 1963–1967 pracował jako weterynarz w Kielcach, Radomiu i Jedlińsku, w latach 1967-1977 jako dziennikarz w Polskim Radiu[1]. Od czerwca 1977 do sierpnia 1980 roku przebywał w Maroku, gdzie był lekarzem weterynarii w tamtejszym Urzędzie ds. Rozwoju Rolnictwa. Od stycznia do sierpnia 1980 roku pełnił również funkcję trenera II-ligowej drużyny piłkarskiej Amhal Tiznit.
Po powrocie do Polski podjął pracę dziennikarską w redakcjach rolnych, a następnie sportowych Telewizji Polskiej oraz Polskiego Radia. W latach 80. XX wieku prowadził akcję oraz program telewizyjny "Piłkarska kadra czeka", w którym prezentował młodzież oraz drużyny piłkarskie z ośrodków wiejskich. W programie wystąpili m.in. Janusz Chomontek, Jerzy Brzęczek, Piotr Mosór i Rafał Niżnik. Za tę działalność w 1987 roku otrzymał "Złoty Ekran" - nagrodę przyznawaną przez tygodnik "Ekran". W 1998 roku został odznaczony francuskim Orderem Zasługi Rolniczej. W tym samym roku przeszedł na emeryturę.
W późniejszym okresie, po wypadku samochodowym uznał, że posiada zdolności bioenergoterapeutyczne. Z jego usług korzystali m.in. polscy piłkarze: Tomasz Frankowski, Jacek Krzynówek, Sławomir Peszko, Wojciech Kowalewski oraz Artur Sarnat. Praktykował m.in. hipnozę oraz reiki. Nigdy nie negował działania medycyny tradycyjnej.
Był również autorem reportaży i opowiadań, z czego kilka opublikowano w zbiorze "Portrety w marokańskim słońcu". W 2017 roku wydał książkę biograficzną "Moje trzecie życie".
W 1974 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 1985 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
Przypisy
- ↑ a b c Elżbieta Ciborska Leksykon polskiego dziennikarstwa, wyd. Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2000, s. 169-170
- ↑ Adam Gocel. Nekrolog
Bibliografia
- Moje trzecie życie. Adam Gocel. nieznany.pl. [dostęp 2023-11-15]. (pol.).
- Dariusz Nawrocki: Adam Gocel nie żyje. W czasach PRL był twórcą "Piłkarskiej kadry czeka", a potem bioenergoterapeutą. gloswielkopolski.pl, 2023-11-15. [dostęp 2023-11-15]. (pol.).
- Leczył sportowców, był legendą TVP. Nie żyje Adam Gocel. przegladsportowy.onet.pl, 2023-11-14. [dostęp 2023-11-15]. (pol.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.