Adam Kobieracki
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Stały Przedstawiciel RP przy Biurze Narodów Zjednoczonych i organizacjach międzynarodowych w Wiedniu | |
| Okres |
od 1997 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Zastępca Sekretarza Generalnego Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego do spraw Operacji | |
| Okres |
od 2003 |
| Odznaczenia | |
 
| |
Adam Kobieracki (ur. 1 czerwca 1957 w Warszawie, zm. 4 kwietnia 2024 w Piasecznie[1]) – polski urzędnik, dyplomata, ekspert do spraw kontroli zbrojeń i międzynarodowego bezpieczeństwa. Stały Przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej przy Biurze Narodów Zjednoczonych i organizacjach międzynarodowych w Wiedniu (1997–2000); Zastępca Sekretarza Generalnego Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) do spraw Operacji (2003–2007).
Życiorys
Był absolwentem Moskiewskiego Państwowego Instytutu Stosunków Międzynarodowych, gdzie uzyskał doktorat. Studiował także na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego[2].
Od 1982 związany z Ministerstwem Spraw Zagranicznych. Do 1991 pracował w centrali, najpierw w departamencie Studiów i Planowania (do 1989), zaś przez następne dwa lata w Departamencie Instytucji Europejskich. Uczestniczył w tym czasie w Wiedniu jako przedstawiciel Polski w serii rozmów dotyczących redukcji zbrojeń, obejmujących m.in. negocjacje na temat Wzajemnej i Zrównoważonej Redukcji Sił Zbrojnych (MBFR) czy Traktatu o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie (CFE)[2].
Od 1991 pracował w Stałym Przedstawicielstwie Rzeczypospolitej Polskiej w Wiedniu, gdzie odpowiadał za relacje m.in. z Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Organizacją Narodów Zjednoczonych i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej; przewodniczył szeregowi polskich misji podczas konferencji i negocjacji międzynarodowych. Od 1993, w stopniu radcy, był zastępcą kierownika placówki. W 1996 awansował na radcę-ministra. Rok później objął kierownictwo placówki, które sprawował do 2000[2]. Za jego ambasadorskiej kadencji, w 1998, Polska sprawowała przewodnictwo w Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Po powrocie do Polski w 2001 został dyrektorem Departamentu Polityki Bezpieczeństwa MSZ[3].
Od 2003 do 2007, jako jedyny Polak, pełnił funkcję Zastępcy Sekretarza Generalnego Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego do spraw Operacji (ang. Assistant Secretary General for Operations)[4]. Po powrocie do Polski pełnił głównie funkcje kierownicze, m.in. ponownie dyrektora Departamentu Polityki Bezpieczeństwa MSZ (2008–2011[5], 2015–2016[6]). Jako dyrektor Centrum Zapobiegania Konfliktom Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (2011–2015)[7] między innymi kierował Specjalną Misją Monitorującą na Ukrainę (2014)[8]. W 2022 przeszedł na emeryturę.
Posługiwał się biegle językami angielskim i rosyjskim, zaś biernie językami niemieckim i francuskim[2].
Syn Teresy i Witolda. Był żonaty, miał syna i córkę[9].
Pochowany na starym cmentarzu na Służewie w Warszawie[9].
Odznaczenia
W 2010 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w uznaniu wybitnych zasług w służbie zagranicznej, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i działalności dyplomatycznej[10].
W 2002 otrzymał estoński Order Białej Gwiazdy II klasy[11].
Przypisy
- ↑ Rejestr Spadkowy PL: wyszukiwanie wpisu [online], rejestry-notarialne.pl [dostęp 2025-01-01] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-02].
- ↑ a b c d Assistant Secretary General for Operations [online], nato.int, 27 sierpnia 2007 [dostęp 2019-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-31] (ang.).
- ↑ Kim jest Adam Kobieracki [online], wyborcza.pl, 16 maja 2003 [dostęp 2019-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-28].
- ↑ Polak wiceszefem NATO [online], fakty.interia.pl, 16 maja 2003 [dostęp 2019-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-31].
- ↑ Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 108/ [online], orka.sejm.gov.pl, 20 maja 2009 [dostęp 2019-05-31].
- ↑ Wynik naboru na stanowisko Dyrektora Departamentu Polityki Bezpieczeństwa [online], msz.gov.pl, 11 września 2015 [dostęp 2019-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-31].
- ↑ Adam Kobieracki [online], europeanleadershipnetwork.org [dostęp 2019-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-31] (ang.).
- ↑ OBWE wysyła Specjalną Misję Monitorującą na Ukrainę [online], wiedenonz.msz.gov.pl, 21 marca 2014 [dostęp 2019-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-31].
- ↑ a b Adam Kobieracki, Warszawa, 09.04.2024 - nekrolog [online], nekrologi.wyborcza.pl, 9 kwietnia 2024 [dostęp 2024-04-09].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 listopada 2010 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2011 r. Nr 19, poz. 198 (ISAP)).
- ↑ 121. Riiklike autasude andmine [online], president.ee, 13 marca 2002 [dostęp 2025-08-27] (est.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.