Adolf Chronicki
| Data i miejsce urodzenia |
5 maja 1912 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 września 1989 |
| Zawód |
aktor |
| Odznaczenia | |
     
| |
Adolf Chronicki (ur. 5 maja 1912 w Laskowcach, zm. 23 września 1989 w Gliwicach)[1] – polski aktor, reżyser, dyrektor i kierownik artystyczny w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu od 1 września 1970 do 31 grudnia 1974.
Życiorys
Adolf Chronicki urodził się 5 maja 1912 roku w Laskowcach koło Tarnopola na Ukrainie. W 1934 roku ukończył prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Przed wybuchem II wojny światowej występował m.in. w Teatrze Komedia Muzyczna w Krakowie. Po wojnie aktor występował na deskach Teatru Kameralnego Domu Żołnierza w Łodzi (1945–1947), Teatru Dramatycznego we Wrocławiu (1947–1953), Teatru Rozmaitości we Wrocławiu (1953–1966, także dyrektor naczelny i artystyczny), Teatru Polskiego we Wrocławiu (1966–1971), Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu (1970–1974, także dyrektor naczelny i artystyczny) i Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu (1975–1989). Od 1962 roku miał uprawnienia reżyserskie i sporadycznie reżyserował w teatrach. Zmarł 23 września 1989 roku w Gliwicach. Został pochowany na cmentarzu Centralnym w Gliwicach (kwatera A2 – A – 5)[1].
Filmografia
| Filmy[1] | |||
| Rok | Tytuł | Rola | Uwagi |
| 1946 | W chłopskie ręce | milicjant | niewymieniony w napisach |
| 1953 | Celuloza | porucznik Gedroniec | |
| 1954 | Niedaleko Warszawy | porucznik UB | |
| 1956 | Cień | Karbowski | |
| 1957 | Pętla | niewymieniony w napisach | |
| 1958 | Popiół i diament | Podgórski, asystent Szczuki | |
| 1958 | Pigułki dla Aurelii | major Łużyc, dowódca oddziału, sprzedawca w sklepie muzycznym | |
| 1958 | Krzyż Walecznych | Ołdak | |
| 1958 | Dezerter | dowódca Steinera | |
| 1959 | Sygnały | strażnik w magazynach Urzędu Celnego | |
| 1960 | Szklana góra | dyrektor kamieniołomów | |
| 1960 | Spotkania w mroku | SS-man | niewymieniony w napisach |
| 1961 | Ogniomistrz Kaleń | kierowca Kotlak | |
| 1963 | Ubranie prawie nowe | mecenas, gość dyrektorstwa | |
| 1963 | Ostatni kurs | Burycz, dyrektor garbarni | |
| 1964 | Agnieszka 46 | oficer na apelu poległych, były żołnierz kompanii | |
| 1965 | Niekochana | major, syn dziedziczki | |
| 1965 | Miejsce dla jednego | oficer MO | |
| 1966 | Ściana Czarownic | delegat Polskiego Związku Narciarskiego | |
| 1966 | Cała naprzód | Eryk, reżyser filmu „Lochy Elsinoru” | opowieść 1 |
| 1969 | Sąsiedzi | Jóźwiak, instruktor LOPP | |
| 1969 | Jak rozpętałem drugą wojnę światową | polski kapitan na granicy polsko-niemieckiej | niewymieniony w napisach; część 1 |
| 1971 | Zaraza | minister | |
| 1971 | Kardiogram | dyrektor szkoły Wojciechowski, mąż Teresy | |
| 1973 | Sekret | starszy pan w kawiarni | |
| 1975 | Partita na instrument drewniany | żołnierz, pułkownik | |
| 1976 | Za rok, za dzień, za chwilę... | inżynier Kornobis | |
| 1978 | Pogrzeb świerszcza | Krupiński | |
| 1978 | Azyl | Kozłowski | niewymieniony w napisach |
| 1980 | Polonia Restituta | Wacław Sieroszewski | w części 2 niewymieniony w napisach |
| 1981 | Rdza | towarzysz Jańczak | |
| 1981 | Klejnot wolnego sumienia | prymas Jakub Uchański | |
| 1983 | Dom świętego Kazimierza | Tomasz August Olizarowski | |
| Produkcje telewizyjne[1] | |||
| Rok | Tytuł | Rola | Uwagi |
| 1967 | Fatalista | zabity oficer | film telewizyjny |
| 1968 | Stawka większa niż życie | pułkownik Schmeck, przyjaciel Berty | serial telewizyjny, odcinek: 12 |
| 1968 | Dom w małym miasteczku | Paweł | spektakl telewizyjny |
| 1969 | Dziewięćdziesiąty trzeci | De La Meuge | spektakl telewizyjny |
| 1971 | Uciekła mi przepióreczka | Przełęcki | spektakl telewizyjny; także reżyseria |
| 1972 | Gruby | polonista Wąsowicz | serial telewizyjny, odcinki: 2-7 |
| 1973 | Droga | Lewandowski, ojciec doktor Marii | serial telewizyjny, odcinek: 6 |
| 1975 | Dyrektorzy | Badura, dyrektor „Fabelu” | serial telewizyjny, odcinek: 1 |
| 1976 | Znaki szczególne | towarzysz z komitetu, przyjaciel Sochackiego | serial telewizyjny, odcinek: 4 |
| 1976 | Wergili | dyrektor przedsiębiorstwa, oświęcimiak | film telewizyjny |
| 1976 | Iwona, księżniczka Burgunda | Szambelan | spektakl telewizyjny |
| 1977 | Zawisza Czarny | Cesarz | spektakl telewizyjny |
| 1978 | Ślad na ziemi | leśniczy | serial telewizyjny, odcinek: 3 |
| 1978 | Gdy wstaniemy z martwych | prof. Rubek | spektakl telewizyjny |
| 1980 | Śmierć Iwana Iljicza | doktor | spektakl telewizyjny |
| 1982 | Zmartwychwstanie Jana Wióro | dziadek | film telewizyjny |
| 1982 | Polonia Restituta | Wacław Sieroszewski | serial telewizyjny, odcinki 3-5; w napisach wymieniony jako Chromicki |
| 1984 | Sprawa osobista | szatniarz w szpitalu | film telewizyjny, z cyklu „Zdaniem obrony” |
Nagrody i odznaczenia
Nagrody
- 1958: Nagroda prasy dolnośląskiej
- 1971: Nagroda Dolnośląskiego Towarzystwa Upowszechniania Kultury
- 1972: Medal XXV-lecia wyzwolenia Wałbrzycha
- 1985: Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za całokształt osiągnięć artystycznych w dziedzinie aktorstwa z okazji 50-lecia pracy artystycznej
Źródło: Filmpolski.pl[1].
Odznaczenia
- 1946: Srebrny Krzyż Zasługi
- 1955: Zasłużony Działacz Kultury
- 1964: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- 1966: Zasłużony dla Dolnego Śląska
- 1973: Złoty Krzyż Zasługi
- 1978: Zasłużony Działacz Kultury
- 1979: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- 1985: Order Sztandaru Pracy I klasy
- 1985: Medal 40-lecia
Źródło: Filmpolski.pl[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f Adolf Chronicki w bazie filmpolski.pl
Linki zewnętrzne
- Adolf Chronicki w bazie IMDb (ang.)
- Adolf Chronicki w bazie Filmweb
- Adolf Chronicki w bazie filmpolski.pl
- Adolf Chronicki na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.