Adolf Herforth

Adolf Marian Herforth
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia

2 lutego 1866
Lwów

Data i miejsce śmierci

13 września 1932
Kraków

Przebieg służby
Lata służby

1883-1924

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Szefostwo Administracji Armii

Stanowiska

zastępca szefa administracji armii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Kawaler Orderu Franciszka Józefa z dekoracją wojenną (Austro-Węgry) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Adolf Marian Herforth (ur. 2 lutego 1866 we Lwowie, zm. 13 września 1932 w Krakowie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Adolf Marian Herforth urodził się 2 lutego 1866 we Lwowie, w rodzinie Antoniego, majora cesarskiej i królewskiej armii, i Wiktorii z Szönnerów[1] (Szöttnerów)[2]. Był narodowości polskiej i wyznania rzymskokatolickiego[1]. Ukończył cztery klasy w Wojskowej Szkole Realną w Eisenstadt i cztery klasy w Szkole Kadetów w Innsbrucku[1].

Jesienią 1885 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii. Został wcielony do Czeskiego Pułku Piechoty Nr 28, który wówczas stacjonował w Pradze[3]. W latach 1894–1896 był słuchaczem Kursu Intendentów Wojskowych w Wiedniu[4][5]. Po ukończeniu kursu został przydzielony do urzędu intendentów wojskowych z równoczesnym przydziałem do Intendentury 15 Korpusu w Sarajewie, pozostając oficerem nadetatowym macierzystego pułku[6][7]. W 1900 został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do urzędu intendentów wojskowych z równoczesnym przeniesieniem do Intendentury 15 Korpusu[8][9]. W 1902 został przeniesiony do Intendentury 2 Korpusu w Wiedniu[10][11]. W 1908 zdał w Wiedniu egzamin na sztabowego oficera intendentury[12] i został przeniesiony do Komendy 48 Dywizji Piechoty w Banja Luce (od 1909 w Sarajewie) na stanowisko szefa intendentury[13][14][1]. W latach 1910–1918 służył w Intendenturze 15 Korpusu w Sarajewie[15][16][17][18][19].

24 listopada 1918 został przydzielony do Polskiej Wojskowej Komisji Likwidacyjnej w Wiedniu. 4 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika intendenta i przydzielony z dniem 28 grudnia 1918 do Departamentu Gospodarczego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[20]. Następnie na stanowisku szefa sekcji w Departamencie VII MSWojsk. 3 czerwca 1919 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków” na stanowisko szefa intendentury[21]. Na tym stanowisku 1 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała podporucznika, w Korpusie Intendenckim, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[22].

Od 27 grudnia 1921 był zastępcą szefa Administracji Armii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 6. lokatą w korpusie generałów[23].

Od 1 października 1923 pozostawał w dyspozycji Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z dniem 31 października 1924 został przeniesiony w stan spoczynku, na własną prośbę, po uzyskaniu prawa do pełnego uposażenia emerytalnego oraz z powodu trwałej niezdolności do służby wojskowej stwierdzonej na podstawie przeprowadzonej superrewizji[24][2]. Osiadł w Krakowie[25]. W 1931 został filistrem honorowym Korporacji Akademickiej K!Capitolia. Zmarł 13 września 1932 w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym przy ul. Prandoty.

4 czerwca 1900 ożenił się z Pauliną z Friedrichów, z którą miał troje dzieci: Roberta (1902–1932), Elżbietę (ur. 1907) i Adolfa (ur. 1910)[1].

Awanse

  • kadet (niem. Kadett) – starszeństwo z 1 września 1885[26]
  • kadet-zastępca oficera (niem. Kadett-Offizierstellvertreter) – starszeństwo z 1 września 1885[27]
  • porucznik (niem. Leutnant) – starszeństwo z 1 listopada 1888[28]
  • nadporucznik (niem. Oberleutnant) – starszeństwo z 1 maja 1893[29]
  • podintendent wojskowy (niem. Militärunterintendant)[a] - starszeństwo z 1 maja 1900[8]
  • intendent wojskowy (niem. Militärintendant)[b] - starszeństwo z 1 listopada 1909[14]
  • nadintendent wojskowy 2 klasy (niem. Militäroberintendant 2. Klasse)[c] - starszeństwo z 1 listopada 1914[17]
  • nadintendent wojskowy 1 klasy (niem. Militäroberintendant 1. Klasse)[d] - starszeństwo z 1 listopada 1917[19]
  • generał podporucznik intendent - 1 maja 1920 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920
  • generał brygady - 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie generałów

Ordery i odznaczenia

W czasie służby w c. i k. Armii otrzymał:

Uwagi

  1. ↑ Stopień podintendenta wojskowego był równorzędny stopniowi kapitana 1 klasy (niem. Hauptmann 1. Klasse) i rotmistrza 1 klasy (niem. Rittmeister 1. Klasse). Jan Rydel posługuje się nazwą „młodszy intendent wojskowy”.
  2. ↑ Stopień intendenta wojskowego był równorzędny stopniowi majora[30].
  3. ↑ Stopień starszego intendenta wojskowego 2 klasy był równorzędny stopniowi podpułkownika[30].
  4. ↑ Stopień starszego intendenta wojskowego 1 klasy był równorzędny stopniowi pułkownika[30].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e Kolekcja ↓, s. 42.
  2. ↑ a b Stawecki 1994 ↓, s. 137.
  3. ↑ Militär-Schematismus 1886 ↓, s. 325.
  4. ↑ Schematismus 1895 ↓, s. 217, 360, 942.
  5. ↑ Schematismus 1896 ↓, s. 219, 378, 918.
  6. ↑ Schematismus 1897 ↓, s. 248, 420, 1045.
  7. ↑ Schematismus 1900 ↓, s. 248, 442, 1096.
  8. ↑ a b Schematismus 1901 ↓, s. 1114.
  9. ↑ Schematismus 1902 ↓, s. 1129.
  10. ↑ Schematismus 1903 ↓, s. 1127.
  11. ↑ Schematismus 1908 ↓, s. 1190.
  12. ↑ Kolekcja ↓, s. 43.
  13. ↑ Schematismus 1909 ↓, s. 1236.
  14. ↑ a b Schematismus 1910 ↓, s. 1264.
  15. ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 1282.
  16. ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 1181.
  17. ↑ a b Ranglisten 1916 ↓, s. 1070.
  18. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 1416.
  19. ↑ a b c Ranglisten 1918 ↓, s. 1773.
  20. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 5 z 18 stycznia 1919, poz. 204, 219.
  21. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 68 z 21 czerwca 1919, poz. 2179.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 15 maja 1920, s. 353.
  23. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 15.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 99 z 27 września 1924, s. 552.
  25. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 879.
  26. ↑ Militär-Schematismus 1886 ↓, s. 267.
  27. ↑ Militär-Schematismus 1887 ↓, s. 327.
  28. ↑ Militär-Schematismus 1889 ↓, s. 261.
  29. ↑ Schematismus 1894 ↓, s. 217.
  30. ↑ a b c Rydel 2001 ↓, s. 89-90.

Bibliografia

  • Adolf Marian Herforth. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości, sygn. I.480.198 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-11-19].
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1886. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1885. (niem.).
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1887. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1886. (niem.).
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1889. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1888. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1894. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1894. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1895. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1895. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1896. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1895. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1897. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1896. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1900. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1899. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1901. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1900. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1902. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1901. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1903. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1902. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1907. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1909. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1909. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1910. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1909. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1911. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1910. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1916. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1917. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
  • Jan Rydel: W służbie cesarza i króla: generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2001. ISBN 83-7188-235-1.
  • Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.
  • Archiwum Korporacyjne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya