Aglaophamus

Aglaophamus
Kinberg, 1866
ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

pierścienice

Gromada

wieloszczety

Podgromada

wieloszczety wędrujące

Rząd

Phyllodocida

Rodzina

Nephtyidae

Rodzaj

Aglaophamus

Typ nomenklatoryczny

Aglaophamus lyratus Kinberg, 1866

Synonimy
  • Aglaopheme Kinberg, 1866

Aglaophamusrodzaj wieloszczetów z rzędu Phyllodocida i rodziny Nephtyidae.

Morfologia

Parapodium z przednio-środkowej części ciała Aglaophamus circinata (preparat na szkiełku mikroskopowym)

Wieloszczety o ciele długim i wąskim, w przekroju czworokątnym, pozbawionym łusek[1]. Prostomium jest zaopatrzone w jedną parę czułków i jedną parę bardzo krótkich głaszczków[1][2]. Gardziel ma część wywracającą się na zewnątrz (ryjek) wyposażoną w parę bocznych szczęk[1], od 14 do 22 podłużnych rzędów papilli subterminalnych[2] oraz papille terminalne[1]. Proksymalna część gardzieli jest gładka, pozbawiona papilli[2]. Parapodia są dobrze widoczne, zbudowane z dwóch gałęzi – grzbietowego notopodium i brzusznego neuropodium. Płaty acikularne parapodiów są ostro zakończone i zaopatrzone w zakrzywione na wierzchołkach acikule[1][2]. W przestrzeń pomiędzy notopodium i neuropodium danego parapodium (przestrzeń interramalna) wrastają zakrzywione lub odchylone skrzela z przekształconych cirrusów wyrastających z brzusznej strony notopodiów. Na parapodiach obecne są szczecinki z zadziorami, natomiast szczecinki lirowate mogą występować lub nie[2].

Taksonomia

Rodzaj ten wprowadzony został w 1866 roku przez Johana Gustafa Hjalmara Kinberga jako takson monotypowy z jednym, opisanym w tej samej publikacji gatunkiem, Aglaophamus lyratus. W tej samej publikacji opisany został również monotypowy rodzaj Aglaopheme[3][4], który zsynonimizowano później z Aglaophamus[4]. Do rodzaju tego zalicza się 53 opisane gatunki[4]:

Przypisy

  1. a b c d e Kristian Fauchald: The Polychaete Worms. Definitions and Keys to the Orders, Families and Genera. Natural History Museum of Los Angeles County, The Allan Hancook Fundation (University of Southern California), 1997.
  2. a b c d e Kylie Dixon-Bridges, William Gladstone, Pat Hutchings. One new species of Micronephthys Friedrich, 1939 and one new species of Nephtys Cuvier, 1817 (Polychaeta: Phyllodocida: Nephtyidae) from eastern Australia with notes on Aglaophamus australiensis (Fauchald, 1965) and a key to all Australian species. „Zootaxa”. 3872 (5), s. 513-540, 2014. DOI: 10.11646/zootaxa.3872.5.5. 
  3. J.G.H. Kinberg. Annulata Nova. Continuatio. (various errantia & sedentaria). „Öfversigt af Königlich Vetenskapsakademiens förhandlingar, Stockholm”. 22 (4), s. 239-258, 1866. 
  4. a b c G. Read, K. Fauchald: Aglaophamus Kinberg, 1866. [w:] World Polychaeta database (World Register of Marine Species) [on-line]. [dostęp 2021-10-30].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya