Agrilus guerini

Agrilus guerini
Lacordaire, 1835
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Nadrodzina

bogatki

Rodzina

bogatkowate

Podrodzina

Agrilinae

Plemię

opiętki

Podplemię

Agrilina

Rodzaj

Agrilus

Gatunek

Agrilus guerini

Multimedia w Wikimedia Commons

Agrilus guerini – gatunek chrząszcza z rodziny bogatkowatych i podrodziny Agrilinae. Rzadki gatunek reliktowy, występujący na rozproszonych stanowiskach w Europie. Larwy przechodzą rozwój w wierzbach.

Taksonomia

Gatunek ten opisał jako pierwszy Jean Théodore Lacordaire w 1835 roku, w publikacji współautorstwa Jean Baptiste’a Boisduvala[1].

Morfologia

Chrząszcz o mocno wydłużonym ciele długości od 8,5 do 12 mm, ubarwiony czarno z niebieskim lub zielonym połyskiem metalicznym. Głowa zaopatrzona jest w duże oczy niemal stykające się z przednią krawędzią przedplecza. Przedplecze ma podwójną krawędź boczną. Pokrywy mają trzy pary plamek z gęstego, białego owłosienia. Pierwsza zlokalizowana przy nasadzie pokryw, wewnętrznie od guzów barkowych, druga tuż przed środkiem długości pokryw, a trzecia w pobliżu szwu w tylnej ich połowie. Tylne końce pokryw są przedłużone w rozchylone, spiczaste wierzchołki. Na spodzie ciała plamki z gęstych, jasnych włosków umieszczone są na zewnętrznych stronach bioder tylnych odnóży, sternitach od drugiego do piątego oraz pleurytach pierwszych, trzecich, czwartych i piątych. Pygidium ma tył wyciągnięty w długi wyrostek[2].

Biologia i ekologia

Owad rozmieszczony na nizinach i ciepłych stanowiskach terenów pagórkowatych, do rzędnych 500 m n.p.m.[3] Jest monofagiem wierzb[3][4]. Stwierdzono jego żerowanie na wierzbach: iwie, siwej, szarej, purpurowej, uszatej i wiciowej. Zasiedla przede wszystkim drzewa samotne i dobrze nasłonecznione, np. rosnące na łąkach[3].

Cykl życiowy jest dwuletni. Loty godowe mają miejsce w szczytowej partii korony. Jaja składane są pojedynczo na korze gałęzi, konarów lub pni. Zwykle rozwój larwalny odbywa się w gałęziach średnicy 2–5 cm, ale pełen zakres średnicy materiału lęgowego to od 1 do 20 cm. Falisty chodnik drążony jest w bielu, rzadko w łyku i zwykle osiąga długość od 65 do 80 cm, choć dochodzić może do 120 cm. Przepoczwarczenie ma miejsce głębiej, w komorze wydrążonej w twardzieli[3]. Stadium poczwarki trwa od dwóch do trzech tygodni, ale postać dorosła pozostaje w komorze do następnego roku, wykorzystując ją do hibernacji[5]. Osobniki dorosłe obserwuje się od kwietnia[5] do sierpnia, rzadko do września[4][3]. Najliczniej występują w czerwcu[3]. Najczęściej siadają na wierzbach[4].

Rozprzestrzenienie i zagrożenie

Gatunek palearktyczny o eurokaspijskim typie rozmieszczenia[3], znany z Francji, Luksemburga, Niemiec, Austrii, Włoch, Szwecji[6], Polski[7], Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy[6], Rumunii[5], Słowenii, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Macedonii Północnej, oraz europejskiej części Rosji[6].

Owad rzadki[2], uznawany za relikt przedlodowcowy. Zasięg ma silnie porozrywany i współcześnie ograniczony do izolowanych stanowisk[4]. W Polsce stwierdzono go jedynie w Puszczy Białowieskiej i Biebrzańskim Parku Narodowym[7]. Na „Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce” umieszczony jest jako zagrożony gatunek o niedostatecznie rozpoznanym statusie (DD)[8]. Z kolei na „Czerwonej liście Republiki Federalnej Niemiec” opiętek ten umieszczony jest jako gatunek wymierający[9], a na „Czerwonej liście bogatkowatych Saksonii-Anhalt” jako gatunek wymarły[10]. W Rumunii znany jest z pojedynczego stanowiska w gminie Brănișca na Wyżynie Siedmiogrodzkiej[5].

Przypisy

  1. ↑ J.T. Lacordaire, J. Boisduval: Faune entomologique des environs de Paris; ou species général des insectes qui se trouvent dans un rayon de quinze à vingt lieues aux alentours de Paris. Tome premier. Paris: Méquignon-Marvis, 1835.
  2. ↑ a b Karl Wilhelm Harde: Familie Buprestidae (Prachtkäfer). W: Die Käfer Mitteleuropeas Band 6: Diversicornia. Heinz Freude, Karl Wilhelm Harde, Gustav Adolf Loshe (red.). Krefeld: Goecke & Evers Verlag, 1979, s. 204–247.
  3. ↑ a b c d e f g Svatopluk Bílý, Summary of the bionomy of the Buprestid beetles of Central Europe (Coleoptera: Buprestidae), „Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae”, Supplementum 10, s. 18, ISSN 0231-8571.
  4. ↑ a b c d B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Część XXIII, zeszyt 10. Chrząszcze – Coleoptera. Buprestoidea, Elateroidea i Cantharoidea.. Warszawa: 1985.
  5. ↑ a b c d Cosmin Ovidiu Manci, Adrian Ruicanescu. Agrilus (Uragrilus) guerini: a New Species for the Romanian Fauna (Coleoptera: Buprestidae). „Travaux du Muséum National d’Histoire Naturelle “Grigore Antipa””. 61 (1), 2018. DOI: 10.2478/travmu-2018-0005. 
  6. ↑ a b c Agrilus guerini Boisduval & Lacordaire, 1835. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2023-08-11].
  7. ↑ a b Jerzy M. Gutowski. Nowe i interesujące gatunki bogatkowatych (Coleoptera: Buprestidae) w faunie Puszczy Białowieskiej. „Wiadomości Entomologiczne”. 29 (3), s. 212-214, 2010. 
  8. ↑ Jerzy Pawłowski, Daniel Kubisz, Mieczysław Mazur: Coleoptera. Chrząszcze. W: Czerwona lista zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce. Zbigniew Głowaciński, Małgorzata Makomaska-Juchiewicz, Grażyna Połczyńska-Konior (red.). Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk (PAN), 2002, s. 88-110. ISBN 83-901236-8-1.
  9. ↑ R. Geiser, Rote Liste der Käfer (Coleoptera), [w:] J. Blab i inni red., Rote Liste der gefährdeten Tiere und Pflanzen in der Bundesrepublik Deutschland, Greven: Naturschutz aktuell, 1984, s. 75-114, ISBN 3-88949-114-6.
  10. ↑ H.-J. Schwier, V. Neumann, W. Bäse , W. Gruschwitz, M. Huth, H. Kühnel, T. Müller, A. Rössler. Rote Liste der Prachtkäfer (Coleoptera: Buprestidae) des Landes Sachsen-Anhalt. „Berichte des Landesamtes für Umweltschutz Sachsen-Anhalt”. 39, s. 294-298, 2004. 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya