Albert Goldman
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
pisarz |
Albert Harry Goldman (ur. 15 kwietnia 1927 w Dormont, zm. 28 marca 1994 w drodze z Miami do Londynu) – amerykański profesor i pisarz[1]. Autor wielu artykułów i książek poświęconych kulturze i znanym osobowościom amerykańskiego przemysłu muzycznego. Jego najbardziej znanymi książkami są kontrowersyjne biografie Elvisa Presleya i Johna Lennona[2].
Publikacje
Biografia Elvisa Presleya
W 1981 r. ukazała się kontrowersyjna biografia Elvisa Presleya pt. Elvis, w której Goldman przedstawił swoje badania z czterech lat życia piosenkarza. Jednak dla wielu fanów i niektórych krytyków, rewelacje zawarte w książce okazały się niemiarodajne z uwagi na żywą niechęć jaką pałał on do Presleya. Na przykład, twierdził, że był plagiatorem albo przytaczał historie, które robiły z Elvisa wariata, by udowodnić, że piosenkarz stracił kontrolę nad rzeczywistością. Z drugiej jednak strony w książce znalazło się też kilka niedawno odkrytych faktów. Jak na przykład to, że pułkownik Tom Parker, nie był Amerykaninem ale Holendrem, co przez wiele lat ukrywał. W książce zawarto ponadto krytyczne uwagi odnośnie do problemów z wagą piosenkarza, jego dietą, oraz strojów.
Druga książka o Presleyu
W 1990 r. Goldman opublikował książkę, Elvis: Ostatnie 24 godziny, w której skupił się na okolicznościach śmierci Presleya. Utrzymywał w niej, że piosenkarz popełnił samobójstwo. I choć te sensacyjne tezy wzbudziły zainteresowanie to głównie zostały zignorowane.
Życie Johna Lennona
W 1988 r. Goldman wydał kolejną biografię, która wzbudziła jeszcze więcej kontrowersji niż książka o Elvisie. W Życiu Johna Lennona, która była rezultatem wielu lat badań i setek wywiadów przeprowadzonych z przyjaciółmi, znajomymi i muzykami Lennona, Goldman opisuje go jako człowieka utalentowanego ale i neurotycznego. Książka ujawnia też bardzo osobistą stronę muzyka, który miał skłonności do przemocy, gniewu, nadużywania narkotyków i cudzołóstwa. Autor sugerował, że Lennona zniszczyły silne kobiety, z którymi miał zawsze styczność (poczynając od jego ciotki Mimi Smith, a na Yoko Ono kończąc). Koncentrując się głównie na błędach muzyka, Goldman wysnuł wiele kontrowersyjnych zarzutów, m.in. sugestie, że mógł on mieć coś wspólnego ze śmiercią swojego przyjaciela Stuarta Sutcliffe’a, początkowego członka The Beatles.
Wybrana bibliografia
- Panie i panowie – Lenny Bruce!! (1974)
- Karnawał w Rio (1978)
- Grass Roots: Marijuana in America Today (1979)
- Disco (1979)
- Elvis (1981)
- Życie Johna Lennona (1988)
- Elvis: Ostatnie 24 godziny (1990)
- Sound Bites (1992)
Przygotowywana była jeszcze biografia wokalisty grupy The Doors, Jima Morrisona, ale Goldman nie zdążył jej ukończyć.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.