Aleksandr Weprik

Aleksandr Weprik
ilustracja
Imię i nazwisko

Aleksandr Moisiejewicz Weprik

Data i miejsce urodzenia

23 czerwca 1899
Bałta

Pochodzenie

żydowskie

Data i miejsce śmierci

13 października 1958
Moskwa

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor

Aleksandr Moisiejewicz Weprik (ros. Александр Моисеевич Веприк; ur. 11 czerwca?/23 czerwca 1899 w Bałcie, zm. 13 października 1958 w Moskwie[1][2]) – rosyjski kompozytor pochodzenia żydowskiego[1].

Życiorys

Uczęszczał do szkoły w Warszawie[1], następnie uczył się gry na fortepianie u Karla Wendlinga w konserwatorium w Lipsku[1][2]. W latach 1914–1920 studiował w Konserwatorium Petersburskim u Aleksandra Żytomirskiego (kompozycja) i Nikołaja Dubasowa (fortepian)[1]. Od 1920 do 1923 roku był uczniem Nikołaja Miaskowskiego w Konserwatorium Moskiewskim[1][2]. W latach 1923–1942 uczył w Konserwatorium Moskiewskim orkiestracji[1][2], w 1930 roku otrzymał tytuł profesora, a w 1938 roku został kierownikiem katedry[1]. Prowadził działalność popularyzatorską i uczestniczył w reformie życia muzycznego w Rosji[1]. W latach 1942–1943 pracował w konserwatoriach w Saratowie i Swierdłowsku[1]. W 1943 roku wrócił do pracy w Konserwatorium Moskiewskim[1]. W latach 1950–1954 był więźniem gułagu[1].

Był członkiem redakcji czasopism „Melos” (1917–1918) i „Muzykalnoje obrazowanije” (1925–1929)[1]. W 1927 roku odbył podróż do Austrii, Niemiec i Francji, w trakcie której spotkał się z Arnoldem Schönbergiem, Paulem Hindemithem, Maurice’em Ravelem i Arthurem Honeggerem[1].

Twórczość

Był reprezentantem żydowskiej szkoły narodowej w muzyce[1]. Typową dla muzyki żydowskiej emocjonalność oraz elementy zdobnicze o charakterze orientalnym łączył z obfitym czerpaniem z tradycji rosyjskiego romantyzmu, rosyjskiej i ukraińskiej muzyki ludowej, muzyki kirgiskiej oraz elementami modernizmu[1].

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)[1][2]

Utwory orkiestrowe

  • 2 symfonie (I 1931, II 1938)
  • Gieroiczeskaja poema (1921)
  • 5 malenkich pjes (1930, zrewid. 1957)
  • Traurnaja piesnia (1932)
  • Piesnia likowanija (1935)
  • Simfonietta (1948)
  • Liriczeskaja poema (1948, wersja zrewid. pt. Improwizacyja 1958)

Utwory kameralne

  • Suita na skrzypce i fortepian (1925)
  • Rapsodia na altówkę i fortepian (1926)

Utwory fortepianowe

  • Preludia (1915, 1916)
  • 3 sonaty (1922, 1924, 1925)
  • Dietskij albom (1930)
  • 10 kirgizskich piesen (1950)

Kantaty

  • Proklatije faszyzmu (1944)
  • Narod-gieroj (1955)

Opera

  • Toktoguł (1938, wyst. Frunze 1940)

Prace

(na podstawie materiałów źródłowych)[1][2]

  • O mietodach priepodawanija instrumientowki (Moskwa 1931)
  • Traktowka instrumientow orkiestra (Moskwa 1948)
  • Oczerki po woprosam orkiestrowych stilej (Moskwa 1961)

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 12. Część biograficzna w–ż. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2012, s. 132–133. ISBN 978-83-224-0935-0.
  2. a b c d e f Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 6 Stre–Zyli. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3769–3770. ISBN 0-02-865571-0.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya