Aleksandyr Radew

Aleksandyr Radew
Ilustracja
Data urodzenia

7 marca 1864

Data śmierci

4 czerwca 1911

Minister sprawiedliwości
Okres

od 20 lutego 1901
do 4 listopada 1902

Przynależność polityczna

Partia Postępowo-Liberalna

Poprzednik

Petyr Danczow

Następca

Christo Todorow

Minister edukacji
Okres

od 2 listopada 1902
do 6 maja 1903

Poprzednik

Christo Todorow

Następca

Iwan Sziszmanow

Aleksandyr Petrow Radew (bułg. Александър Петров Радев; ur. 7 marca 1864 w Monastirze, zm. 4 czerwca 1911 w Wiedniu[1]) – bułgarski polityk, prawnik i publicysta, minister sprawiedliwości (1901-1902), minister edukacji (1902-1903), deputowany do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 11. (1901) i 12. (1902–1903) kadencji[1].

Życiorys

Był synem Petyra Radewa, bułgarskiego działacza narodowego z Macedonii i wnukiem działacza odrodzeniowego Dimko Radewa (Dimko Paszy). Po ukończeniu greckiego gimnazjum w Monastirze podjął studia prawnicze na uniwersytecie ateńskim, które ukończył w 1888, uzyskując stopień doktora praw[1]. Po powrocie do kraju pracował w sądach w Łoweczu, Wielkim Tyrnowie i w Sofii. Po przeniesieniu się do stolicy rozpoczął wykłady dla studentów prawa Uniwersytetu Sofijskiego, awansując na stanowisko docenta. Pełnił funkcję przewodniczącego Towarzystwa Prawniczego. Równocześnie był aktywnym członkiem Komitetu Macedońskiego, działającego na rzecz bułgarskości Macedonii[1].

Od lat 90. związany z Partią Postępowo-Liberalną. Kiedy jego partia doszła do władzy, zrezygnował z pracy na uniwersytecie i objął kierownictwo resortu sprawiedliwości w rządzie Petko Karawełowa, a następnie resortu edukacji w rządzie Stojana Danewa[1].

Zmarł w wyniku komplikacji po operacji przepukliny, którą przeszedł w szpitalu wiedeńskim[1].

Tablica pamiątkowa na budynku przy ulicy Sołunskiej w Sofii, gdzie mieszkał Radew

Życie prywatne

Był żonaty (żona Olga), miał troje dzieci (Złata, Rada i Aleksandyr).

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 383-384. ISBN 978-954-430-603-8.

Bibliografia

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 383-384. ISBN 978-954-430-603-8.
Ministrowie sprawiedliwości Księstwa Bułgarii (1879–1908)

Godło Bułgarii

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya