Ali Dia

Ali Dia
Data i miejsce urodzenia

20 sierpnia 1965
Dakar

Wzrost

180 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1988–1989 AS Beauvais 1 (0)
1989–1990 CL Dijon 3 (0)
1990–1991 ES La Rochelle
1991–1992 Olympique Saint-Quentin 6 (1)
1993–1994 AL Châteaubriant
1995 FinnPa Helsinki 5 (0)
1995 PK-35 Vantaa 3 (1)
1995 VfB Lübeck 2 (0)
1996 Blyth Spartans 1 (0)
1996 Southampton F.C. 1 (0)
1996–1997 Gateshead F.C. 8 (2)
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Ali Dia (ur. 20 sierpnia 1965 w Dakarze) – senegalski piłkarz, występujący na pozycji napastnika.

W listopadzie 1996 roku Dia niezgodnie ze stanem rzeczywistym przekonał ówczesnego trenera Southampton, Graeme’a Sounessa, że jest kuzynem George’a Weaha, co doprowadziło go do podpisania miesięcznego kontraktu z klubem. Dia zagrał jeden mecz w barwach klubu, po czym został zwolniony.

Życiorys

W latach 1988–1990 Dia był zawodnikiem klubów grających we francuskim Division 2: AS Beauvais oraz CL Dijon. W ciągu dwóch lat rozegrał w tych klubach łącznie cztery ligowe mecze. W sezonie 1990/1991 występował w trzecioligowym ES La Rochelle. W 1991 roku został piłkarzem Olympique Saint-Quentin, grającym w Division 2. W klubie tym występował do roku 1992[1].

W grudniu 1993 roku podpisał kontrakt z klubem CFA 2 (francuski piąty poziom rozgrywek), AL Châteaubriant z zarobkami na poziomie 3030 franków miesięcznie. Dia grał regularnie w rezerwach i pierwszym zespole Chateaubriant, ale 1 sierpnia 1994 roku opuścił zespół. W 1995 roku został zawodnikiem fińskiego FinnPa, gdzie niezgodnie z prawdą rozpowiedział, że jest kuzynem reprezentanta Liberii, George’a Weaha. W rozgrywkach Veikkausliigi zadebiutował 30 kwietnia 1995 roku w meczu przeciwko Haka. Ogółem w barwach klubu zagrał pięciokrotnie, otrzymując jedną żółtą kartkę. Po meczu przeciwko Jaro Dia samowolnie opuścił klub. Następnie został piłkarzem fińskiego trzecioligowego PK-35, gdzie rozegrał trzy mecze i strzelił jednego gola. Jesienią 1995 roku podpisał kontrakt z grającym w 2. Bundeslidze VfB Lübeck. W klubie tym zagrał dwa mecze, wchodząc z ławki rezerwowych: przeciwko Hannoverowi 96 oraz VfB Leipzig[2].

Następnie Dia wyleciał do Wielkiej Brytanii, gdzie przebywał na testach m.in. w Gillingham. Senegalczyk przekonał działaczy Rotherham United, że jest reprezentantem kraju, w efekcie czego zagrał w meczu rezerw przeciwko Stockport County. Następnie trafił do nieligowego Blyth Spartans. W barwach tego klubu 9 listopada 1996 roku zagrał jeden mecz, po czym opuścił klub bez powiadomienia jego działaczy[2].

Wkrótce trener grającego w Premier League Southampton F.C. Graeme Souness przeprowadził rozmowę telefoniczną, podczas której rozmówca utrzymywał, że jest George’em Weahem, zdobywcą nagród Złota Piłka i Piłkarz Roku FIFA, i poleca Sounessowi swojego kuzyna, Alego Dię, który jest trzynastokrotnym[3] reprezentantem Senegalu oraz byłym piłkarzem Paris Saint-Germain. Chociaż prawdziwym rozmówcą Sounessa okazał się kolega Dii, w efekcie jego rekomendacji Southampton podpisał z Senegalczykiem miesięczny kontrakt[4]. 23 listopada 1996 roku Dia został wyznaczony jako rezerwowy w meczu Southampton przeciwko Leeds United. W 32 minucie spotkania Dia zastąpił kontuzjowanego Matthew Le Tissiera, ale w 85 minucie sam został zmieniony przez Kena Monkou[4][5]. Le Tissier skomentował później, że Dia poruszał się, jak „Bambi na lodzie”[2].

14 dni po podpisaniu kontraktu, Southampton postanowił rozwiązać kontrakt z Dią. Następnie Senegalczyk skontaktował się z poznanym w czasie gry w Blyth Spartans Peterem Harrisonem i 13 grudnia 1996 roku podpisał półroczny kontrakt z Gateshead, ówcześnie beniaminkiem Conference. W debiucie przeciwko Bath City Dia strzelił gola, ale dzień po tym meczu „Sunday Mirror” ujawnił, że Senegalczyk okłamywał działaczy Bournemouth, Gillingham i Port Vale, podając się za kuzyna George’a Weaha, reprezentanta Senegalu oraz byłego piłkarza Bologna FC i Paris Saint-Germain. Dia zaprzeczył tym oskarżeniom i kontynuował karierę w Gateshead, strzelając drugą bramkę przeciwko Bromsgrove Rovers. W trakcie sezonu został wystawiony na listę transferową, a latem 1997 roku opuścił klub[2].

W 2001 roku ukończył studia ekonomiczne na Northumbria University[6].

Opinie

Matthew Le Tissier opisał Dię jako piłkarza, który nie potrafił odnaleźć się na swojej pozycji, a jego występ w meczu przeciwko Leeds United określił jako „komiczny”. Dodał też, że Dia był najgorszym piłkarzem, z którym grał[7].

Ali Dia zajął pierwsze miejsce na liście najgorszych piłkarzy według dzienników „The Times[8] oraz „The Sun[9], a także czwarte na liście najgorszych napastników Premier League według „Daily Mail[10].

Statystyki ligowe

Sezon Klub Liga Mecze Gole
1988/1989 AS Beauvais Francja Division 2 1 0
1989/1990 CL Dijon Francja Division 2 3 0
1990/1991 ES La Rochelle Francja Division 3 ? ?
1991/1992 Olympique Saint-Quentin Francja Division 2 6 1
1993/1994 AL Châteaubriant Francja CFA 2 ? ?
1995 (w) FinnPa Helsinki Finlandia Veikkausliiga 5 0
1995 (w) PK-35 Vantaa Finlandia Kakkonen 3 1
1995/1996 (j) VfB Lübeck Niemcy 2. Fußball-Bundesliga 2 0
1996/1997 (j) Blyth Spartans A.F.C. Anglia Northern Premier League 1 0
1996/1997 (j) Southampton F.C. Anglia Premier League 1 0
1996/1997 Gateshead F.C. Anglia Conference 8 2

Przypisy

  1. Ali Dia [online], Football Database [dostęp 2021-03-19].
  2. a b c d Steve Menary: The Search for Ali Dia, Legendary Football Hoaxster Turned Houdini. [w:] bleacherreport.com [on-line]. 2015-10-15. [dostęp 2016-06-26]. (ang.).
  3. The 10 worst foreign signings of all time. [w:] theguardian.com [on-line]. [dostęp 2016-06-26]. (ang.).
  4. a b Tom Mordey: Whatever happened to.. Ali Dia. [w:] footballfancast.com [on-line]. 2012-08-28. [dostęp 2016-06-26]. (ang.).
  5. Southampton v Leeds United, 23 November 1996. [w:] 11v11.com [on-line]. [dostęp 2016-06-26]. (ang.).
  6. Meet the BBC’s guest editor (and other accidental heroes). [w:] independent.co.uk [on-line]. 2006-05-17. [dostęp 2016-06-26]. (ang.).
  7. The one-off who played for Southampton. [w:] theguardian.com [on-line]. [dostęp 2016-06-26]. (ang.).
  8. Alex Murphy: The 50 worst footballers. [w:] thetimes.co.uk [on-line]. 2007-07-04. [dostęp 2016-06-26]. (ang.).
  9. Gavin Glicksman: Top 10 rubbish footballers. [w:] thetimes.co.uk [on-line]. 2009-02-23. [dostęp 2016-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-05)]. (ang.).
  10. Tom Bellwood: THE LIST: The worst strikers to have played in the Premier League, Nos 10-1. [w:] dailymail.co.uk [on-line]. 2009-10-08. [dostęp 2016-06-26]. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya