Alicja Stoksik

Alicja Stoksik

Alicja Stoksik (2010)
Data i miejsce urodzenia	1 stycznia 1939 Babice
Data i miejsce śmierci	24 marca 2011 Wrocław
Zawód, zajęcie	artystka malarka
Alma Mater	Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu
Rodzice	Stefan (1909–1979) Anna z Hatłasów (1915–2014)
Dzieci	Ewa (1969–2015)
Multimedia w Wikimedia Commons

Alicja Bogumiła Stoksik (ur. 1 stycznia 1939 w Babicach, zm. 24 marca 2011 we Wrocławiu) – polska artystka malarka.

Od roku 1946 mieszkała we Wrocławiu. Egzamin dojrzałości złożyła w X Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu w 1956^[1]. Studia w obecnej Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu w pracowni malarskiej Marii Dawskiej ukończyła w roku 1963^[2]. W tej samej uczelni studiowali jej córka Ewa (1969 – 2015), siostra Barbara i brat Marian Maciej. W ostatnich latach życia mieszkała i tworzyła na Kaszubach w Swornychgaciach^[3].

W latach 1963–1973 pracowała jako plastyczka-projektantka we wrocławskich Zakładach Przemysłu Odzieżowego im. 1 Maja^[4], gdzie, między innymi, przygotowywała kolekcje ubiorów dla polskich reprezentacji olimpijskich. Równocześnie pracowała artystycznie. Była członkiem powstałej w 1967 i aktywnej kilka lat Grupy „z Kuźniczej”, skupiającej młodych artystów^[5][6][7]. Inicjatorem Grupy był Piotr Wieczorek. Do dyspozycji Grupy przekazano w 1969 odbudowany średniowieczny Domek Romański, w którym powstała „Galeria Panien Trzebnickich”^[8].

Malarstwa Alicji Stoksik wystawiono w 1965 na II Wystawie „Złotego Grona” w Zielonej Górze. Pierwszą indywidualną wystawę jej prac Biuro Wystaw Artystycznych (BWA) zorganizowało we Wrocławiu w roku 1966^[9][10]. Wybór tych prac był reprodukowany w miesięczniku „Odra”^[11]. W czerwcu 1967 Biuro Wystaw Artystycznych wystawiło jej malarstwa w Państwowym Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze^[12]. W tym samym roku miała wystawy indywidualne w Lublinie, Kamiennej Górze i Nowej Rudzie, a w 1967 w Białymstoku^[13]. Uczestniczyła w wystawach krajowych i zagranicznych. Otrzymała drugą nagrodę na wystawie malarstwa XX-lecia Dolnego Śląska (1965). W 1967 uzyskała stypendium twórcze województwa wrocławskiego^[10]. Pozytywne recenzje zyskiwały jej wielkoformatowe i abstrakcyjne malarstwa^[14]. Kolejną wystawę indywidualną jej prac BWA zorganizowało w roku 1976 we Wrocławiu^[10].

Jej płótna znajdują się w kolekcjach publicznych^[15], korporacyjnych i prywatnych w Polsce, a także w Niemczech^[16] i w Stanach Zjednoczonych. Poszukiwane są jej malarstwa z serii „Portrety dam”^[17][18][19], które tworzyła w ostatniej dekadzie życia. Swoje prace sygnowała „AS” lub „Alicja Stoksik”. Była członkiem zwyczajnym Związku Polskich Artystów Plastyków^[20].

W latach studenckich była także uczestniczką życia teatralnego i organizacyjnego we wrocławskim klubie studenckim „Pałacyk”^[21][22]. Była członkiem zespołu surrealistycznego Teatru „Trumna” Adama Rząsy i w 1962 uczestniczyła w pierwszych happeningach „w pełnej formule”^[23].

Jej rodzice, Stefan Stoksik (1909–1979) – inżynier melioracji i Anna z Hatłasów (1915–2014) – nauczycielka, byli w czasie II wojny światowej oficerami Narodowych Sił Zbrojnych^[24][25] i działali w okolicach Opatowca, gdzie zostali później pochowani na cmentarzu parafialnym. W tym samym grobowcu została pochowana także Alicja Stoksik. Jej babka, Florentyna Hatłas z domu Krysta, zachowywała tradycje mieszkańców Wilamowic wywodzących się z Fryzji i Flandrii^[26].

Alicja Stoksik od 1958 była członkiem wrocławskiej Sekcji Grotołazów^[27] i uczestniczyła w wyprawach jaskiniowych w polskich Tatrach^[28]. W 1961 była kierownikiem bazy wyprawy do jaskiń Zimnej i Miętusiej^[29].