Alopatia

Homeopatia obserwująca okrucieństwo alopatii – obraz Aleksandra Beydemana namalowany w 1857 roku

Alopatia, allopatia (gr. ảλλος, allos – odmienny, inny i πάθος, pathos – cierpienie) – nazwa metod leczenia zgodnych z zasadą „przeciwne leczy się przeciwnym”, po łacinie Contraria contrariis curantur. Termin został wprowadzony przez Samuela Hahnemanna w roku 1807 w celu odróżnienia opracowanej przez niego metody leczenia, którą nazwał homeopatią[1]. Do ówczesnej alopatii Hahnemann zaliczył na przykład: upuszczanie krwi z żył, terapie z użyciem pijawek, przykładanie do skóry rozgrzanych do czerwoności elementów stalowych, podawanie doustne lub doodbytnicze soli metali ciężkich takich jak kalomel i arszenik by wywołać wymioty lub purgację jelit, lewatywy z dymu tytoniowego, kąpiele we wrzątku czy podtapianie. W opracowaniu z 1807 Hahnemann do aloterapii zaliczany jest również jedyny powszechnie znany wówczas lek Laudanum (bazujący na opium), zioła (na przykład preparaty zawierające driakiew) lub wydzieliny zwierzęce zawierające kantarydynę, a także złożone mieszanki składników zwierzęcych, roślinnych i mineralnych jak teriak[2][3].

Metody lecznicze, które Hahnemann nazwał alopatycznymi, cechowały się, w odróżnieniu od homeopatii oraz później opracowanych leków, innych niż homeopatyczne, dużą ilością skutków ubocznych i niewielką skutecznością, czy też były wręcz uznawane za okrutne. Medycyna alopatyczna, opisana przez Hahnemanna, jest obecnie określana jako medycyna heroiczna (ang. heroic medicine) i była w XIX wieku (w Europie zachodniej do roku 1850, a w Europie wschodniej do roku 1890) klasyfikowana jako ówczesna medycyna oparta na faktach, medycyna Zachodnia lub medycyna współczesna[4]. Podstawowa cechą medycyny alopatycznej (medycyny heroicznej) było sprofesjonalizowanie pomocy medycznej i odrzucenie bądź zaliczenie do "wiejskich zabobonów" metod tradycyjnych (to jest starszych niż z XIX w.), nawet jeśli były skuteczne[5].

Znaczenie współczesne

Użycie terminów alopiata, alopata lub medycyna alopatyczna pozostaje powszechne wśród osób praktykujących terapie alternatywne, zwłaszcza wśród osób uznających homeopatię. Jest w tym wypadku synonimem medycyny współczesnej lub medycyny akademickiej. Jest to błąd, ponieważ większość konwencjonalnych metod leczenia, zarówno farmakologicznego, jak i inwazyjnego, jest sprzeczna z nominalną definicją alopatii ("przeciwne leczy się przeciwnym"), koncentrując się na zapobieganiu chorobie, zapobieganiu rozprzestrzenianiu się choroby lub usuwaniu jej przyczyny[6].

Termin medycyna alopatyczna nie jest również stosowany w terminologii medycyny konwencjonalnej w odniesieniu do medycyny XIX w., ponieważ część ówczesnych metod, jak np. leczenie za pomocą lewatyw z dymu papierosowego, nie miała nic wspólnego z nominalną definicją alopatii[7]. Zamiast terminu alopatia stosuje się termin medycyna heroiczna.

Choć wiele współczesnych konwencjonalnych terapii można uznać za zgodne z nominalną definicją alopati (np. stosowanie siarczanu magnezu w przypadku zaparć) w odniesieniu do nich określenie to nie jest używane, ze względu na pejoratywne zabarwienie[8]. Również pojęcie alopaty - lekarza/osoby praktykującej medycynę współczesną, może być używane za pojęcie obraźliwe[9].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Michael Emmans Dean, Homeopathy and “The Progress of Science”, „History of Science”, 39 (3), 2001, s. 255–283, DOI: 10.1177/007327530103900301, ISSN 0073-2753 [dostęp 2018-08-29] (ang.).
  2. ↑ British Medical Journal Publishing Group, British Medical Journal, „British Medical Journal”, 1 (533), 1871, s. 283–291, DOI: 10.1136/bmj.1.533.283, ISSN 0007-1447 [dostęp 2018-08-29] (ang.).
  3. ↑ Kaufman, Martin, 1940-, Homeopathy in America; the rise and fall of a medical heresy., Baltimore,: Johns Hopkins Press, [1971], ISBN 0-8018-1238-0, OCLC 264319 [dostęp 2018-08-29].
  4. ↑ Mary. Lindemann, Medicine and society in early modern Europe, wyd. 2nd ed, Cambridge: Cambridge University Press, 2010, ISBN 978-0-521-42592-6, OCLC 529295601 [dostęp 2018-08-29].
  5. ↑ Lyng, Stephen, 1950-, Holistic health and biomedical medicine : a countersystem analysis, Albany: State University of New York Press, 1990, ISBN 0-7914-0255-X, OCLC 20014286 [dostęp 2018-08-29].
  6. ↑ Giovanni Federspil, Fabio Presotto, Roberto Vettor, A Critical Overview of Homeopathy, „Annals of Internal Medicine”, 139 (8), 2003, W–75, DOI: 10.7326/0003-4819-139-8-200310210-00026-w3, ISSN 0003-4819 [dostęp 2018-08-29] (ang.).
  7. ↑ Alan D. Berkenwald, In the Name of Medicine, „Annals of Internal Medicine”, 128 (3), 1998, s. 246, DOI: 10.7326/0003-4819-128-3-199802010-00023, ISSN 0003-4819 [dostęp 2018-08-29] (ang.).
  8. ↑ Kimball C. Atwood, Naturopathy, pseudoscience, and medicine: myths and fallacies vs truth, „MedGenMed: Medscape General Medicine”, 6 (1), 2004, s. 33, ISSN 1531-0132, PMID: 15208545, PMCID: PMC1140750 [dostęp 2018-08-29].
  9. ↑ Misuse of the Term "Allopathy" [online], www.ncahf.org [dostęp 2018-08-29].

Bibliografia

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya