Anastole

Anastole (z greckiego ἀναστολή, oznaczającego „podniesiony” lub „przesunięty do góry”) – termin określający specyficzny styl fryzury, który wykształcił się w starożytnej Grecji. Styl ten stał się szczególnie znany dzięki ikonografii Aleksandra Macedońskiego, którego portrety rzeźbiarskie często ukazują charakterystyczny układ włosów^[1].

Nazwa anastole pochodzi od greckich elementów: ana oznaczającego „do góry” oraz tole – „układ” lub „aranżacja”. W dosłownym tłumaczeniu termin ten można interpretować jako „układany do góry”, opisuje to sposób, w jaki włosy są formowane.

Fryzura anastole była popularna w starożytnej Grecji, gdzie była stosowana zarówno przez artystów, jak i przez przedstawicieli elit społecznych. Styl ten został szczególnie spopularyzowany przez wizerunki Aleksandra Wielkiego, którego portrety – zwłaszcza te wykonane w formie rzeźb – prezentowały włosy przesunięte do tyłu z centralnym przedziałkiem nad czołem, który tworzył efekt „uniesienia” włosów. Taki zabieg artystyczny miał podkreślać młodzieńczy wygląd, boskie pochodzenie oraz nieprzeciętną charyzmę władcy, który jako pierwszy z królów Grecji nie nosił zarostu^[2][3].

Fryzura ta jest uniwersalna na przestrzeni epok. Długie włosy u mężczyzn opadające na kark są typowe dla dzisiejszych subkultur, przede wszystkim muzycznych, zwłaszcza metalowych. W latach osiemdziesiątych XX w. fryzura była sposobem na wyrażenie siebie, i pośrednio pokazanie swoich zainteresowań i przynależności do danej subkultury^[4].