Anatol Barankiewicz

Anatol Barankiewicz
Анатоль Баранкевіч
Pełne imię i nazwisko	Anatol Ihnatawicz Barankiewicz
Data i miejsce urodzenia	11 października 1932 ; Trościwiec
Data śmierci	8 października 2000
	Przewodniczący Białoruskiej Partii Patriotycznej
Okres	od 1994; do 8 października 2000
Przynależność polityczna	Białoruska Partia Patriotyczna
	Zastępca Przewodniczącego Związku Oficerów Republiki Białorusi
Okres	od 1992; do 1994
Przynależność polityczna	Związek Oficerów Republiki Białorusi
	Odznaczenia

Anatol Ihnatawicz Barankiewicz (biał. Анатоль Ігнатавіч Баранкевіч, ros. Анатолий Игнатьевич Баранкевич (ur. 11 października 1932 w Trościwcu, zm. 8 października 2000) – radziecki lotnik wojskowy, generał major lotnictwa; białoruski polityk, w latach 1994–2000 przewodniczący Białoruskiej Partii Patriotycznej, w latach 1992–1994 zastępca przewodniczącego Związku Oficerów Republiki Białorusi; dziennikarz, zastępca redaktora naczelnego gazety „Sławianskij Nabat”.

Życiorys

Urodził się 11 października 1932 we wsi Trościwiec, w rejonie bychowskim obwodu mohylewskiego Białoruskiej SRR, ZSRR^[1]. W 1954 roku ukończył Batajską Szkołę Lotnictwa Myśliwskiego im. A. Sierowa, w 1974 roku – Wojskową Akademię Obrony Powietrznej im. G. Żukowa. W latach 1954–1965 służył w Siłach Zbrojnych ZSRR jako pilot, starszy pilot, dowódca klucza, zastępca dowódcy eskadry. W latach 1965–1973 był zastępcą dowódcy pułku, dowódcą pułku. W latach 1973–1977 pełnił funkcję zastępcy dowódcy korpusu obrony przeciwlotniczej. W latach 1977–1978 był kierownikiem inspekcji lotnictwa myśliwskiego ds. bezpieczeństwa lotów w Ministerstwie Obrony ZSRR. W 1978 roku uzyskał stopień generała majora lotnictwa. W latach 1978–1980 pełnił funkcję zastępcy dowódcy samodzielnej armii obrony przeciwlotniczej. W latach 1980–1982 był zastępcą dowódcy sił powietrznych Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego. W latach 1982–1983 pracował jako doradca dowódcy sił powietrznych Wietnamu. W latach 1983–1989 pełnił funkcję zastępcy dowódcy sił powietrznych Białoruskiego Okręgu Wojskowego. W 1989 roku przeszedł w stan spoczynku^[2] (według innego źródła służył w Siłach Zbrojnych ZSRR w latach 1952–1990^[3]).

W latach 1989–1992^[2] (według innego źródła: 1990–1992) pracował jako kierownik Wydziału Naukowo-Metodycznego Sztabu Obrony Cywilnej Białoruskiej SRR (od 1991 roku – Republiki Białorusi). Od 1991 roku brał aktywny udział w życiu społecznym i politycznym Wspólnoty Niepodległych Państw. W latach 1992–1997 był prezesem koncernu budowlanego. Następnie pracował jako zastępca redaktora naczelnego gazety „Sławianskij Nabat”. Był jednym z inicjatorów utworzenia Związku Oficerów Republiki Białorusi^[2], a w latach 1992–1994 zasiadał na stanowisku zastępcy przewodniczącego tej organizacji^[3]. Od 1994 roku^[2] do końca życia^[3] pełnił funkcję przewodniczącego Białoruskiej Partii Patriotycznej (BPP)^[2], która w ostatnich latach jego życia konsekwentnie i aktywnie wspierała politykę przywódcy Białorusi Alaksandra Łukaszenki. 11 września 2000 roku został wyznaczony na przedstawiciela BPP w Centralnej Komisji ds. Wyborów i Referendów. Zmarł 8 października 2000 roku. 11 października miało miejsce jego pożegnanie w Centralnym Domu Oficerów w Mińsku i pogrzeb cywilny^[3].

Prace

Czest′ imieju. Mińsk: 1977. (ros.).

Odznaczenia

Zasłużony Lotnik Wojskowy ZSRR (ZSRR, 1977^[2]);
Order Czerwonej Gwiazdy (ZSRR)^[2] (według innego źródła: trzy Ordery Czerwonego Sztandaru^[3]);
Order „Za służbę Ojczyźnie” II klasy^[2];
Order Za Służbę Ojczyźnie III klasy^[2];
20 medali^[2].

Życie prywatne

Anatol Barankiewicz jest żonaty, ma dwoje dzieci^[2].

Przypisy

↑ Kto… ↓, s. 26
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k Kto… ↓, s. 27
↑ ^a ^b ^c ^d ^e Юрий Потемкин: Скончался лидер Белорусской патриотической партии Анатолий Баранкевич. BiełaPAN, 2000-10-10. [dostęp 2019-08-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-06)]. (ros.).

Bibliografia

Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.

[a-1] Kto… ↓, s. 26

[b-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k Kto… ↓, s. 27

[c-3] Юрий Потемкин: Скончался лидер Белорусской патриотической партии Анатолий Баранкевич. BiełaPAN, 2000-10-10. [dostęp 2019-08-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-06)]. (ros.).

[1]

[2]

[3]