Andowiak
| Thomasomys | |||
| Coues, 1884[1] | |||
T. burneoi | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
andowiak | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Hesperomys cinereus O. Thomas, 1882 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Andowiak[4] (Thomasomys) – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[5][6][7].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 80–238 mm, długość ogona 97–329 mm, długość ucha 10–31 mm, długość tylnej stopy 16–59 mm; masa ciała 14–335 g[6][8][9].
Systematyka
Rodzaj (w randze podrodzaju w obrębie Hesperomys) zdefiniował w 1884 roku amerykański chirurg, ornitolog i historyk Elliott Coues w artykule zatytułowanym Thomasomys, nowy podrodzaj Hesperomys, opublikowanym w czasopiśmie „The American Naturalist”[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) andowiak oliwkowoszary (T. cinereus).
Etymologia
- Thomasomys: Oldfield Thomas (1858–1929), brytyjski zoolog, teriolog; gr. μυς mus, μυος muos ‘mysz’[10].
- Erioryzomys: gr. εριον erion ‘wełna’; rodzaj Oryzomys S.F. Baird, 1857 (ryżniak)[11]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Oryzomys monochromos Bangs, 1900.
- Inomys: gr. ις is, ινος inos ‘ścięgno, mięsień, nerw’[12]; μυς mus, μυος muos ‘mysz’[13]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Oryzomys incanus O. Thomas, 1894.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[14][8][5][4]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[4] | Podgatunki[6][5][8][9][15][16] | Rozmieszczenie geograficzne[6][5][8][9][15][16] | Podstawowe wymiary[6][8][9][15][16][a] | Status IUCN[17] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Thomasomys monochromos | Bangs, 1900 | andowiak jednobarwny | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: Sierra Nevada de Santa Marta (Magdalena); zakres wysokości: 2000–3600 m n.p.m. | DC: 10,5–12 cm DO: około 12,4 cm MC: około 36 g |
VU | |
| Thomasomys emeritus | O. Thomas, 1916 | gatunek monotypowy | endemit Wenezueli: Andy w Mérida i Trujillo; zakres wysokości: 2090–3550 m n.p.m. | DC: 10,4–12 cm DO: brak danych MC: brak danych |
DD | ||
| Thomasomys vestitus | (O. Thomas, 1898) | andowiak szykowny | gatunek monotypowy | endemit Wenezueli: Cordillera de Mérida; zakres wysokości: 1600–2500 m n.p.m. | DC: 13,8–14,1 cm DO: około 16,9 cm MC: około 67 g |
NT | |
| Thomasomys hylophilus | Osgood, 1912 | andowiak drzewolubny | gatunek monotypowy | Kolumbia (wschodnie Andy) i zachodnia Wenezuela (Cordillera de Mérida); zakres wysokości: poniżej 2000 m n.p.m. | DC: 10,7–12,6 cm DO: 12,4–15,5 cm MC: 32–40 g |
VU | |
| Thomasomys nicefori | O. Thomas, 1921 | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: górskie lasy w północnej części zachodnicj i środkowych Andów; zakres wysokości: 1900–3810 m n.p.m. | DC: 15,4–17,2 cm DO: brak danych MC: brak danych |
LC | ||
| Thomasomys popayanus | J.A. Allen, 1912 | andowiak kolumbijski | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: górskie lasy w zachodnich Andach; zakres wysokości: 1830–3300 m n.p.m. | DC: 14,5–16,4 cm DO: 20–22 cm MC: brak danych |
DD | |
| Thomasomys baeops | (O. Thomas, 1899) | andowiak paciorkooki | gatunek monotypowy | Andy w Kolumbii i Ekwadorze; zakres wysokości: 1300–3800 m n.p.m. | DC: 9,5–12 cm DO: 10,6–14,7 cm MC: 27–45 g |
LC | |
| Thomasomys niveipes | (O. Thomas, 1896) | andowiak śnieżnostopy | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: paramo we wschodnich Andach; zakres wysokości: 2550–3500 m n.p.m. | DC: 11–13,5 cm DO: 11,5–13,3 cm MC: 26–44 g |
LC | |
| Thomasomys princeps | (O. Thomas, 1895) | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: górskie lasy we wschodnich Andach; zakres wysokości: 2650–3400 m n.p.m. | DC: 17,3–19,8 cm DO: 21–25 cm MC: około 121 g |
DD | ||
| Thomasomys bombycinus | H.E. Anthony, 1925 | andowiak jedwabisty | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: północna część zachodnich Andów; zakres wysokości: 2800–3800 m n.p.m. | DC: 11,2–13 cm DO: około 13,3 cm MC: brak danych |
VU | |
| Thomasomys auricularis | H.E. Anthony, 1923 | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: zachodnie Andy w Cañar, Azuay, El Oro i Loja; zakres wysokości: 2330–4000 m n.p.m. | DC: 13,8–15,5 cm DO: 16,2–19 cm MC: brak danych |
DD | ||
| Thomasomys cinnameus | H.E. Anthony, 1924 | andowiak cynamonowy | gatunek monotypowy | Andy w Kolumbii i Ekwadorze; zakres wysokości: 2400–3800 m n.p.m. | DC: 8,2–9 cm DO: 11–12,8 cm MC: 14–19 g |
LC | |
| Thomasomys contradictus | H.E. Anthony, 1925 | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: wilgotne lasy w środkowych Andach; zakres wysokości: 2400–3870 m n.p.m. | DC: 10,7–13,3 cm DO: około 15,3 cm MC: brak danych |
DD | ||
| Thomasomys cinereiventer | J.A. Allen, 1912 | andowiak szarobrzuchy | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: zachodnie Andy; zakres wysokości: 1830–3150 m n.p.m. | DC: 12,6–16,1 cm DO: 14,4–17,2 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys dispar | H.E. Anthony, 1925 | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: południowa część środkowych i wschodnich Andów; zakres wysokości: 2130–3310 m n.p.m. | DC: 9,8–11,9 cm DO: brak danych MC: brak danych |
DD | ||
| Thomasomys laniger | (O. Thomas, 1895) | andowiak wełnisty | gatunek monotypowy | endemit Kolumbii: środkowe i wschodnie Andy; zakres wysokości: 2600–3600 m n.p.m. | DC: 10,1–11,9 cm DO: 10,6–12,7 cm MC: 25–36 g |
LC | |
| Thomasomys cinereus | (O. Thomas, 1882) | andowiak oliwkowoszary | gatunek monotypowy | południowo-zachodni Ekwador (Park Narodowy Yacuri) i północno-zachodnie Peru (na zachód od rzeki Marañón); zakres wysokości: 1200–3100 m n.p.m. | DC: 10,7–14,6 cm DO: około 14,7 cm MC: około 44 g |
LC | |
| Thomasomys shallqukucha | Pacheco & Ruelas, 2023 | gatunek monotypowy | endemit Peru: północne Andy (Lambayeque); zakres wysokości: 2550–3330 m n.p.m. | DC: 11,6–14,2 cm DO: 14,5–17,1 cm MC: 40–70 g |
NE | ||
| Thomasomys pagaibambensis | Pacheco & Ruelas, 2023 | gatunek monotypowy | endemit Peru: północne Andy (Cajamarca); zakres wysokości: 2530–3370 m n.p.m. | DC: 12,1–15,8 cm DO: 14,2–18,1 cm MC: 48–78 g |
NE | ||
| Thomasomys lojapiuranus | Pacheco & Ruelas, 2023 | gatunek monotypowy | górski lasy w południowym Ekwadorze (Loja) i północnym Peru (Piura); zakres wysokości: 1198–3481 m n.p.m. | DC: 10,7–14,6 cm DO: 13,6–16,5 cm MC: 44–75 g |
NE | ||
| Thomasomys erro | H.E. Anthony, 1926 | andowiak wędrowny | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: północna część wschodnich Andów (Napo); zakres wysokości: 1900–3600 m n.p.m. | DC: 10,4–15,2 cm DO: 13,1–17,8 cm MC: 28–46 g |
LC | |
| Thomasomys paramorum | O. Thomas, 1898 | andowiak paramoński | gatunek monotypowy | zachodnie Andy w południowej Kolumbii oraz Andy w Ekwadorze na południe od depresji Huancabamba; zakres wysokości: 2000–4300 m n.p.m. | DC: 8,4–11,4 cm DO: 11,3–13,3 cm MC: 17–26 g |
LC | |
| Thomasomys otavalo | J. Brito, R. García, Castellanos, Gavilanes, Curay, Carrión-Olmedo, Reyes-Barriga, Guayasamin, Salazar-Bravo & C.M. Pinto, 2024 | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: pomiędzy obszarem chronionym Hídrica Otavalo Mojanda, od wyżyn Intag (Imbabura) do Cordillera de Cayapas (granica między Esmeraldas a Imbabura); zakres wysokości: 2290–3685 m n.p.m. | DC: 11–12,5 cm DO: 15–18 cm MC: około 33 g |
NE | ||
| Thomasomys silvestris | H.E. Anthony, 1924 | andowiak leśny | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: zachodnie zbocza Andów; zapisy ze wschodnich zboczy w Morona Santiago niepewne; zakres wysokości: 1800–4500 m n.p.m. | DC: 9,5–12,7 cm DO: 13,9–15,7 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys igor | J. Brito, R. García, Castellanos, Gavilanes, Curay, Carrión-Olmedo, Reyes-Barriga, Guayasamin, Salazar-Bravo & C.M. Pinto, 2024 | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: znany tylko z miejsca typowego z obszaru Cruz de Lizo (Bolívar); zakres wysokości: 2875–3000 m n.p.m. | DC: 10,2–12,2 cm DO: 13,3–16 cm MC: około 30 g |
NE | ||
| Thomasomys fumeus | H.E. Anthony, 1924 | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: znany z 5 miejsc we wschodnich Andach (Napo i Morona Santiago; zakres wysokości: 2440–2850 m n.p.m. | DC: 10,1–12,5 cm DO: 9,7–11,5 cm MC: 31–50 g |
DD | ||
| Thomasomys vulcani | (O. Thomas, 1898) | andowiak wulkaniczny | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: północno-środkowe Andy (Pichincha i Carchi); zakres wysokości: 1400–4500 m n.p.m. | DC: 11,6–12,6 cm DO: 11,5–13,5 cm MC: 32–57 g |
LC | |
| Thomasomys ucucha | Voss, 2003 | andowiak mysi | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: znany ze szczytów Andów (Carchi, Pichincha i Napo); zakres wysokości: 3380–3800 m n.p.m. | DC: 9,4–10,9 cm DO: 12,2–15,1 cm MC: 24–46 g |
VU | |
| Thomasomys taczanowskii | (O. Thomas, 1882) | andowiak Taczanowskiego | gatunek monotypowy | Andy w Ekwadorze i północnym Peru (Piura, Lambayeque, Cajamarca i San Martín); zakres wysokości: 1150–3350 m n.p.m. | DC: około 9,5 cm DO: około 13,8 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys aureus | (Tomes, 1860) | andowiak złocisty | gatunek monotypowy | Andy w zachodniej Wenezueli, środkowej i południowo-zachodniej Kolumbii, Ekwadorze i Peru do zachodnio-środkowej Boliwii; zakres wysokości: 1460–3850 m n.p.m. | DC: 14,2–18 cm DO: 17,2–25 cm MC: 75–175 g |
LC | |
| Thomasomys caudivarius | H.E. Anthony, 1923 | andowiak pstroogonowy | gatunek monotypowy | zachodnie zbocza Andów od zachodniego Ekwadoru do północnego Peru; zapsiy z północno-zachodniego Ekwadoru niepotwierdzone; zakres wysokości: 1750–3350 m n.p.m. | DC: 9,9–12,5 cm DO: 14,1–16,3 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys pardignasi | J. Brito, Vaca-Puente, C. Koch & Tinoco, 2021 | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: Cordillera del Cóndor (Morona Santiago) i Kutukú (Zamora-Chinchipe); zakres wysokości: 1750–2215 m n.p.m. | DC: 13,7–14,5 cm DO: 21–23 cm MC: 63–68 g |
NE | ||
| Thomasomys burneoi | T.E. Lee, Tinoco & J. Brito, 2022 | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: znany tylko z Parku Narodowego Sangay (Chimborazo) i Morona Santiago); zakres wysokości: 3400–3900 m n.p.m. | DC: 12,8–18,4 cm DO: 20,7–23,2 cm MC: około 105 g |
NE | ||
| Thomasomys salazari | J. Brito, Tinoco, Curay, Vargas, Reyes-Puig, Romero & Pardiñas, 2019 | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: znany tylko z obszaru wokół miejsca typowego w Parku Narodowym Sangay (Morona Santiago); zakres wysokości: 2575–3670 m n.p.m. | DC: 9,9–12,8 cm DO: 13,4–17,5 cm MC: 28–47 g |
NE | ||
| Thomasomys hudsoni | H.E. Anthony, 1923 | andowiak wątły | gatunek monotypowy | endemit Ekwadoru: znany tylko z dówch miejsc w Bestión (Azuay); zakres wysokości: 3260–4000 m n.p.m. | DC: 8–9,3 cm DO: 11–12 cm MC: brak danych |
VU | |
| Thomasomys pyrrhonotus | O. Thomas, 1886 | andowiak rudawy | gatunek monotypowy | endemit Peru: Andy w Piura i Cajamarca; zakres wysokości: 1200–3100 m n.p.m. | DC: 13,7–14,4 cm DO: około 19 cm MC: brak danych |
DD | |
| Thomasomys antoniobracki | Ruelas & Pacheco, 2021 | gatunek monotypowy | endemit Peru: znany tylko z miejsca typowego prowincji Huancabamba (Piura); zakres wysokości: 2620–2720 m n.p.m. | DC: 18,4–18,8 cm DO: 24–25 cm MC: 70–154 g |
NE | ||
| Thomasomys oreas | H.E. Anthony, 1926 | andowiak górski | gatunek monotypowy | Andy od północnego Perru, na południe od rzeki Marañón, do środkowej Boliwii; zakres wysokości: 2460–3650 m n.p.m. | DC: 9–10,8 cm DO: około 13,6 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys praetor | (O. Thomas, 1900) | andowiak duży | gatunek monotypowy | endemit Peru: zachodnie zbocza północnych Andów pomiędzy depresją Huancabamba a rzeką Marañón; zakres wysokości: 2050–4000 m n.p.m. | DC: 16,1–18,7 cm DO: około 18 cm MC: brak danych |
NT | |
| Thomasomys notatus | O. Thomas, 1917 | andowiak ciemnostopy | gatunek monotypowy | endemit Peru: wschodnia zbocza środkowych Andów; zakres wysokości: 1400–3400 m n.p.m. | DC: 11–12,8 cm DO: 10,5–13 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys apeco | Leo & A.L. Gardner, 1993 | andowiak samotny | gatunek monotypowy | endemit Peru: znany tylko z miejsca typowego w Valle de Los Chochos w Parku Narodowym Rio Abiseo (San Martín); zakres wysokości: 3200–3380 m n.p.m. | DC: około 24 cm DO: 28–33 cm MC: 164–335 g |
LC | |
| Thomasomys eleusis | O. Thomas, 1926 | andowiak peruwiański | gatunek monotypowy | endemit Peru: północna część wschodnich Andów, na wschód od rzeki Marañón; zakres wysokości: 3050–3660 m n.p.m. | DC: 12,6–14 cm DO: 12,3–14,8 cm MC: brak danych |
VU | |
| Thomasomys ischyrus | Osgood, 1914 | andowiak długoogonowy | gatunek monotypowy | endemit Peru: wschodnie zbocza Andów (Amazonas, San Martín i Huánuco; zakres wysokości: 2280–3350 m n.p.m. | DC: 13–14 cm DO: około 15,1 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys rosalinda | O. Thomas & St. Leger, 1926 | andowiak skryty | gatunek monotypowy | endemit Peru: znany tylko z miejsca typowego w Goncha (Amazonas) | DC: około 13,5 cm DO: około 17 cm MC: brak danych |
EN | |
| Thomasomys macrotis | A.L. Gardner & Romo, 1993 | andowiak wielkouchy | gatunek monotypowy | endemit Peru: znany z miejsca typowego i ssąsiednich obszarów w Parku Narodowym Rio Abiseo (San Martín); zakres wysokości: 3250–3380 m n.p.m. | DC: 15,3–16,8 cm DO: 19,3–22 cm MC: 140–166 g |
LC | |
| Thomasomys onkiro | Luna & Pacheco, 2002 | andowiak kordylierski | gatunek monotypowy | endemit Peru: znany z miejsca typowego w Cordillera de Vilcabamba (Juní); zapisy z rezerwatu Tapichalaca (Ekwador) niepewne | DC: 9,4–11,4 cm DO: 14,4–15,9 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys incanus | (O. Thomas, 1894) | andowiak inkaski | gatunek monotypowy | endemit Peru: wschodnie zbocze Andów pomiędzy San Martín a Junín; zakres wysokości: 2430–3850 m n.p.m. | DC: 11,1–13,4 cm DO: około 12,5 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys kalinowskii | (O. Thomas, 1894) | andowiak Kalinowskiego | gatunek monotypowy | endemit Peru: Andy w Huánuco na południe do Ayacucho; zakres wysokości: 2050–3675 m n.p.m. | DC: 13,6–14,3 cm DO: około 15,5 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys gracilis | O. Thomas, 1917 | andowiak smukły | gatunek monotypowy | endemit Peru: górski las w Yungas w Cuzco; zakres wysokości: 275–4270 m n.p.m. | DC: 8,3–10,1 cm DO: około 12 cm MC: brak danych |
NT | |
| Thomasomys daphne | O. Thomas, 1917 | andowiak stokowy | gatunek monotypowy | wschodnie zbocza Andów w południowym Peru do północnej Boliwii; zakres wysokości: 200–3540 m n.p.m. | DC: 8,8–10,9 cm DO: około 13,3 cm MC: brak danych |
LC | |
| Thomasomys andersoni | Salazar-Bravo & Yates, 2007 | andowiak oliwkowy | gatunek monotypowy | endemit Boliwii: wschodnie zbocza w La Paz i Cochabamba; zakres wysokości: 2000–2630 m n.p.m. | DC: 10,8–11 cm DO: 12,2–12,8 cm MC: 35–38 g |
VU | |
| Thomasomys australis | H.E. Anthony, 1925 | gatunek monotypowy | endemit Boliwia: Andy w Cochabamba i Santa Cruz; zakres wysokości: 2350–2800 m n.p.m. | DC: 8,9–9,1 cm DO: około 13,8 cm MC: brak danych |
DD | ||
| Thomasomys ladewi | H.E. Anthony, 1926 | andowiak boliwijski | gatunek monotypowy | endemit Boliwii: górskie lasy Andów w La Paz; zakres wysokości: 2360–3300 m n.p.m. | DC: 12–13,8 cm DO: około 15,8 cm MC: 42–64 g |
LC |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NT – gatunek bliski zagrożenia, VU – gatunek narażony, EN – gatunek zagrożony, DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Uwagi
- ↑ DC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała
Przypisy
- ↑ a b E. Coues. Thomasomys, a new subgeneric type of Hesperomys. „The American Naturalist”. 18, s. 1275, 1884. (ang.).
- ↑ O. Bangs. List of the mammals collected in the Santa Marta region of Colombia by W. W. Brown, Jr.. „Proceedings of the New England Zoölogical Club”. 1, s. 96, 1900. (ang.).
- ↑ O. Thomas. On the Arrangement of the South American Rats allied to Oryzomys and Rhipidomys. „The Annals and Magazine of Natural History”. Eight Series. 20 (116), s. 197, 1917. (ang.).
- ↑ a b c Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 255–257. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 422–426. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ a b c d e U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 491–501. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Thomasomys. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-12-02].
- ↑ a b c d e Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 270–273. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ a b c d V. Pacheco & D. Ruelas. Systematic Revision of Thomasomys cinereus (Rodentia: Cricetidae: Sigmodontinae) from Northern Peru and Southern Ecuador, With Descriptions of Three New Species. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 461 (1), s. 1–72, 2023. (ang.).
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 675.
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 270.
- ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 128.
- ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 160.
- ↑ C.J. Burgin, J.S. Zijlstra, M.A. Becker, H. Handika, J.M. Alston, J. Widness, S. Liphardt, D.G. Huckaby & N.S. Upham: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.1) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-05-27]. (ang.).
- ↑ a b c J. Brito, R. García, F.X. Castellanos, G. Gavilanes, J. Curay, J.C. Carrión-Olmedo, D. Reyes-Barriga, J.M. Guayasamin, J. Salazar-Bravo & C.M. Pinto. Two new species of Thomasomys (Cricetidae: Sigmodontinae) from the western Andes of Ecuador and an updated phylogenetic hypothesis for the genus. „Vertebrate Zoology”. 74, s. 709–734, 2024. DOI: 10.3897/vz.74.e128528. (ang.).
- ↑ a b c T.E. Lee Jr., N. Tinoco & J. Brito. A new species of Andean mouse of the genus Thomasomys (Cricetidae, Sigmodontinae) from the eastern Andes of Ecuador. „Vertebrate Zoology”. 72, s. 219–233, 2022. DOI: 10.3897/vz.72.e78219. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Thomasomys – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-05-27]. (ang.).
Bibliografia
- T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904. (ang.).
- Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 1–316, OCLC 11069271 (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
