Anju
| |
| Państwo | |
|---|---|
| Prowincja | |
| Populacja (2008) |
|
| • liczba ludności |
240 117[1] |
| Tablice rejestracyjne |
평남 |
| |
Położenie na mapie Korei Północnej  | |
 39°36′N 125°40′E/39,600000 125,666667
| |
Anju (kor. 안주) – miasto w Korei Północnej, w prowincji P’yŏngan Południowy. Populacja miasta w 2008 roku wyniosła ok. 240 tys. mieszkańców. Przez miasto przepływa rzeka Ch’ŏngch’ŏn-gang.
Historia
Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej, 10 marca 1904 roku miasto Anju zostało zajęte przez oddziały japońskiej kawalerii, a następnie stacjonował tam japoński garnizon.
22 sierpnia 1910 roku podpisano Traktat o aneksji Korei przez Japonię, po czym Korea została włączona do Cesarstwa Japonii.
Podczas wojny koreańskiej miasto było zajęte przez siły ONZ od października do grudnia 1950 roku, a następnie zostało odbite przez wojska ChRL.
W 1982 roku w mieście uruchomiono zakład produkcji amoniaku, zbudowany zgodnie z drugim siedmioletnim planem rozwoju gospodarczego kraju[2].
W 2008 roku populacja miasta wynosiła 240 117 osób. Przez Anju przepływa rzeka Chongchong.
Anju znajduje się w pobliżu ogromnych złóż antracytu i jest jednym z głównych producentów węgla w kraju[3]. Złoża zawierają ponad 130 milionów ton węgla[4].
Etymologia
Nazwa **Anju** (安州, Anju) pochodzi od chińskich znaków "安" (an) i "州" (zhu). Znak "安" oznacza "spokój", "bezpieczeństwo", a "州" tłumaczy się jako "prowincja" lub "region". W ten sposób nazwę można interpretować jako "region pokoju" lub "prowincja spokoju". Nazwa ta podkreśla znaczenie regionu jako centrum stabilności i bezpieczeństwa w kontekście historycznym.
Geografia
Anju znajduje się w zachodniej części prowincji P’yŏngan Północny w Korei Północnej. Miasto leży nad rzeką Chŏngchŏn, która odgrywa ważną rolę w nawadnianiu i rolnictwie regionu. Teren jest głównie równinny, z niewielkimi wzgórzami i obszarami rolniczymi. Klimat jest umiarkowany monsunowy — zimy są chłodne, a lata gorące i wilgotne. Anju ma korzystne położenie geograficzne dzięki bliskości dużych ośrodków przemysłowych i komunikacyjnych kraju.
Przypisy
- ↑ D P R Korea 2008 Population Census – National Report. Central Bureau of Statistics Pyongyang, DPR Korea. [dostęp 2010-08-23]. (ang.).
- ↑ Ежегодник Большой Советской Энциклопедии, 1983 (вып. 27). М., «Советская энциклопедия», 1983. стр.289
- ↑ North Korea Handbook, M.E. Sharpe, 2003, ISBN 0-7656-1004-3 [zarchiwizowane z adresu 2023-02-20] (ang.).
- ↑ Chin S. Kuo, The mineral industry of North Korea [online], 1994 [dostęp 2012-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2004-10-30] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.