Anna (Potto)

Anna
Anna Potto
ihumenia
Ilustracja
Kraj działania

Rosja

Data i miejsce urodzenia

9 grudnia 1865
Brześć

Data i miejsce śmierci

29 sierpnia 1903
Wirów

Przełożona monasteru Chrystusa Zbawiciela w Wirowie
Okres sprawowania

1894–1903

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Inkardynacja

Eparchia chełmsko-warszawska

Śluby zakonne

1890

Multimedia w Wikimedia Commons
Nagrobek ihumeni Anny na cmentarzu monasterskim na Grabarce

Anna, imię świeckie Anna Aleksandrowna Potto[1] lub Patto[2] (ur. 9 grudnia 1865 w Brześciu, zm. 29 sierpnia 1903 w Wirowie) – prawosławna mniszka, twórczyni i pierwsza przełożona monasteru Chrystusa Zbawiciela w Wirowie.

Życiorys

Była córką wojskowego służącego w Twierdzy brzeskiej. Jako roczne dziecko straciła matkę. Wychowała się na pensji w Warszawie, zaś po ukończeniu w 1881 gimnazjum została pomocnicą wychowawczyni w szkole w Chełmie. Pracowała tam do 1887, następnie do 1889 była wychowawczynią w gimnazjum w Kaliszu. Decyzję o wstąpieniu do monasteru podjęła pod wpływem pielgrzymek do soboru Narodzenia Matki Bożej w Chełmie i rozmów z arcybiskupem chełmskim i warszawskim Leoncjuszem oraz lubelskim Flawianem. W 1889 została posłusznicą w monasterze Narodzenia Matki Bożej w Leśnej, gdzie pracowała w kancelarii i śpiewała w chórze. W 1890 złożyła wieczyste śluby mnisze[1].

W 1894 razem z dziesięcioma mniszkami i posłusznicami udała się do Wirowa, gdzie miała zorganizować nowy żeński monaster[1]. Powstanie żeńskiej wspólnoty wpisywało się w politykę rusyfikacji i krzewienia prawosławia wśród miejscowej ludności, byłych wiernych unickiej diecezji chełmskiej[3]. Anna (Patto) uzyskała dla monasteru wsparcie finansowe od wielu prywatnych ofiarodawców, zaś w 1898 została przyjęta na audiencji przez cara Mikołaja II, który zobowiązał się do zaspakajania potrzeb materialnych klasztoru. Wspólnota otrzymała status monasteru I klasy, zaś mniszka Anna została podniesiona do godności ihumeni[1].

Za sprawą działalności ihumeni Anny przy klasztorze otwarto przytułek dla dziewcząt, kilka szkół, aptekę, ambulatorium i szpital, rozwinięto szeroką działalność oświatową i dobroczynną. Zakonnice żyły według surowszej niż w innych rosyjskich monasterach żeńskich reguły[1]. Z inicjatywy ihumeni Anny w kompleksie klasztornym powstały dwie cerkwie, sad i jedenaście budynków pełniących różne funkcje[4].

W 1902 zachorowała na gruźlicę i rok później zmarła, leczenie we Włoszech nie przyniosło rezultatów[2]. Została pochowana w sąsiedztwie monasteru w Wirowie. W XXI w. jej szczątki przeniesiono na cmentarz żeńskiego klasztoru prawosławnego na Grabarce. Jej nagrobek w Wirowie został zdewastowany[5].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e АННА ВИРОВСКАЯ
  2. ↑ a b A. Troc, Monaster Wirów
  3. ↑ Antoni Mironowicz: Kościół prawosławny na ziemiach polskich w XIX i XX wieku. Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2001. ISBN 83-7431-046-4, s.62
  4. ↑ Pawluczuk U. A.: Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2007, s. 38. ISBN 978-83-7431-127-4.
  5. ↑ M. Poleszuk, Wirów. Schody donikąd.... [dostęp 2008-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-02-04)].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya