Anna Baumgart

Anna Baumgart

Data i miejsce urodzenia	1966 Wrocław
Alma Mater	Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Dziedzina sztuki	artystka wizualna, feministka, rzeźba, film
Ważne dzieła
Dostałam to od mamy, Bombowniczka, Wanda, Lecą żurawie
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Anna Baumgart (ur. 1966 we Wrocławiu) – polska artystka wizualna, przedstawicielka sztuki krytycznej i sztuki feministycznej.

Studia ukończyła na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (dyplom w 1994 w pracowni prof. Franciszka Duszeńki).

W latach 90. współpracowała z najważniejszymi ośrodkami artystycznymi w Gdańsku. W latach 1994–1996 współtworzyła gdańską Galerię Delikatesy Awangardy, Forum Sztuki Współczesnej Galeria Gazownia, a także realizowała projekt Salon Sztuki Wideo. W 1994 roku utworzyła (z Norbertem Walczakiem) grupę artystyczną „Ogon żółwia”, a w 1998 powołała Biuro Inicjatyw Twórczych^[1].

W 1999 przeprowadziła się do Warszawy. W tym samym roku wraz ze Zbigniewem Liberą założyła kawiarnię artystyczną Cafe Baumgart/Libera, która później od 2002 nosiła nazwę Cafe Baumgart przy Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Kawiarnia działała w latach 1999–2006^[1].

W 2006 roku kandydowała w wyborach samorządowych do warszawskiej rady miasta z listy Zielonych 2004. Była związana z warszawską galerią lokal 30 od 2005^[1].

Prace Anny Baumgart znajdują się w prestiżowych kolekcjach sztuki^[1], m.in.: Hauser &Wirth, FRAC-Fonds Régional d'Art Contemporain Poitou-Charentes, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, MAAK Collection, Śląskie Muzeum Sztuki we Wrocławiu oraz w Filmotece Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie^[2].

Jej córką jest Agata Baumgart^[3].

Anna Baumgart tworzy rzeźby, instalacje, jest również autorką performance, wideo, fotografii i tatuażu artystycznego^[1].

W swojej sztuce porusza tematy związane z problemami współczesnych kobiet i ich rolami życiowymi z perspektywy feministycznej wykorzystywanej jako narzędzie krytyki. Głównym medium, które wykorzystuje, jest film^[4].

• 2024: Chcemy całego życia. Feminizmy w sztuce polskiej; PGS Sopot, Polska^[5]
• 2020/2021: Miczika nie boi się aeroplanów, Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie^[6][7][8]

• 2023: Zakop rzeźbę Apolla; PGS Sopot, Polska^[9]
• 2014: Zaśpiewajcie, niewolnicy, Bunkier Sztuki w Krakowie
• 2013: Nie pamiętam, ale wyobrażam sobie, Galeria Labirynt w Lublinie
• 2012: Synekdocha, CSW Łaźnia w Gdańsku
• 2012: Strzeż się tych miejsc, Galeria Sztuki w Olsztynie

• Sprawa kobieca w Polsce (instalacja artytyczna – performance)^[10] – reżyseria, Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, 2018

• 2005 – stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
• 2001 – stypendium Fundacji Kultury
• 1995 – nagroda Wojewody Gdańskiego za najciekawszy debiut 1994 roku^[1]