Antoni Chrościcki

Antoni Chrościcki
Data i miejsce urodzenia

16 sierpnia 1910
Ułan Ude

Data śmierci

17 kwietnia 2004

Zawód, zajęcie

lekarz kardiolog

Odznaczenia
Medal 10-lecia Polski Ludowej Order Uśmiechu
Grób Antoniego i Juliusza Chrościckiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Antoni Chrościcki (ur. 16 sierpnia 1910 w Wierchnieudińsku[a], zm. 17 kwietnia 2004) – polski pediatra kardiolog.

Życiorys

W 1938 ukończył Szkołę Podchorążych Sanitarnych w Warszawie, a po rocznym stażu w Szpitalu Wojskowym w Ujazdowie otrzymał stopień podporucznika lekarza[1].

Brał udział w kampanii wrześniowej jako dowódca IV Batalionu Kompanii Sanitarnej, 16. Dywizji Piechoty. We wrześniu 1939 dostał się wraz z rannymi żołnierzami do niewoli niemieckiej. Po zwolnieniu z obozu rozpoczął od stycznia 1941 pracę jako starszy asystent na Oddziale Internistycznym Szpitala Wojskowego na Ujazdowie. Jednocześnie pracował w Klinice Pediatrycznej przy ul. Litewskiej, gdzie rozpoczął organizowanie pracowni elektrokardiograficznej[1]. Brał udział w powstaniu warszawskim, jako żołnierz Armii Krajowej, więzień obozu sowieckiego w Stalinogorsku, brał udział w tajnym nauczaniu[2].

Po wojnie, w 1946 podjął pracę w Klinice Pediatrycznej w Warszawie. W 1950 zorganizował w II Klinice Pediatrycznej pierwszą w Polsce poradnię kardiologiczną dla dzieci. Przez wiele lat był odpowiedzialny za kwalifikowanie dzieci do zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych oraz opiekę w okresie pooperacyjnym[1]. Prof. dr habilitowany medycyny, związany z Akademią Medyczną w Warszawie i Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Był m.in. kierownikiem Samodzielnej Pracowni Patofizjologii Układu Krążenia Instytutu Pediatrii I Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej. W 1953 stworzył sekcję kardiologii dziecięcej Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. Od 1959 był konsultantem, a także kierownikiem Ośrodka Naukowo Badawczego w Sanatorium Dziecięcym w Polanicy. W 1970 był organizatorem i przewodniczącym pierwszego w Polsce Kongresu Europejskiego Towarzystwa Kardiologów Dziecięcych[1].

Od 1985 członek korespondent, a od 1988 członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego[3]. W latach 1972–1983 członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego[4], w 1993 nadano mu członkostwo honorowe PTK[5]. Pionier polskiej kardiologii dziecięcej, opracował nowe metody diagnostyczne oraz techniki operacyjne[6][7][8][9][10]. W 1999 otrzymał (razem z żoną Emilią) Nagrodę m.st. Warszawy[11].

Autor i współautor publikacji naukowych i dydaktycznych[12][13][14][15][16][17]; współautor książki Wady wrodzone serca u dzieci (1963); wyróżniony nagrodami resortowymi, akademickimi i Polskiego Towarzystwa Lekarskiego[18].

Mąż lekarki Emilii Paderewskiej-Chrościckiej (zm. 1999)[19], ojciec historyka sztuki Juliusza A. Chrościckiego[2][20].

Zmarł 17 kwietnia 2004, pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 96-6-24,25,26)[19].

Odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Od 1934 Ułan Ude

Przypisy

  1. ↑ a b c d Sekcja Kardiologii Dziecięcej PTK [online], www.dzieci.ptkardio.pl [dostęp 2024-04-18].
  2. ↑ a b Emilia Paderewska-Chrościcka. Strona Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. [dostęp 2010-02-26].
  3. ↑ Lista członków od 1907 r.. Towarzystwo Naukowe Warszawskie. [dostęp 2010-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-08)].
  4. ↑ Składy Zarządu Głównego PTK. Polskie Towarzystwo Kardiologiczne. [dostęp 2010-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  5. ↑ Członkowie honorowi PTK | ptkardio.pl | kardiologia. Polskie Towarzystwo Kardiologiczne. [dostęp 2010-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  6. ↑ Lili Goldstein: Wspomnienia. Śląskie Centrum Chorób Serca w Zabrzu. [dostęp 2010-02-26].
  7. ↑ Historia polskiej kardiochirurgii. Polskie Towarzystwo Kardio-Torakochirurgów. [dostęp 2010-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  8. ↑ History. Polskie Towarzystwo Kardiologiczne. [dostęp 2010-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  9. ↑ Powstanie i rozwój Ośrodków Kardiologicznych | ptkardio.pl | kardiologia. Polskie Towarzystwo Kardiologiczne. [dostęp 2010-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-17)].
  10. ↑ Opis patentowy 51808 – Przyrząd do badania i rejestracji tętna sposobem sfigmo-oscylograficznym. Urząd Patentowy PRL, 1966-09-20. [dostęp 2010-02-26].
  11. ↑ Uchwała nr X/74/99 z dnia 12 kwietnia 1999 r. [dostęp 2024-04-18].
  12. ↑ A. Chrościcki. Studies on diagnosis of congenital heart diseases in children. „Pediatr Pol”. 28 (9), s. 935–937, Sep 1953. PMID: 13133498. 
  13. ↑ A. Chrościcki. Cardiology. „Pediatr Pol”. 49 (7), s. 839–834, 1974. PMID: 4841779. 
  14. ↑ A. Chrościcki. Heart auscultation – from the stethoscope to ultrasonics. „Pediatr Pol”. 54 (10), s. 1095–1100, Oct 1979. PMID: 392431. 
  15. ↑ A. Chrościcki, I. Gizycka, K. Wysocka, Z. Szczepańska i inni. Nonspecific ST-T changes recorded during electrocardiographic studies after major cardiosurgical operations. „Pediatr Pol”. 54 (10), s. 1139–1143, Oct 1979. PMID: 523204. 
  16. ↑ A. Chrościcki, W. Kawalec, K. Kubicka, J. Dłuzewska i inni. Mitral valve prolapse in children. „Pediatr Pol”. 58 (6), s. 505–511, Jun 1983. PMID: 6646908. 
  17. ↑ A. Chrościcki. [Current problems in pediatric cardiology]. „Pediatr Pol”. 61 (10), s. 617–619, Oct 1986. PMID: 3588093. 
  18. ↑ PTL – Odznaczeni. Polskie Towarzystwo Lekarskie. [dostęp 2010-02-26].
  19. ↑ a b Cmentarz Stare Powązki: PADEREWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2024-04-18].
  20. ↑ Z życia Akademii Medycznej w Warszawie. Akademia Medyczna w Warszawie. [dostęp 2010-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-28)].
  21. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 99, poz. 1387 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/113 - na wniosek Ministra Zdrowia.
  22. ↑ Chrościcki Antoni. orderusmiechu.pl. [dostęp 2021-03-25].

Bibliografia

  • Polskie szkoły kardiologiczne, kardiochirurgiczne, kardiologii dziecięcej. Jerzy Kuch (red.), Janusz Skalski (red.), Wanda Kawalec (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 330–356. ISBN 978-83-01-15544-5.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya