Antoni Hajdecki

Antoni Hajdecki
Data i miejsce urodzenia

1 października 1927
Bochnia

Data i miejsce śmierci

1 sierpnia 1991
Kraków

Narodowość

polska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie

Dziedzina sztuki

rzeźbiarstwo

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Multimedia w Wikimedia Commons

Antoni Hajdecki (ur. 1 października 1927 w Bochni, zm. 11 sierpnia 1991[1] w Krakowie) – polski rzeźbiarz.

Życiorys

Antoni Hajdecki, syn Antoniego i Stefanii[2], w latach 1946–1950 uczęszczał do Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. Następnie studiował na Wydziale Rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowniach Franciszka Kalfasa, Stanisława Popławskiego i Xawerego Dunikowskiego. Dyplom uzyskał w 1956 roku.
W latach 1956–1991 był związany z macierzystą uczelnią, gdzie był pedagogiem. W 1977 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Pełnił funkcję prorektora ASP (1969–1978, 1987–1990)[3].
Był współzałożycielem grupy MARG (Malarstwo, Architektura, Rzeźba, Grafika)[4]. Od 1948 roku należał do PZPR[5].

W latach 1982-87 był przewodniczącym Komisji Kultury i Sztuki Rady Narodowej m. Krakowa. W latach 70. był prezesem Krakowskiego Oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków[2]

Pochowany został na cmentarzu Komunalnym w Bochni przy ul. Orackiej (sektor XXIII, rząd 7, nr grobu 47)[6].

Twórczość

Rzeźbił w kamieniu, drewnie, metalu i ceramice, formy figuralne, dekoracyjne i abstrakcyjne[3]. Jest autorem pomników, rzeźb plenerowych, mozaik architektonicznych.

Wybrane realizacje

Miasto Kraków podarowało statuę marszałka Iwana Koniewa obwodowi Kirowskiemu[8] W związku z pomnikiem marszałka Koniewa, ukazał się wywiad z Hajdeckim, którego fragment po latach śpiewał zespół Piwnicy pod Baranami do muzyki Zbigniewa Preisnera[8].

  • Brązowe popiersie Karola Świerczewskiego – os. Szkolne 37, przed Technikum Budowlanym (1979), zdemontowany w 1991 roku[7];
  • rzeźba plenerowa Spirala Kosmiczna – os. Tysiąclecia, Kraków – Nowa Huta (1974)[9];
  • rzeźba Abstrakcja wykonana z gliny pokrytej szkliwem ceramicznym – na dziedzińcu wewnętrznym Szpitala Specjalistycznego im. S. Żeromskiego w Krakowie, lata 60./70. XX wieku[9]
  • był współautorem (razem z Anielą Szatarą-Tymcik kilku realizacji z dziedziny ceramiki architektonicznej w Krakowie, Chrzanowie i Krynicy-Zdroju[10]:
    • mozaika ceramiczna na ścianie i filarach holu dworca kolejowego Kraków-Płaszów, Plac Braci Dudzińskich w Krakowie, wykonana w Spółdzielni „Kamionka” w Łysej Górze[11]
    • ceramiczne dekoracje w holu oraz w dawnym hotelu dziennym Domu Turysty PTTK (obecnie Hotel „Wyspiański”), ul. Westerplatte 15/16, Kraków (nieistniejące, prawdopodobnie przykryte ściankami gipsowymi)
    • kompozycja ceramiczna na ścianie kawiarni w Powiatowym Domu Kultury (obecnie Miejski Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji) w Chrzanowie (nieistniejące, prawdopodobnie przykryte ściankami gipsowymi)
    • kompozycja ceramiczna na ścianie dolnej stacji kolejki linowej na górę parkową w Krynicy-Zdroju.

Odznaczenia

Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi[5]. Został laureatem Nagrody I stopnia Ministerstwa Kultury i Sztuki za całokształt działalności artystycznej i dydaktycznej[12].

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Patryk Oczko, Tychy: sztuka w przestrzeni miasta, Wydanie drugie, rozszerzone, Tychy: Miejskie Centrum Kultury w Tychach : Muzeum Miejskie w Tychach, 2020, s. 216, ISBN 978-83-927973-8-8, OCLC 1225231899.
  2. ↑ a b Antoni Hajdecki. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2026-01-05].
  3. ↑ a b Antoni Hajdecki. rzezba.asp.krakow.pl. [dostęp 2026-01-05].
  4. ↑ Monika Kozioł: Odnowienie rzeźby Antoniego Hajdeckiego. budzet.krakow.pl. [dostęp 2026-01-05].
  5. ↑ a b Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 282. ISBN 83-223-2073-6.
  6. ↑ Lokalizator grobów. bochnia.grobonet.com. [dostęp 2026-01-05].
  7. ↑ a b c d e f Encyklopedia Krakowa. T. 2. Kraków: Wydawnictwo Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, 2023, s. 253-257, ISBN 978-83-66253-48-3.
  8. ↑ a b 9 stycznia 1991 r. Pomnik marszałka Iwana Koniewa wywieziony z Krakowa. historia.interia.pl. [dostęp 2026-01-05].
  9. ↑ a b Monika Kozioł: Szlak plenerowych rzeźb i instalacji nowohuckich.. okn.edu.pl. [dostęp 2026-01-05].
  10. ↑ Bożena Kostuch: Kolor i blask. dlibra.kul.pl. [dostęp 2026-01-05].
  11. ↑ Leksykon Podgórza. Kraków: Wydawnictwo Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, 2024, s. 286, ISBN 978-83-67828-18-5.
  12. ↑ Antoni Hajdecki. rzezba-oronsko.pl. [dostęp 2026-01-05].

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya