Antoni Mruk

Antoni Mruk
Data i miejsce urodzenia

21 listopada 1914
Kraków, Polska

Data i miejsce śmierci

20 grudnia 2009
Rzym, Włochy

Asystent Generała Towarzystwa Jezusowego dla Asystencji Słowiańskiej
Okres sprawowania

1965-1975

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

Towarzystwo Jezusowe

Prezbiterat

26 sierpnia 1947

Antoni Mruk (ur. 21 listopada 1914 w Krakowie, zm. 20 grudnia 2009 w Rzymie) – polski zakonnik rzymskokatolicki, jezuita, profesor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie, postulator świętości S. Faustyny Kowalskiej, spowiednik papieża Jana Pawła II.

Życiorys

Karta rejestracyjna Antoniego Mruka jako więźnia w nazistowskim obozie koncentracyjnym w Dachau

Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił 30 sierpnia 1930 r. w Krakowie. Studiował filozofię w Krakowie (1935-1938), a tuż przed II wojną światową w 1938 r. na Uniwersytecie Jagiellońskim rozpoczął studia z matematyki i fizyki. Aresztowany wraz z innymi jezuitami przez Niemców 10 listopada 1939 w Krakowie został osadzony w więzieniu przy ul. Montelupich, następnie w Wiśniczu, Oświęcimiu z numerem obozowym 898 i w końcu trafił do obozu w Dachau. Po wyzwoleniu obozu przez Amerykanów (29 kwietnia 1945) podjął w Rzymie studia teologiczne na Uniwersytecie Gregoriańskim (1945-1949). Został wyświęcony na kapłana 26 sierpnia 1947 w Rzymie. Tamteż uzyskał w 1952 r. tytuł doktora teologii. Pozostał na Gregorianie i był tam profesorem teologii moralnej. Ks. Mruk zajmował również odpowiedzialne stanowiska kościelne: był asystentem generała jezuitów dla Asystencji Słowiańskiej (1965-1975), opiekunem polskich jezuitów poza Ojczyzną oraz konsultorem różnych kongregacji rzymskich. Uczestniczył w 31. Kongregacji Generalnej Jezuitów (1965-1966)[1].

W 1946 r. poznał Karola Wojtyłę. Metropolita krakowski osobiście poprosił ks. Mruka o wspieranie procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego Siostry Faustyny Kowalskiej (był on postulatorem w tych procesach). Ks. Mruk, u schyłku życia papieża Jana Pawła II, był jego spowiednikiem[2].

Niektóre publikacje

  • De natura matrimonii secundum doctrinam theologorum franciscanorum saeculi XIV., Romae, PUG, 1960 (praca doktorska).
  • Singularis opinio Gerardi Odonis O.F.M. circa naturam divortii in casu adulterii, Roma, Pontificia Universitas Gregoriana, 1960.

Przypisy

  1. Encyklopedia...
  2. Ostatni spowiednik Jana Pawła II, wiara.pl.

Bibliografia

  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564-1995, (red.) Ludwik Grzebień i inni, Wydział Filozoficzny Towarzystwa Jezusowego, Kraków 1996.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya