Arion

Arion na hippokampie w artystycznej wizji Williama Bouguereau (1855)

Arion (stgr. Ἀρίων) – wpół mityczna postać greckiego poety i muzyka, uważanego za syna Posejdona i nimfy Onei[1].

Urodzony w Metymnie na Lesbos, tworzył ok. 625 p.n.e. na dworze tyrana Koryntu Periandra, a następnie na Sycylii i w południowej Italii[2]. Nazwany przez Herodota najlepszym śpiewakiem na świecie, swą sławę zyskał jako wykonawca pieśni (własnych i cudzych) przy wtórze kitary; nie zachowały się żadne jego utwory[3], przypisywano mu jedynie ocalały fragment hymnu ku czci Posejdona[2].

Uważany był za twórcę artystycznego układu dytyrambu, zapożyczonego z pieśni ludowej chóralnego utworu ku czci Dionizosa[4]. Innowację stanowiło występowanie chóru w kręgu oraz wprowadzenie tematycznego zakresu pieśni, co wywarło wpływ na powstanie greckiej tragedii scenicznej[3].

Jego niezwykłe ocalenie z rąk piratów znane jest z przekazu Herodota i Owidiusza[4]. Zgodnie z tym miał udać się na Sycylię dla uczestniczenia w zakończonym dla niego zwycięsko konkursie[1]. Kiedy ze zgromadzonym majątkiem i nagrodami powracał z Tarentu do Koryntu, statek jego został napadnięty przez piratów. Arion, który ratując się skoczył w morskie fale, w sposób cudowny został ocalony przez delfiny, które upodobały sobie jego śpiew. Herodot przytacza odmienną wersję tego wydarzenia – napadnięcia artysty przez załogę jego podróżnego statku, z zamiarem zamordowania go i ograbienia (Dzieje I, 24)[5].

Jest prawdopodobne, że legendę oparto na zaobserwowanym zjawisku wyjątkowego zainteresowania tych morskich stworzeń pływającymi rozbitkami[3]. Instrument muzyka wraz z ocalającym go delfinem zostali przemienieni w konstelację gwiezdną Liry[2].

Przypisy

  1. a b Lucyna Stankiewicz: Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Ossolineum, 2008, s. 53-54, ISBN 978-83-04-04768-6.
  2. a b c Słownik mitów Greków i Rzymian. Warszawa: Warszawski Dom Wydawniczy, 1995, s. 27-28, ISBN 83-7140-108-6.
  3. a b c David Sacks: Encyklopedia świata starożytnych Greków. Warszawa: Książka i Wiedza, 2001, s. 56, ISBN 83-05-13169-6.
  4. a b Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Z. Piszczek). Warszawa: PWN, 1983, s. 75, ISBN 83-010-3529-3.
  5. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Ossolineum, 1990, s. 41-41, ISBN 83-04-01069-0.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya