Arnold Rak

Arnold Rak
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia

26 września 1893
Skrzany

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
ludowe Wojsko Polskie

Stanowiska

wiceprokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej (1951), sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego (1952–1955)

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa,
kampania wrześniowa,
bitwa pod Lenino

Późniejsza praca

adwokat w Warszawie

Arnold Rak (ur. 26 września 1893 w Skrzanach, zm. ?) – prokurator i sędzia wojskowy okresu PRL (1945–1955), adwokat[1].

Życiorys

Syn Abrama[1] i Gitli Falk[2]. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1919)[3]. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim (magister prawa, 1925)[1]. W latach 1931–1939 pracował w prywatnej kancelarii w Warszawie[1].

W 1939 brał udział w kampanii wrześniowej[1]. W 1941 został deportowany do ZSRR[1]. Od 1 czerwca 1943 w ludowym Wojsku Polskim[1]. 12 października 1943 uczestniczył w bitwie pod Lenino[1]. W latach 1943–1944 starszy pisarz, w 1944 szef kancelarii i płatnik 1 batalionu sanitarnego 1 Dywizji Piechoty[1].

Od 1 stycznia 1945 oficer śledczy Wojskowej Prokuratury 1 Dywizji Piechoty, w 1945 porucznik piechoty[1]. 29 lutego 1946 zarejestrowany przez Komitet Żydowski w Warszawie jako ocalały z Holokaustu[2]. W styczniu 1951 wiceprokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej w stopniu majora, występował przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Warszawie[4]. 1 marca 1951 podpisał jako wiceprokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej protokoły egzekucji siedmiu członków IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” straconych w więzieniu mokotowskim w Warszawie (Łukasz Ciepliński, Adam Lazarowicz, Mieczysław Kawalec, Józef Rzepka, Franciszek Błażej, Józef Batory, Karol Chmiel)[5][6][7]. W latach 1952–1955 sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego[1], w 1953 podpułkownik[8]. 9 sierpnia 1955 przeniesiony do rezerwy[1].

Po zwolnieniu ze służby wojskowej adwokat w Warszawie[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m Krzysztof Szwagrzyk: Prawnicy czasu bezprawia: sędziowie i prokuratorzy wojskowi w Polsce 1944–1956. Wrocław, Kraków: Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego „Societas Vistulana”, 2005, s. 410. ISBN 83-88385-65-8. [dostęp 2023-07-23].
  2. a b Arnold Rak. Holocaust Survivors and Victims Database. ushmm.org. [dostęp 2023-07-23]. (ang.).
  3. Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1919. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2023-07-23].
  4. Grzegorz Goryński. Wybrali wolność. Historia dwóch tragicznie zakończonych ucieczek żołnierzy Wojsk Ochrony Pogranicza z 1950 r. do Szwecji i Republiki Federalnej Niemiec. „Przegląd Archiwalny Instytutu Pamięci Narodowej”. Tom 15, s. 254 (przypis 34), 2022. Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Pamięci Narodowej. ISSN 1899-1254. [dostęp 2023-07-23]. 
  5. Andrzej Zagórski (oprac.), Mieczysław Huchla et al. (red.): Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” w dokumentach. T. 6, Cztery Zarządy Główne WiN przed sądami PRL. Cz. 2, Noty biograficzne ważniejszych postaci wymienionych w tomach I–VI. Wrocław: Zarząd Główny WiN, 2000, s. 55, 102, 117. ISBN 83-902803-7-X. [dostęp 2023-07-23].
  6. Tomasz Balbus: O Polskę Wolną i Niezawisłą (1945–1948). WiN w południowo-zachodniej Polsce (geneza, struktury, działalność, likwidacja, represje). Wrocław, Kraków: Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego „Societas Vistulana”, 2004, s. 82. ISBN 83-88385-37-2. [dostęp 2023-07-23].
  7. Tadeusz Płużański: „Ofiarny” jak Warecki. tysol.pl. [dostęp 2023-07-23].
  8. Grzegorz Goryński. Zbrodnia, której nie było. Wpływ oficerów Informacji Wojskowej na postępowanie dowodowe oskarżonych w 1952 r. o zdradę ojczyzny żołnierzy 15 Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza w Koszalinie. „Scripta Historica”. Nr 25, s. 164, 2019. Słupsk: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pomorskiej. ISSN 2391-5153. [dostęp 2023-07-23]. 

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya