Artur Socha
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Lata aktywności |
1913-1940 |
Artur Klemens Socha (ur. 23 listopada 1896 w Warszawie, zm. 19 lipca 1943 w Aberfeldy) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny.

Życiorys
Syn Edmunda Franciszka, artysty baletu Teatru Wielkiego, oraz Natalii Pauliny z Maślaków. Jego siostrą była Stefania Socha, aktorka teatralna i reżyserka filmowa[1].
Uczęszczał do Szkoły Aplikacyjnej przy Warszawskich Teatrach Rządowych. W 1913 roku został zaangażowany do zespołu Teatru Małego. Po wybuchu I wojny światowej służył w armii carskiej. W 1917 roku, po rewolucji lutowej zaciągnął się do I Korpusu Polskiego, a po jego rozformowaniu walczył w szeregach tzw. Dywizji Syberyjskiej. Wzięty do niewoli przez bolszewików, uciekł z więzienia i przedostał się do Władywostoku, skąd drogą morską dotarł do Francji. Po pobycie w Paryżu, powrócił do Polski.
W 1922 roku powrócił do aktorstwa, grając w Teatrze Polskim w Katowicach (do 1923 roku). W kolejnych latach był członkiem zespołów: Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1923-1928) oraz Teatru Miejskiego w Łodzi (1928-1929). Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie grał (Teatr Nowy 1930-1933, Teatr Narodowy 1930-1939) oraz reżyserował (Teatr Ateneum 1929). Występował w filmach oraz nagrywał jako recytator (m.in. dla wytwórni Syrena Rekord nagrał recytacje utworów Adama Mickiewicza).
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się na Węgry, a następnie - przez Francję - do Wielkiej Brytanii (1940). Występował tam z recytacjami dla żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych. Podczas pobytu w Szkocji rozwinęła się u niego gruźlica gardła. Poddał się operacji, która jednak poskutkowała całkowitą utratą głosu.
W 1929 roku ożenił się z malarką Zofią Stryjeńską; para rozwiodła się po kilku latach. Został pochowany na polskim cmentarzu w Perth.
Filmografia
- Huragan (1928) - leśnik
- Mocny człowiek (1928) – literat Jerzy Górski
- Dziesięciu z Pawiaka (1931) - delegat z Krakowa
- Księżna Łowicka (1932) - Piotr Wysocki
- Ostatnia eskapada (1933) - oficer Legii Cudzoziemskiej
- Przeor Kordecki – obrońca Częstochowy (1934) - kapelan króla Jana II Kazimierza
- Barbara Radziwiłłówna (1936) - Andrzej Górka, starosta wielkopolski
- Znachor (1937) - prokurator
- Ty, co w Ostrej świecisz Bramie (1937) - "inżynier", członek szajki
- Za zasłoną (1938) - chirurg
- Ostatnia brygada (1938) - inżynier
- Geniusz sceny (1939) - apostoł w "Judaszu z Kariothu"
Przypisy
- ↑ Akt chrztu 732/1896 Akta parafii rzymskokatolickiej Nawiedzenia NMP w Warszawie, Archiwum Państwowe w Warszawie, sygn. 72/160/0/-/151.
Bibliografia
- Artur Socha, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2022-05-19].
- Socha, Artur. bibliotekapiosenki.pl. [dostęp 2022-05-19]. (pol.).
- Artur Socha. janeklechicki.jimdofree.com. [dostęp 2022-05-19]. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Artur Socha w bazie filmpolski.pl
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.