August Bier
.jpg)
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: chirurgia | |
| Alma Mater |
Uniwersytet w Berlinie |
| Habilitacja |
1889 |
| Profesura |
1899 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
August Bier (ur. 24 listopada 1861 w Helsen (Księstwo Waldecku i Pyrmontu), zm. 12 marca 1949 w Sauen) – niemiecki chirurg, pionier znieczulenia rdzeniowego, profesor medycyny na uniwersytetach w Greifswaldzie oraz w Bonn, w latach 1907–1932 profesor w klinice Charité w Berlinie.
Życiorys
Urodził się 24 listopada 1861 roku w Helsen w Księstwie Waldecku i Pyrmontu[1].
Po maturze zdanej w 1881 roku w Korbach[2], studiował medycynę na uniwersytecie w Berlinie, na uniwersytecie w Lipsku i na uniwersytecie w Kilonii, gdzie złożył egzamin państwowy i uzyskał tytuł doktora nauk medycznych w 1886 roku[1]. Następnie pracował w prywatnym gabinecie lekarskim i odbył dwie podróże do Ameryki Południowej[2].
W 1888 roku został asystentem Friedricha von Esmarcha (1823–1908) i rok później uzyskał habilitację w dziedzinie chirurgii[1]. W 1899 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego (Ordinarius)[2]. Od 1899 roku wykładał na uczelni w Greifswaldzie, następnie od 1903 roku na uniwersytecie w Bonn, a w latach 1907–1932 na uniwersytecie w Berlinie, zastępując Ernsta von Bergmanna (1836–1907)[1]. W Berlinie zajmował stanowisko profesora i głównego chirurga szpitala klinicznego uniwersytetu berlińskiego Charité[3]. Wśród jego pacjentów byli m.in. cesarz Niemiec Wilhelm II Hohenzollern (1859–1941), car Rosji Mikołaj II Romanow (1868–1918) czy pierwszy prezydent Niemiec Friedrich Ebert (1871–1925)[3].
W 1905 roku ożenił się z Anna Esau, z którą miał pięcioro dzieci[2]. W 1912 roku zakupił posiadłość w Sauen[2], gdzie osiadł po przejściu na emeryturę[4]. W 1913 roku zajął się leśnictwem[2]. Zmarł 12 marca 1949 roku w Sauen[1].
Działalność naukowa
W 1898 roku rozpoczął badania nad znieczuleniem rdzeniowym[5]. Wraz ze swoim asystentem Augustem Hildebrandtem (1868–1954) przeprowadził przełomowy eksperyment[5]. Aby wywołać znieczulenie dolnej części ciała, Hildebrandt podjął próbę wstrzyknięcia Bierowi jednoprocentowego roztworu kokainy do worka oponowego otaczającego rdzeń kręgowy w odcinku lędźwiowym[5]. Próba nie powiodła się z uwagi na źle dobraną strzykawkę, co spowodowało, że większość roztworu kokainy nie dostała się do płynu mózgowo-rdzeniowego[5]. W drugiej, udanej próbie Bier wstrzyknął roztwór kokainy Hildebrandtowi – po siedmiu minutach Hildebrandt odczuł ukłucie igły w udo tylko jako nacisk, a po 23 minutach nie czuł bólu nawet przy uderzeniu młotkiem w goleń[5]. Znieczulenie ustąpiło po 45 minutach[5]. Po kolejnej godzinie wystąpiły bóle głowy i wymioty[5]. Wyniki tych badań Bier opublikował rok później w piśmie „Deutschen Zeitschrift für Chirurgie“ w artykule Versuche über Cocainisirung des Rückenmarkes[5]. Po publikacji Biera, prawo do pierwszego znieczulenia rdzeniowego zaczął rościć sobie amerykański neurolog James Leonard Corning (1855–1923)[5]. Choć Bier zaprzeczył, by znane były mu wcześniejsze osiągnięcia Corninga, to Hildebrandt przyznał pierwszeństwo Corningowi[5]. Współcześnie nauka przypisuje stworzenie teoretycznych i eksperymentalnych podstaw znieczulenia rdzeniowego Corningowi, natomiast za zasługę Biera uznaje udane zastosowanie i upowszechnienie metody w medycynie[5].
W 1908 roku przedstawił na XXXVII Kongresie Towarzystwa Chirurgów Niemieckich metodę odcinkowego znieczulenia dożylnego za pomocą prokainy[6]. Metoda ta nazywana jest od jego nazwiska „blokiem Biera”[6].
Podczas I wojny światowej wraz z inżynierem Friedrichem Schwerdem (1872–1953) z Uniwersytetu Hanowerskiego opracował hełm stalowy – Stahlhelm – chroniący żołnierzy przed urazami czaszki i potylicy[7].
Pod koniec swojej kariery propagował homeopatię[8]. Wierzył w zdolności organizmu do samoleczenia[8].
Publikacje
Lista publikacji podana za Neue Deutsche Biographie[1]:
- 1903 – Hyperämie als Heilmittel
- 1926–1928 – Gedanken eines Arztes über Medizin
- 1939 – Die Seele
- 1951 – Das Leben
Nagrody i odznaczenia
W latach 1906–1936 był 40 razy nominowany do Nagrody Nobla[9][a]. W latach 1937–1945 nie był nominowany, prawdopodobnie z powodów politycznych – 30 stycznia 1937 roku wprowadzono zakaz przyjmowania nagrody Nobla przez obywateli Niemiec[3]. W tym samym roku ustanowiono Nagrodę Narodową III Rzeszy, którą Adolf Hitler przyznał równolegle Bierowi i Ferdinandowi Sauerbruchowi[3]. Bier nagrody Nobla nigdy nie dostał – według Hanssona i Schagena (2014), komitet nagrody nie uznał badań Biera za godne nagrody[3].
- 1910 – Cameron Prize i doktorat honoris causa Uniwersytetu Edynburskiego[3]
Uwagi
- ↑ Hansson i Schagen (2014) podają, że Bier był nominowany 42 razy, zob. Hansson i Schagen 2014 ↓
Przypisy
- ↑ a b c d e f Neue Deutsche Biographie ↓.
- ↑ a b c d e f Krauß 1986 ↓.
- ↑ a b c d e f Hansson i Schagen 2014 ↓.
- ↑ Goerig, Agarwal i Schulte am Esch 2000 ↓.
- ↑ a b c d e f g h i j k Oehme i Goerig 1998 ↓.
- ↑ a b Grochocińska i Skotnicka-Klonowicz 2011 ↓.
- ↑ Doyle 2014 ↓.
- ↑ a b Davidson 2014 ↓, s. 59.
- ↑ Nomination archive: August Bier. [w:] www.nobelprize.org [on-line]. [dostęp 2021-12-22]. (ang.).
Bibliografia
- August Bier. W: Davidson, Jonathan: A Century of Homeopaths: Their Influence on Medicine and Health. Springer Science & Business Media, 2014. ISBN 978-1-4939-0527-0. [dostęp 2020-12-22]. (ang.).
- Doyle, Peter: 73: Stahlhelm. W: Doyle, Peter: The First World War in 100 Objects. The History Press, 2014. ISBN 978-0-7509-5493-8. [dostęp 2020-12-22]. (ang.).
- Goerig, Michael, Agarwal, Kamayni, Schulte am Esch, Jochen. The versatile August Bier (1861–1949), father of spinal anesthesia. „Journal of Clinical Anesthesia”. 12 (7), s. 561–569, November 2000. DOI: 10.1016/S0952-8180(00)00202-6. (ang.).
- Grochocińska, Patrycja, Skotnicka-Klonowicz, Grażyna. Blok Biera jako alternatywna metoda znieczulenia u dzieci do repozycji złamań w obrębie przedramienia i ręki. „Anestezjologia i Ratownictwo”. 5, s. 414–420, 2011. (pol.).
- Hansson, Nils, Schagen, Udo. The Limit of a strong Lobby: Why did August Bier and Ferdinand Sauerbruch never receive the Nobel Prize?. „International Journal of Surgery”. 12 (9), s. 998–1002, September 2014. DOI: 10.1016/j.ijsu.2014.07.274. [dostęp 2021-12-22]. (ang.).
- Krauß, Herbert: Der Sauener Wald. Birkhäuser, 1986, s. 15–30. DOI: 10.1007/978-3-0348-5161-9_2. (niem.).
- Müller, Martin: Bier, August. W: Neue Deutsche Biographie. T. 2. 1955, s. 230–231 [Online-Version]. (niem.).
- Oehme, P., Goerig, M.. Die Prioritätskontroverse zur Lumbalanästhesie. „Deutsches Ärzteblatt”. 95 (Heft 41), s. 2556–2558, 1998. (niem.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.