August Piskorski

August Jan Piskorski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

27 sierpnia 1819
Warszawa

Data i miejsce śmierci

27 lutego 1889
Kijów

Miejsce spoczynku

cmentarz Bajkowa w Kijowie

Zawód, zajęcie

białoskórnik

Tablice poświęcone warszawskim białoskórnikom na domu przy ul. Białoskórniczej w Warszawie

August Jan Piskorski (ur. 27 sierpnia 1819 w Warszawie, zm. 27 lutego 1889 w Kijowie) – protoplasta najstarszego polskiego rodu białoskórników w Warszawie. Pierwszy Polak w warszawskim cechu białoskórników[1].

Białoskórnictwo w Warszawie w XIX wieku i w pierwszej połowie XX wieku

Białoskórnictwo w Warszawie zaczęło rozwijać na początku XIX w. W 1810 roku pracowało w Warszawie 7 białoskórników. W 1819 roku już 12, a w 1827 – 27[2]. Byli to głównie Niemcy i – później – Żydzi. W 1833 roku utworzyli oni cech białoskórników[1]. Liczebność cechu była zmienna, w 1864 roku członków Zgromadzenia Białoskórników było 16. Ponadto działało 3 rzemieślników konsensowych (nie należących do cechu, ale mających zezwolenie na działalność)[3]. Jeśli chodzi o czeladników białoskórnictwa, to w 1854 roku było ich 39[3]. W 1916 roku Cech Białoskórników im. św. Józefa liczył sobie 9 majstrów, 50 czeladników i 1 terminatora. Siedziba cechu mieściła się przy ul. Białoskórniczej 3 w zakładzie syna Augusta Piskorskiego – Wacława[1]. Po I wojnie światowej struktura wyznaniowa rzemieślników warszawskich zmieniała się, w 1929 roku przedsiębiorstw chrześcijańskich było 9, a jedno – żydowskie[4].

Biografia Augusta Piskorskiego

August Piskorski był początkowo uczniem w zakładzie białoskórniczym Michała Grossego w Warszawie[1]. W 1840 roku, gdy żenił się z Justyną Kubicką, był czeladnikiem białoskórniczym. W księgach cechowych został zapisany pod datą 20 kwietnia 1844 roku. W tym samym roku założył fabrykę białoskórniczą przy ul. Białoskórniczej 3 na Mariensztacie w Warszawie. W 1850 roku był już mistrzem białoskórniczym[5]. W 1855 roku fabryka została przyłączona do wodociągów (w tym samym czasie Mariensztat został objęty oświetleniem gazowym), co pozwoliło na znaczny wzrost produkcji.

W latach 40. i 50. XIX wieku Piskorski mieszkał na Marymoncie (do 1843 roku), przy ul. Pokornej 2224 (w 1844 roku), ul. Kłopot 2142 (1844 – około 1849) i przy ul. Gęstej 2741 (przed 1850 – około 1856). Posesja przy ul. Gęstej 2741, której był właścicielem w 1850 roku, składała się z pięciu budynków[6].

W latach 50. XIX wieku wyprawił się po raz pierwszy do Żytomierza i Kijowa, gdzie się osiedlił około 1860 roku. Był założycielem białoskórnictwa na Ukrainie, wyszkolił tam wtedy szereg rzemieślników tego zawodu, którzy potem pracowali na Ukrainie i w Rosji[7]. Podczas powstania styczniowego 1863 roku August Piskorski wyprawiał kożuchy dla powstańców, niektórych ukrywał u siebie w Kijowie[1][8].

W latach 1878–1881 był podstarszym cechu białoskórników w Warszawie, mieszkał wtedy przy Białoskórniczej 2625 (ta nieruchomość należała do niego co najmniej od 1870 roku). W latach 60. i 70. XIX wieku wielokrotnie podróżował między Kijowem a Warszawą. W 1883 roku wyjechał kolejny raz do Kijowa, gdzie – już jako wybitny białoskórnik-farbiarz – zmarł w 1889 roku.

August Piskorski pozostawił swój zakład przy ul. Białoskórniczej w Warszawie na Mariensztacie swojemu synowi – Wacławowi, który kontynuował zawód ojca, będąc starszym cechu białoskórników przez 43 lata.

Tablica poświęcona rodowi Piskorskich na domu przy ul. Białoskórniczej w Warszawie

Życie prywatne

August Piskorski był synem Józefa, cieśli, i Katarzyny z domu Omylickiej. Miał dwóch albo trzech braci. Był trzykrotnie żonaty:

  • w 1840 roku ożenił się w Grójcu z Justyną Teklą Kubicką (1819–1849), z którą miał pięcioro dzieci
  • w 1849 lub 1850 roku ożenił się z Franciszką Telesińską (1824–1861), siostrą Józefa Telesińskiego, słynnego skrzypka paryskiego. Z małżeństwa tego przyszło na świat pięcioro dzieci, w tym Wacław, ojciec m.in. Leonarda i Tomasza, oraz Karolina Tryuk, której potomkiniami są m.in. Krystyna Tryuk i Małgorzata Tryuk. Franciszka wyjechała z Augustem do Kijowa, gdzie zmarła i została pochowana na cmentarzu Bajkowa
  • w 1862 roku ożenił się w Warszawie z Kornelią Barbarą Pepłowską (1835–1910), córką dyrektora Banku Polskiego. Miał z nią siedmioro dzieci. Mieszkali w Kijowie, Kornelia została pochowana na cmentarzu Bajkowa[8].

Wszystkie dzieci Augusta rodziły się w Warszawie, a on był obecny na ich chrzcinach (z wyjątkiem najstarszego syna z małżeństwa z Franciszką Telesińską, Benona Augusta: 2 maja 1851 roku był w Paryżu).

Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Bajkowa w Kijowie[8].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e Witold Pruss: Rzemiosło warszawskie w latach 1864-1918. W: Barbara Grochulska, Witold Pruss (red.): Z dziejów rzemiosła warszawskiego. Warszawa: PWN, 1983, s. 455–476. ISBN 83-01-03270-7.
  2. ↑ Karol Morawski: Rzemiosło warszawskie do 1831 r. W: Barbara Grochulska, Witold Pruss (red.): Z dziejów rzemiosła warszawskiego. Warszawa: PWN, 1983, s. 310. ISBN 83-01-03270-7.
  3. ↑ a b Janusz Beck: Rzemiosło warszawskie w latach 1832–1863. W: Barbara Grochulska, Witold Pruss (red.): Z dziejów rzemiosła warszawskiego. Warszawa: PWN, 1983, s. 356. ISBN 83-01-03270-7.
  4. ↑ Jędrzej Świerzewski: Rzemiosło warszawskie 1918–1939. W: Barbara Grochulska, Witold Pruss (red.): Z dziejów rzemiosła warszawskiego. Warszawa: PWN, 1983, s. 519. ISBN 83-01-03270-7.
  5. ↑ „Kurjer Warszawski”. 219, s. 3, 1850-08-22. [dostęp 2013-08-22]. 
  6. ↑ Hiacynt Świątkowski, Taryffa domów miasta Ẇarszawy i Pragi z planem ogólnym i 128 Szczegółowych Planików ulic i domów, ułożona przez inżeniera miasta Warszawy H. Świątkowskiego., Nakładem i drukiem J. Glücksberga, Księgarza Szkół Publicznych w Królestwie Polskiém, 1852, 56, mapka 88, OCLC 164652519 [dostęp 2024-11-30].
  7. ↑ Leonard Piskorski: Stulecie cechu białoskórników m.st. Warszawy. Warszawa: Nakładem Cechu Białoskórników w Warszawie, 1933, s. 37.
  8. ↑ a b c Tomasz Piskorski: Pamiętniki (rękopis). T. zeszyt 2. Archiwum Akt Nowych, 1922.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya