Augustyn Skoryna

Augustyn Skoryna
major kawalerii major kawalerii
Data i miejsce urodzenia

28 sierpnia 1883
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

PKU Chełm

Stanowiska

komendant PKU

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny IV klasy (Imperium Rosyjskie)

Augustyn Skoryna (ur. 16 sierpnia?/28 sierpnia 1883 w Warszawie) – major kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 28 sierpnia 1883 w Warszawie, rodzinie szlachty guberni woroneskiej[1][2][3][4]. Był katolikiem, kuzynem Jana (1888–1961), pułkownika saperów Wojska Polskiego[4]. Ukończył gimnazjum w Woroneżu[3][4].

30 września 1904 wstąpił do Jelizawietgradzkiej Szkoły Kawalerii[a]. 24 marca 1906, po ukończeniu szkoły, został mianowany kornetem i wcielony do 31 pułku dragonów w Krzemieńcu, który w 1907 został przemianowany na 11 pułk dragonów[3][4]. 1 września 1909 został awansowany na porucznika ze starszeństwem z 22 kwietnia 1909, a 10 września 1913 na sztabsrotmistrza ze starszeństwem z 22 kwietnia 1913[3][4]. W międzyczasie ukończył Główną Szkołę Gimnastyki i Szermierki[3][4]. 2 stycznia 1914 pełnił służbę na stanowisku oficera subalterna w 5 szwadronie[3][4]. W szeregach 11 pułku dragonów walczył w czasie I wojny światowej[4]. 22 stycznia 1915 ranny lub chory trafił do szpitala w Kijowie[4]. 3 września 1916 został przeniesiony do 5 zapasowego pułku kawalerii[4].

7 czerwca 1919 został przeniesiony z Dowództwa Szkoły Jazdy do Straży Granicznej[5]. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w 4 pułku Strzelców Granicznych[6]. Jesienią 1920 dowodził szwadronem szkolnym 9 pułku Strzelców Granicznych[7]. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Chełm, a jego oddziałem macierzystym był 3 pułk strzelców konnych[8]. 1 września 1921 został zatwierdzony na stanowisku komendanta PKU Chełm[9]. Później został przeniesiony do 10 pułku strzelców konnych z pozostawieniem na stanowisku komendanta PKU Chełm[10]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 54. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii)[11][12][13]. Później został przeniesiony do 1 pułku strzelców konnych i przydzielony do Szefostwa Remontu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu[14]. W 1924 wrócił do macierzystego pułku w Garwolinie[15].

W 1926 był przeniesiony do kadry oficerów kawalerii i przydzielony na stanowisko komendanta uzupełnień koni nr 7 w Wilnie. W czerwcu 1926 został przeniesiony do 6 pułku strzelców konnych w Żółkwi na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowego[16]. W czerwcu 1927 został ponownie przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przydziałem na stanowisko komendanta punktu zbornego koni przy Komisji Remontowej nr 4[17]. W grudniu tego roku został przydzielony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Rzeszowie[18][19]. W lutym 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X, a z dniem 31 sierpnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku[20]. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grodzisk Mazowiecki. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[21].

Ordery i odznaczenia

W czasie służby w armii rosyjskiej otrzymał:

Uwagi

  1. ↑ Wszystkie daty dotyczące przebiego służby Augustyna Skoryny i nadanych mu odznaczeń ze źródeł rosyjskich są datami „starego stylu”[3][4].

Przypisy

  1. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-11-02].
  2. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-11-02].
  3. ↑ a b c d e f g h Список (по старшинству в чинах) генералам, штаб и обер-офицерам и классным чиновникам 11-го драгунского Рижского полка. Управление Министерства обороны Российской Федерации по увековечению памяти погибших при защите Отечества, 1914-01-02. [dostęp 2025-11-02]. (ros.).
  4. ↑ a b c d e f g h i j k l m n Скорына Августин Антонович. Офицеры русской императорской армии. [dostęp 2021-07-22].
  5. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 70 z 26 czerwca 1919, poz. 2259.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 28 lipca 1920, s. 645.
  7. ↑ Sobczak 2019 ↓, s. 133.
  8. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 270.
  9. ↑ Obsada dowództw. [w:] Oddział II, sygn. I.303.4.59, s. 56 (174) [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-28].
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 14 grudnia 1922, s. 914.
  11. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 157.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 677.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 599.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 106, 655.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 583.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 5 czerwca 1926, s. 173.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 11 czerwca 1927, s. 163.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927, s. 367.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 328, 339.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 lutego 1929, s. 72, 83.
  21. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 336, 846.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya