Azotan miedzi(II)

Azotan miedzi(II)
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
zielononiebieskie kryształy (bezwodny) lub niebieskie kryształy (uwodniony)[1]
Wzór chemiczny

Cu(NO3)2

• zapis Hilla

CuN2O6

Masa molowa

187,57 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

3251-23-8 (bezwodny)
10031-43-3 (trihydrat)
13478-38-1 (heksahydrat)

PubChem

18616

Podobne związki
Inne aniony

chlorek miedzi(II)

Inne kationy

azotan potasu, azotan srebra

Podobne związki

siarczan miedzi(II)

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
Multimedia w Wikimedia Commons

Azotan miedzi(II), Cu(NO3)2 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu azotowego i miedzi. Postać bezwodna tworzy niebiesko-zielone kryształy i sublimuje w próżni w temperaturze 150–200 °C[3].

Właściwości

Tworzy formy uwodnione Cu(NO3)2·xH2O, gdzie x = 2,5, 3 lub 6. Sześciowodzian (heksahydrat) łatwo traci wodę w temperaturze 25 °C dając Cu(NO3)·3H2O. Bezwodny Cu(NO3)2 jest otrzymywany z miedzi i N2O4 zgodnie z reakcją:

Cu + 3N2O4 → [NO][Cu(NO3)3] + 2NO

w obecności katalizatora MeCN, po której następuje rozkład [NO][Cu(NO3)2] do Cu(NO3)2[4]. Próba dehydratacji dowolnego uwodnionego azotanu miedzi(II) przez ogrzewanie prowadzi jednak do tlenków, a nie Cu(NO3)2. W temp. 80 °C hydrat przekształca się bowiem w zasadowy azotan miedzi(II), Cu2(NO3)(OH)3, który po podgrzaniu do 180 °C daje CuO[5].

  • kryształy trihydratu
    kryształy trihydratu
  • wodny roztwór Cu(NO3)2
    wodny roztwór Cu(NO3)2
  • roztwór w rozcieńczonym HNO3
    roztwór w rozcieńczonym HNO3

Otrzymywanie

Azotan miedzi można otrzymać np.:

W warunkach standardowych uwodniony azotan miedzi jest niebieskim, krystalicznym ciałem stałym. Rozpuszcza się w wodzie. Roztwór ma odczyn kwasowy.

Zastosowanie

Stosowany jest m.in. do barwienia ceramiki, nabłyszczania żelaza, produkcji papieru światłoczułego, jako utleniacz w paliwach rakietowych i w pirotechnice[5].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f Physical Constants of Inorganic Compounds, [w:] CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4-60, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
  2. ↑ Azotan miedzi(II), hydrat [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 4 maja 2025, numer katalogowy: 229636 [dostęp 2026-06-27].
  3. ↑ Sutcliffe Pass, Practical Inorganic Chemistry, London: Chapman and Hall, 1968 (ang.).
  4. ↑ C. Housecroft, E. Sharpe, Inorganic Chemistry, wyd. 2, Pearson Prentice Hall, 2005, s. 636, ISBN 0-13-039913-2 (ang.).
  5. ↑ a b c H. Wayne Richardson, Copper Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, DOI: 10.1002/14356007.a07_567 (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya