BAP R-4
 Bliźniaczy amerykański okręt podwodny USS R-1 | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Wodowanie |
10 maja 1928 |
 Marina de Guerra del Perú
| |
| Nazwa |
BAP R-4 → BAP „Arica” (od 1957) |
| Wejście do służby |
listopad 1928 |
| Wycofanie ze służby |
październik 1958 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Długość |
56,8 metra całkowita |
| Szerokość |
5,33 m |
| Zanurzenie |
4,57 m |
| Zanurzenie testowe |
60 m |
| Rodzaj kadłuba |
jednokadłubowy |
| Napęd | |
| 2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 800 KM 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 1000 KM 2 śruby | |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Zasięg |
powierzchnia: 8000 Mm przy 10 w. |
| Uzbrojenie | |
| 1 działo kal. 76 mm 8 torped | |
| Wyrzutnie torpedowe |
4 × 533 mm |
| Załoga |
30 |
BAP R-4 – peruwiański okręt podwodny z dwudziestolecia międzywojennego, jedna z czterech zbudowanych dla Peru jednostek typu R. Zwodowany 10 maja 1928 roku we amerykańskiej stoczni Electric Boat w Groton, został przyjęty do służby w Marina de Guerra del Perú listopadzie 1928 roku. Wielokrotnie modernizowana jednostka została skreślona z listy floty w październiku 1958 roku.
Projekt i budowa
Pierwsze dwa okręty podwodne typu R zostały zamówione przez peruwiański rząd w Stanach Zjednoczonych 11 kwietnia 1924 roku, a kolejna para 11 października 1926 roku[1]. Koszt każdej pary jednostek opiewał na 3 100 000 $[1]. Planowano też budowę piątej i szóstej jednostki, jednak na przeszkodzie stanął brak środków finansowych[1][2]. Okręty miały konstrukcję jednokadłubową z siodłowymi zbiornikami balastowymi (ang. saddle tanks), a powstały z materiałów przeznaczonych dla anulowanych po zakończeniu I wojny światowej amerykańskich jednostek typu S[1][3].
R-4 został zbudowany w stoczni Electric Boat w Groton[4][1]. Wodowanie odbyło się 10 maja 1928 roku[1][4].
Dane taktyczno-techniczne
R-4 był okrętem podwodnym konstrukcji jednokadłubowej o długości całkowitej 56,8 metra (54,4 m między pionami), szerokości 5,33 metra i zanurzeniu 4,57 metra[1][4]. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 576 ton, a w zanurzeniu 755 ton[1][4]. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki Diesla NELSECO o łącznej mocy 800 KM, a pod wodą poruszał się dzięki dwóm silnikom elektrycznym o łącznej mocy 1000 KM[1][4]. Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 14,5 węzła na powierzchni i 9,5 węzła w zanurzeniu[1][4]. Zasięg wynosił 8000 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym[1][4]. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 60 metrów[1].
Okręt wyposażony był w cztery dziobowe wyrzutnie torped kalibru 533 mm (21 cali), z łącznym zapasem 8 torped[1][4]. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło umieszczone przed kioskiem działo pokładowe kal. 76 mm (3 cale) L/50 Mk 10[1][4]
Załoga okrętu składała się z 30 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][4].
Służba
BAP[a] R-4 po ukończeniu odbył latem 1928 roku samotny rejs z New London do Peru, osiągając Callao bez awarii[2][5]. W listopadzie 1928 roku jednostka została przyjęta do służby w Marina de Guerra del Perú[1]. W 1936 roku okręt przeszedł gruntowny remont w macierzystej stoczni[5][6]. W 1950 roku jednostka przeszła w USA przegląd techniczny[7]. Kolejny remont R-4 w stoczni Electric Boat odbył się w latach 1955–1956[1][6]. W kwietniu 1957 roku jednostka otrzymała nazwę BAP „Arica”[3][6]. Okręt został wycofany ze służby po 30 latach służby, w październiku 1958 roku[1][b].
Uwagi
- ↑ BAP – Buque Armada Peruana – Okręt Marynarki Peruwiańskiej.
- ↑ Fontenoy 2007 ↓, s. 175 i Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 303 podają, że okręt został wycofany ze służby w 1960 roku.
Przypisy
Bibliografia
- Raymond Blackman (red.): Jane’s Fighting Ships 1953-1954. London: Sampson Low, Marston & Co., 1953. (ang.).
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
- Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
- Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7. (ang.).
- Ivan Gogin: R1 submarines (1926-1928). Navypedia. [dostęp 2018-12-16]. (ang.).
- Francis E. McMurtrie (red.): Jane’s Fighting Ships 1938. London: Sampson Low, Marston & Co., 1938. (ang.).
- Oscar Parkes (red.): Jane’s Fighting Ships 1933. London: Sampson Low, Marston & Co., 1933. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.