BICz-14
| |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Konstruktor |
Borys Iwanowicz Czeranowski |
| Konstrukcja |
drewniana |
| Załoga |
1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
2 x silnik gwiazdowy M-11 |
| Moc |
100 KM każdy |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
16,2 m |
| Długość |
6 m |
| Powierzchnia nośna |
60 m² |
| Masa | |
| Własna |
1285 kg |
| Startowa |
1900 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
220 km/h |
| Zasięg |
370 km |
| Dane operacyjne | |
BICz-14 (ros. БИЧ-14) – radziecki samolot eksperymentalny, konstrukcji Borysa Iwanowicza Czeranowskiego, z połowy lat 30. XX wieku.
Historia
Na początku lat 30. Borys Iwanowicz Czeranowski zaprojektował samolot bombowy oznaczony jako BICz-10, w typowym dla siebie układzie konstrukcyjnym: maszyny bezogonowej z parabolicznym skrzydłem. Wybudowano model samolotu, który poddano intensywnym dmuchaniom w tunelu aerodynamicznym. W trakcie prowadzonych prac, pierwotny projekt uległ głębokim modyfikacjom, na tyle dużym, iż zmieniono zarówno oznaczenie maszyny na BICz-14 jak i jej przeznaczenie. Miał to być teraz niewielki samolot zdolny do przewozu na swoim pokładzie kilku pasażerów. Dalsze prace nad projektem prowadzone były przez Centralne Biuro Konstrukcyjne. Ukończony prototyp po raz pierwszy wzbił się w powietrze pod koniec 1934 roku. Za jego sterami siedział pilot oblatywacz Julian Iwanowicz Piątkowski. Samolot miał drewnianą konstrukcję, pokrytą sklejką na krawędziach natarcia i płótnem na reszcie poszycia. Napędzany był dwoma silnikami gwiazdowymi z pierścieniami Townenda M-11 i dwułopatowymi śmigłami, zainstalowanymi na krawędzi natarcia płata. Podwozie stałe z tylną płozą. Kadłub tworzyła kabina załogi i pasażerów, płynnie przechodząca w statecznik pionowy z dużym sterem kierunku. Samolot był zdolny do przewozu od trzech do czterech pasażerów.
Już w trakcie oblotu samolotu dostrzeżono niewystarczająco efektywną pracę steru kierunku oraz zbyt mały zapas stateczności w trakcie lotu. Próby maszyny trwały do 1937 roku. W ich trakcie zrealizowano między innymi program badań nowego układu sterowania, składającego się z sześciu płaszczyzn podwieszonych tuż pod krawędzią spływu płata. Dwie z owych płaszczyzn pełniły funkcję lotek, a cztery steru wysokości.
Bibliografia
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.