Babia Dolina

Widok z Magury Spiskiej

Babia Dolina (słow. Babia dolina, niem. Babengrund, węg. Boszor-kány-völgy) – górna część Doliny za Tokarnią na północnej stronie słowackich Tatr Bielskich. Położona jest na wysokości powyżej około 1000 m n.p.m. Dnem doliny spływa Babi Potok (Babí potok)[1].

Pochodzenie nazwy nie jest znane. Witold Henryk Paryski pisze, że nazwę doliny niektórzy wywodzili od tego, że mieszkały w niej baby (czarownice), które na okolicę zsyłały burze. Jest to jednak tylko przypuszczenie i brak jego potwierdzenia w opowieściach miejscowej ludności[1]. W polskiej tatrologii istnieje zresztą zamieszanie w nazewnictwie tej doliny. Słowacy dla całej doliny stosują nazwę Babia dolina, tymczasem w nazewnictwie polskim ma ona aż 3 nazwy. Najwyższa część to Kurza Dolina, środkowa to Babia Dolina, a dolna to Dolina za Tokarnią[2], W.H. Paryski zaś podaje nazwę Babia Dolina dla całej górnej części, nie opisując pozostałych[1].

W ujęciu według W.H. Paryskiego Babia Dolina opada spod szczytu Bujaczego Wierchu (1947 m) w kierunku północnym, do wysokości około 1000 m, czyli miejsca, w którym dolina zmienia kierunek na wschodni[2]. Dnem doliny biegnie droga leśna (tylko dla pojazdów uprawnionych) i znajduje się na nim Babia Polanka. Z prawej strony opada do doliny jedyne jej boczne odgałęzienie Kardoliński Żleb[3].

Babią Dolinę porasta las, ale są w niej liczne skały. Największa to Babia Turnia znajdująca się w zboczu poniżej Gołego Wierchu. Oprócz niej w zboczu tym są inne skały. Szczupła, wyrastająca z lasu turniczka znajduje się także na zboczu wschodnim. Dolina znajduje się na obszarze ochrony ścisłej TANAP-u i nie prowadzi przez nią żaden szlak turystyczny. Władysław Cywiński podaje, że jest zamknięta dla turystów, za to intensywnie dokonuje się w niej wyrębu i zwózki drzewa, w dolinie działają też myśliwi[3].

Przypisy

  1. ↑ a b c Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1
  2. ↑ a b Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ISBN 83-87873-26-8
  3. ↑ a b Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ISBN 83-7104-011-3

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya