Bagna càuda

Bagna càuda
dip
{{{alt grafiki}}}
Bagna càuda jest podgrzewane przez małe źródło ciepła znajdujące się pod naczyniem.
Rodzaj

dip

Kuchnia

włoska (piemoncka)

Miejsce powstania

Francja, Włochy

Składniki

czosnek, anchois, olej oliwkowy

Multimedia w Wikimedia Commons

Bagna càuda (IPA: [ˈbɑɲa ˈkɑʊ̯da], co oznacza „gorąca kąpiel”, „gorący sos”)[1] – gorące danie z czosnku i anchois, pochodzące z Piemontu we Włoszech z XVI wieku. Danie jest podawane i spożywane w sposób podobny do fondue, czasami jako przystawka, z surowymi lub gotowanymi warzywami zwykle używanymi do maczania w nim. Tradycyjnie jest spożywane w miesiącach jesienno-zimowych, szczególnie w Boże Narodzenie i Nowy Rok i musi być podawane na gorąco, jak sama nazwa wskazuje[2].

Opis

Bagna càuda to gorące danie i sos do maczania, pochodzący z kuchni włoskiej, używane do maczania warzyw[3][4]. Jest przygotowywane z oliwy z oliwek, siekanych anchois i czosnku[3][4]. Czasami używane dodatkowe składniki to trufla i sól[3]. Surowe lub gotowane warzywa są zanurzane w sosie, którego temperatura jest zwykle podtrzymywana przy użyciu źródła ciepła, takiego jak świeca lub palnik[3].

Bagna càuda pochodzi i jest opisywane jako „unikalne dla” Piemontu, regionu północno-zachodnich Włoch, i jest częścią kuchni piemonckiej od XVI wieku[3][5]. W Piemoncie często maczanym w sosie jest karczoch (jadalny oset)[3]. Dodatkowe produkty używane do maczania to kapusta, seler, marchew, papryka, koper włoski i pieczywo[3][6]. Czasami podaje się go jako przystawkę[7][8].

Rozpowszechnienie

Jest to również popularne danie zimowe w centrum Argentyny[9][10] i rozpowszechnione jest w Clinton, Rock Springs i Benld w Stanach Zjednoczonych[11] ponieważ było tam wielu imigrantów z północnych Włoch[12]. Bagna càuda było również przygotowywane w społeczności górniczej Madison County w stanie Illinois, ze względu na licznych włoskich imigrantów, którzy przybyli tam, aby pracować w kopalniach[13][14].

Przygotowane bagna càuda

Historia

W przeszłości stosowano olej z orzechów włoskich lub laskowych[15]. Czasami w wersjach w okolicach Alby są używane trufle[16].

Podobne dania

Pinzimonio to podobny sos do maczania przygotowany z oliwy z oliwek, octu winnego, soli i pieprzu, podawany z surowymi warzywami[5][17]. Zazwyczaj podaje się go na zimno[18].

Przypisy

  1. ↑ bagna. [w:] Grande Dizionario Piemontese Olivetti [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-25)]. (wł.).
  2. ↑ Angela Odone: Nonna’s Bagna Càuda Recipe. [w:] La Cucina Italiana [on-line]. 2022-03-04. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-22)]. (ang.).
  3. ↑ a b c d e f g W. Root: The Food of Italy. Vintage Books, 1992, s. 319–320. ISBN 978-0-679-73896-1. (ang.).
  4. ↑ a b C.G. Sinclair: International Dictionary of Food and Cooking. Fitzroy Dearborn, 1998, s. 44. ISBN 978-1-57958-057-5. (ang.).
  5. ↑ a b „Western Pennsylvania History”. v (82–83), s. 167, 1999. Historical Society of Western Pennsylvania. (ang.). 
  6. ↑ „Los Angeles Magazine”. v (53), s. 114, 2008. Los Angeles Magazine. (ang.). 
  7. ↑ Chris Buckley: Iconic Charleroi eatery – Rego's – changes hands. TribLIVE.com, 2012-11-27. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-14)]. (ang.).
  8. ↑ A.L. Waters: Chez Panisse Cafe Cookbook. HarperCollins, 2014, s. 16, seria: Chez Panisse. ISBN 978-0-06-235400-6. (fr.).
  9. ↑ E. McCloskey, R. Ainsley, T. Eder: Argentina: The Bradt Travel Guide. Bradt Travel Guides, 2011, s. 388, seria: Bradt Guides. ISBN 978-1-84162-351-1. (ang.).
  10. ↑ Madison Books, LLC Andrews McMeel Publishing, C. Kummer: 1001 Foods To Die For. Andrews McMeel Publishing, 2007, s. 16. ISBN 978-0-7407-7043-2. (niem.).
  11. ↑ Wilbur Zelinsky: The Enigma of Ethnicity: Another American Dilemma. University of Iowa Press, 2001, s. 120, seria: NONE Series. ISBN 978-1-58729-339-9. (ang.).
  12. ↑ C. Calvitto: Searching for Italy in America's Rural Heartland. Vantage Press, 2007, s. 2. ISBN 978-0-533-15737-2. (ang.).
  13. ↑ Terry Hillig: Miners’ heritage is on display in Collinsville. [w:] St. Louis Post-Dispatch [on-line]. 2010-09-22. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-19)]. (ang.).
  14. ↑ Roger Starkey: Collinsville Sunrise Kiwanis: Selling bagna cauda and peanuts for a better Christmas. [w:] The Metro Independent [on-line]. 2014-09-12. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-19)]. (ang.).
  15. ↑ Paolo Massobrio: Il rito della Bagnacauda. [w:] a+ [on-line]. December 2004. [dostęp 2022-10-14]. (wł.).
  16. ↑ Amanda Hesser: Bagna Cauda, 1960. [w:] New York Times [on-line]. 2009-11-05. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-30)]. (ang.).
  17. ↑ D. Darrow, T. Maresca: The Seasons of the Italian Kitchen. Grove/Atlantic, Incorporated, 2012, s. pt185. ISBN 978-0-8021-9341-4. (ang.).
  18. ↑ C. Vivian, V.P. Sansone: Tuscan-American Kitchen, A. Pelican Pub. Company, 2011, s. 93. ISBN 978-1-58980-906-2. (niem.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya