Baniczan

Baniczan
Баничан
Ilustracja
Państwo

 Bułgaria

Obwód

Błagojewgrad

Gmina

Goce Dełczew

Kmet

Elena Siwriewa

Populacja (2024)

 

• liczba ludności

520[1]

Nr kierunkowy

07525

Kod pocztowy

2905

Tablice rejestracyjne

Е

Położenie na mapie Bułgarii
Mapa konturowa Bułgarii, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Baniczan”
Ziemia41°37′00,40″N 23°43′38,03″E/41,616778 23,727231

Baniczan (bułg. Баничан) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Błagojewgrad, w gminie Goce Dełczew. W 2024 roku liczyła 520 mieszkańców[1].

Opis

Na terenie wsi znajduje się baniczanski monastyr pw Zaśnięcia NMP[2]. Natomiast w miejscu przebywania Armii Radzieckiej, postawiono pomnik „Ruska czeszma”[3]. A także na placu we wsi postawiono pomnik poległych miejscowej ludności w czasie wojen 1912–1913, 1915–1918[3]. Obszar wokół wsi obfituje w liczne źródła.

Historia

W XIX wieku Baniczan był chrześcijańską wioską w kaaza Newrokop Imperium Osmańskiego. W 1864 zbudowano Cerkiew pw św. Michała Archanioła[4]. Alexandre Synvet, który opierając się na greckich danych, w 1878 pisze, że w Banicy, w eparchii Mełnik, mieszka 400 Greków[5]. Bułgarski historyk Georgi Strezow w 1891 opisuje wieś:

Baniczan, u podnóża Pirinu w pobliżu Topołnicy. Najbardziej żyzna ziemia w całym regionie Newrokop: rodzą się wszystkie zboża i słynna biała cebula. Cerkiew bułgarska. Domów 60. Bułgarzy[6].

Według statystyk Wasiła Kynczowa do 1900 Baniczan był osadą chrześcijańską, gdzie żyło 410 chrześcijan[7], a domów było 60[8].

Przypisy

  1. a b Таблица на населението по постоянен и настоящ адрес. Единна система за гражданска регистрация и административно обслужване на населението. [dostęp 2024-07-08]. (bułg.).
  2. Antoaneta Maskryczka: Баничан – селото на църквите и плетените чорапи. 2013-07-13. [dostęp 2021-10-16].
  3. a b Регистър на военните паметници. Областна администрация Благоевград.
  4. Енциклопедия „Пирински край”. T. I. Błagojewgrad: Редакция „Енциклопедия”, 1995, s. 60. ISBN 954-90006-1-3.
  5. Alexandre Synvet: Les Grecs de l’Empire ottoman: Etude statistique et ethnographique. Constantinople, Imprimerie de «l’Orient illustré», 1878, s. 48.
  6. Два санджака отъ Источна Македония. T. Периодическо списание на Българското книжовно дружество въ Средѣцъ. Средѣцъ: Държавна печатница, 1891, s. 11.
  7. Wasił Kynczow: Македония. Етнография и статистика. Sofia: Българското книжовно дружество, 1900, s. 193. ISBN 954430424X.
  8. Wasił Kynczow: Пътуване по долините на Струма, Места и Брегалница. Битолско, Преспа и Охридско. Sofia: Наука и изкуство, 1970 [1894–1896], s. 273.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya