Barbara Iglikowska

Barbara Iglikowska
Data i miejsce urodzenia	15 marca 1908 ; Odessa
Pochodzenie	polskie
Data i miejsce śmierci	18 marca 1995 ; Gdańsk
Instrumenty	głos
Zawód	śpiewaczka, pedagożka
Aktywność	profesor Akademii Muzycznej w Gdańsku, solistka Opery Poznańskiej i Warszawskiej
	Odznaczenia
	;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Barbara Iglikowska, 1. voto Bragińska (ur. prawdopodobnie 15 marca 1908 w Odessie, zm. 18 marca 1995 w Gdańsku) – polska śpiewaczka i pedagożka.

Życiorys

Urodziła się w rodzinie Józefa Chmielnickiego^[1], lekarza, i Marii z domu Aswadurow, pianistki^[2]. Była uczennicą Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Odessie (od 8 roku życia) i Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (kurs fortepianu u Aleksandra Michałowskiego). W 1930 uzyskała dyplom z wokalistyki w Konserwatorium Warszawskim. Jej nauczycielami byli Maria Sankowska i Stefan Belina-Skupiewski. W 1932 zdobyła II nagrodę na I Ogólnopolskim Konkursie Śpiewaczym w Warszawie, dzięki czemu została zaangażowana jako solistka do Opery Warszawskiej^[3]. Przed II wojną światową występowała także w Polskim Radiu i na estradach.

Od 1949 do 1951 była solistką Opery Poznańskiej, w której śpiewała m.in. partię Berty w Cyruliku sewilskim Gioacchino Rossiniego^[4]. W latach 1945–1947 uczyła śpiewu w Gdańskim Instytucie Muzycznym w Sopocie. Od 1947 do 1971 była nauczycielką Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Gdańsku^[5]. Od 1948 do 1994 (z przerwami 1949–1951 i 1974–1976) wykładała w PWSM w Sopocie i Gdańsku, w której prowadziła klasę śpiewu solowego^[6]. W latach 1957–1963 pełniła tam funkcję dziekana Wydziału Wokalnego. W 1965 uzyskała stopień docenta, w 1990 – profesora zwyczajnego. Jej uczniami byli m.in. Florian Skulski, Stefania Toczyska, Bożena Porzyńska^[7].

Od 1948 była żoną Józefa Iglikowskiego (1894–1975), dowódcy wojskowej grupy operacyjnej na Wybrzeżu^[2].

Zmarła w Gdańsku, pochowana na cmentarzu Oliwskim (kwatera 28-20-1)^[8].

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1986)
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1971)
Złoty Krzyż Zasługi (1964)
Srebrny Krzyż Zasługi (9 maja 1956)^[1]
Medal 10-lecia Polski Ludowej (25 marca 1955)^[9]
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1971)^[10]
Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” (1967)
Złota Odznaka Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków^[11]
Medal pamiątkowy z okazji 25-lecia Wyzwolenia Gdańska (1970)

Źródło:^[2]^[12].

Nagrody

II nagroda - żeton nadany przez Towarzystwo Opery Narodowej na I Ogólnopolskim Konkursie Śpiewaczym w Warszawie (1932)
Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1969)
Nagroda Wojewody Gdańskiego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury i nauki za rok 1975 (1976)^[13]
Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopniu (1983)
Nagroda Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury „Splendor Gedanensis” (1994)^[14]