Barbara Kingsolver

Barbara Kingsolver
Ilustracja
Barbara Kingsolver (2018)
Data urodzenia

8 kwietnia 1955

Narodowość

amerykańska

Język

angielski

Dziedzina sztuki

literatura

Epoka

XX, XXI w.

Barbara Kingsolver (ur. 8 kwietnia 1955) – amerykańska pisarka, eseistka i poetka.

Życiorys

Barbara Kingsolver urodziła się w 1955 r. Dorastała na wsi w stanie Kentucky. Uzyskała stopień naukowy z biologii na DePauw University i Uniwersytecie Arizony, a od 1985 r. pracuje jako pisarka. W różnych okresach swojego życia mieszkała w Europie: w Anglii, Francji i na Wyspach Kanaryjskich, a także w Afryce, Azji, Ameryce Północnej i Południowej. Dwie dekady spędziła w Tucson (Arizona), zanim przeniosła się do południowo-zachodniej Wirginii, gdzie obecnie mieszka.

Pracowała jako redaktorka Best American Short Stories 2001. Jej książki zostały przetłumaczone na ponad dwadzieścia języków i włączone do podstawy programowej literatury w szkołach średnich i wyższych w USA. Przyczyniła się do wydania ponad pięćdziesięciu antologii literackich, a jej recenzje i artykuły ukazały się w większości głównych amerykańskich gazet i czasopism.

Kingsolver została uznana za jedną z najważniejszych pisarek XX wieku przez Writers Digest.

W 2000 r. otrzymała National Humanities Medal. Krytyczne uznanie dla jej książek obejmuje wiele nagród od American Booksellers Association i American Library Association.

Książka Biblia jadowitego drzewa była finalistką Nagrody Pulitzera[1] i Orange Prize[2] oraz zdobyła nagrodę narodową w Południowej Afryce, zanim otrzymała nagrodę Oprah Book Club[3]. Książka Animal, Vegetable, Miracle: A Year of Food Life zdobyła nagrodę Indies Choice Book Award i nagrodę Jamesa Bearda[3]. Kingsolver zdobyła dwa razy prestiżową brytyjską nagrodę Orange Prize for Fiction za Odyseję (2010) i Demon Copperhead[4][5]; otrzymała również Dayton Literary Peace Prize w 2011 r.[6]

Kingsolver w 1998 r. ustanowiła Bellwether Prize for Fiction, największą w Stanach Zjednoczonych nagrodę za niepublikowaną pierwszą powieść[7], która przyczyniła się do powstania karier ponad dwudziestu nowych autorów. Stała się ona nagrodą PEN/Bellwether Prize for Socially Engaged Fiction[8].

Ma dwie córki, Camille (ur. 1987) i Lily (ur. 1996). Jej mąż, Steven Hopp, wykłada badania środowiskowe. Od czerwca 2004 r. Barbara i jej rodzina mieszkają na farmie w południowej Appalachii, gdzie uprawiają rozległy ogród warzywny i hodują islandzkie owce[9][7].

Twórczość[3]

  • The Bean Trees (1988) – opowieść o kobiecie, która opuszcza Kentucky, by udać się na zachód kraju.
  • Homeland (1989) – historie bohaterów związanych z miejscami, więzami miłości i rodzinnymi[10].
  • Holding the Line: Women in the Great Arizona Mine Strike (1989) – opowieść o kobietach, których życie zmieniają różne wydarzenia[11].
  • Animal Dreams (1990), Another America (1992) – historia kobiety powracającej do Arizony, by spotkać się z chorym ojcem.
  • Pigs in Heaven (1993) – kontynuacja The Bean Trees rozgrywająca się trzy lata później.
  • High Tide in Tucson (1995) – autorka powraca do swoich ulubionych tematów: rodzina, społeczeństwo, dobro wspólne i przyroda[12].
  • Biblia jadowitego drzewa (The Poisonwood Bible, 1998) – historia żony i czterech córek ewangelickiego baptysty w Kongu.
  • Lato marnotrawnych (Prodigal Summer, 2000) – trzy opowieści o miłości na tle życia na farmie w południowej Appalachii.
  • Small Wonder (2002) – zbór esejów o ochronie środowiska, sprawiedliwości społecznej, macierzyństwie, inżynierii genetycznej.
  • Last Stand: America’s Virgin Lands (2002), z fotografem Annie Griffiths Belt – książka o pasji do dzikiej przyrody[13].
  • Animal, Vegetable, Miracle: A Year of Food Life (2007) – opowieść o rodzinie, która przeprowadziła się do wiejskiej posiadłości.
  • Odyseja (The Lacuna, 2009) – kronika życia Harrisona Shepherda, człowieka uwięzionego między meksykańskimi i amerykańskimi korzeniami.
  • Lot motyla (Flight Behaviour: A Novel, 2012) – ekologiczna opowieść o kobiecie odkrywającej nieznane zjawisko, które powoduje konflikty w małym miasteczku.
  • Unsheltered (2018) – historia dwóch rodzin rozdzielonych wiekami, które w trudnych czasach łączy siła.
  • Demon Copperhead (2022) - historia chłopca urodzonego przez nastoletnią matkę w amerykańskich Appalachach[14].

Przypisy

  1. 1999 Pulitzer Prizes.
  2. Barbara Kingsolver wins Orange Prize for Fiction.
  3. a b c 10 of the Best Books by Barbara Kingsolver.
  4. Barbara Kingsolver’s The Lacuna beats Wolf Hall to Orange prize.
  5. Demon Copperhead. [dostęp 2025-07-28].
  6. Dayton Literary Peace Prize to honor Barbara Kingsolver. daytonliterarypeaceprize.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-27)]..
  7. a b Holbrooke. daytonliterarypeaceprize.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-27)]..
  8. PEN/Bellwether Prize for Socially Engaged Fiction ($25,000). pen.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-27)]..
  9. Barbara Kingsolver. kingsolver.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-01)]..
  10. Homeland.
  11. Holding the Line: Women in the Great Arizona Mine Strike.
  12. High Tide in Tucson: Essays from Now or Never.
  13. Last Stand: America’s Virgin Lands.
  14. Barbara Kingsolver, Kaja Gucio, Demon Copperhead, Wydanie I, Poznań: Filia, 2023, ISBN 978-83-8357-017-4 [dostęp 2025-02-18].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya