Barbara Rae-Venter

Barbara Rae-Venter
Państwo działania

 Nowa Zelandia
 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

17 lipca 1948
Auckland

Zawód, zajęcie

biolożka, genealożka genetyczna, emerytowana prawniczka patentowa

doktor biologii
Specjalność: biochemia, biologia nowotworów, genetyka genealogiczna
Alma Mater

Uniwersytet Kalifornijski w San Diego, Uniwersytet Teksański w Austin

Doktorat

1976 – biologia
Uniwersytet Kalifornijski w San Diego

Barbara Rae-Venter (ur. 17 lipca 1948 w Auckland) – nowozelandzko-amerykańska genealożka genetyczna (specjalistka wykorzystująca wyniki badań DNA do ustalania pokrewieństwa i odtwarzania drzew genealogicznych), biolożka i emerytowana prawniczka patentowa. Najbardziej znana jest z udziału w identyfikacji Josepha Jamesa DeAngelo, sprawcy określanego jako Golden State Killer[1].

Po przejściu na emeryturę z zawodu prawniczego Rae-Venter zaczęła hobbystycznie badać historię własnej rodziny, próbując pomóc krewnemu odnaleźć biologiczną rodzinę. W ramach tej pracy poproszono ją o pomoc w identyfikacji kobiety porwanej jako dziecko. Jej działania w tej sprawie doprowadziły ostatecznie do zidentyfikowania Terry’ego Pedera Rasmussena(inne języki) jako podejrzanego w sprawie tzw. morderstw z Bear Brook(inne języki) w stanie New Hampshire[2][3]. W 2018 roku została uwzględniona na liście Nature’s 10 – „ludzi, którzy mieli znaczenie” w nauce – publikowanej przez czasopismo „Nature”, a w 2019 roku znalazła się na liście 100 najbardziej wpływowych ludzi tygodnika „Time”[4][5]. W 2023 roku opublikowała autobiograficzną książkę I Know Who You Are, opisującą jej udział w identyfikacji Golden State Killera[6][7].

Wykształcenie i wczesna kariera

Barbara Rae urodziła się 17 lipca 1948 w Auckland w Nowej Zelandii[8] i dorastała w tamtejszej dzielnicy Remuera(inne języki)[9]. W wieku 20 lat przeniosła się do Stanów Zjednoczonych[9] i uzyskała amerykańskie obywatelstwo[8]. W 1972 roku uzyskała stopień Bachelor of Arts (B.A.) na kierunkach psychologia i biochemia na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego, a w 1976 roku na tej samej uczelni obroniła doktorat z biologii. W latach 1976–1979 odbywała staż podoktorski w Roswell Park Comprehensive Cancer Center(inne języki) (wówczas znanym jako Roswell Park Memorial Institute) w Buffalo w stanie Nowy Jork. W latach 1979–1983 pracowała na stanowisku odpowiadającym polskiemu stanowisku adiunkta (ang. assistant professor) w University of Texas Medical Branch(inne języki) w Galveston w Teksasie. Rae-Venter skupiła swoją karierę badawczą na raku sutka i nowotworach przewodu pokarmowego[10].

W maju 1983 roku rozpoczęła studia na wydziale prawa Uniwersytetu Teksańskiego w Austin, uzyskując w sierpniu 1985 roku zawodowy stopień Juris Doctor (J.D.)(inne języki)[8]. Później pracowała jako prawniczka patentowa w Kalifornii, specjalizując się w biotechnologii[1], oraz w latach 1988–1990 była zawodowo związana z Uniwersytetem Stanforda[8][11].

Genealogia genetyczna

Śledcza genealogia genetyczna polega na łączeniu profili DNA z publicznie dostępnymi drzewami genealogicznymi i dokumentami archiwalnymi w celu identyfikacji nieznanych osób lub ich krewnych[12]. W pierwszych zastosowaniach genealogii genetycznej w sprawach adopcyjnych i kryminalnych istotną rolę odgrywali wolontariusze zajmujący się historią rodzin. Rae-Venter dostrzegła, że techniki stosowane do identyfikacji krewnych w sprawach adopcyjnych mogą mieć szersze zastosowanie w ściganiu przestępstw oraz identyfikacji podejrzanych i ofiar. Początkowo część organów ścigania podchodziła do tego pomysłu sceptycznie[12].

Zainteresowanie Rae-Venter genealogią rozpoczęło się, gdy poprzez stronę internetową do udostępniania drzew genealogicznych odnalazła krewnego poszukującego swojego biologicznego ojca[1]. Aby pomóc mu w poszukiwaniach, ukończyła internetowy kurs poświęcony wykorzystywaniu testów DNA(inne języki) w poszukiwaniu krewnych, a z czasem sama została jedną z prowadzących ten kurs[1][13].

Rae-Venter uczestniczyła w pracach nad kilkoma sprawami kryminalnymi, w tym nad sprawami morderstw z Bear Brook w New Hampshire oraz Golden State Killera w Kalifornii. W 2018 roku, gdy jej rola w wykorzystaniu genetyki i genealogii do rozwiązywania przestępstw stała się szeroko znana, znalazła się na liście czasopisma „Nature” „10 ludzi, którzy mieli znaczenie w tym roku”[4]. W 2019 roku została uwzględniona na liście 100 najbardziej wpływowych ludzi tygodnika „Time”[5].

Morderstwa z Bear Brook

Rekonstrukcje twarzy czterech ofiar znalezionych w Bear Brook State Park w 1985 i 2000, sporządzone przez rysownika kryminalistycznego Carla Koppelmana

Pierwsze zaangażowanie Rae-Venter w wykorzystanie publicznych baz profili DNA i drzew genealogicznych w śledztwach rozpoczęło się w 2015 roku, gdy poproszono ją o pomoc śledczym w ustaleniu prawdziwej tożsamości kobiety porwanej jako niemowlę[1]. Oprócz poszukiwania krewnych, których profil DNA (zestaw markerów genetycznych identyfikujących daną osobę) wykazywał zgodność z profilem genetycznym kobiety, po wyszukaniu dopasowań w publicznie dostępnych serwisach Rae-Venter zaproponowała kobiecie przesłanie próbki również do baz danych o ograniczonym dostępie, licząc na odnalezienie kolejnych krewnych[2]. Sprawa wymagała ostatecznie 20 000 godzin pracy i zaangażowania licznych wolontariuszy, którzy zdołali ustalić tożsamość i nazwisko nadane kobiecie przy urodzeniu oraz umożliwić jej kontakt z jednym z dziadków[1].

Oprócz identyfikacji rodziny i danych urodzeniowych kobiety, zespół odnalazł także biologiczną matkę jednej z krewnych zidentyfikowanych podczas poszukiwań, umożliwiając ich spotkanie[14]. Identyfikacja tej kobiety doprowadziła władze do powiązania jej porywacza z serią morderstw w New Hampshire, znanych jako morderstwa z Bear Brook[2]. Rae-Venter przyczyniła się do ostatecznego ustalenia prawdziwej tożsamości podejrzanego, Terry’ego Pedera Rasmussena, na podstawie DNA pobranego podczas jego sekcji zwłok po śmierci w więzieniu. Rasmussen odbywał wcześniej karę za inne morderstwo pod nazwiskiem Larry Vanner[3]. W 2019 roku zidentyfikowano trzy ofiary morderstw z Bear Brook jako 24-letnią Marlyse Elizabeth Honeychurch oraz jej córki, sześcioletnią Marie Elizabeth Vaughn i roczną Sarah Lynn McWaters[15]. W 2025 roku zidentyfikowano ostatnią z czterech ofiar jako Reę Rasmussen, córkę Terry’ego Rasmussena i zaginionej Pepper Reed. Identyfikację przeprowadzono w ramach dochodzenia policji stanowej New Hampshire we współpracy z DNA Doe Project[16].

Golden State Killer

Portret pamięciowy sprawcy sporządzony przez Federalne Biuro Śledcze (FBI) (z lewej) zestawiony ze zdjęciem policyjnym Josepha DeAngelo wykonanym po zatrzymaniu w kwietniu 2018 roku

Paul Holes(inne języki), śledczy specjalizujący się w kryminalistyce, od dziesięcioleci pracujący nad sprawą Golden State Killera, po raz pierwszy skontaktował się z Rae-Venter w marcu 2017 roku, prosząc o pomoc w wykorzystaniu genealogii do poszukiwania nowych tropów w tej sprawie. W październiku 2017 roku Rae-Venter dołączyła do zespołu próbującego zidentyfikować zabójcę. Wykorzystała serwisy GEDmatch(inne języki) (otwartą bazę porównującą profile genetyczne użytkowników), FamilyTreeDNA i MyHeritage, porządkując pracę zespołu nad analizą pokrewieństwa[3].

Zespół wyodrębnił próbkę DNA z miejsca zbrodni Golden State Killera, tworząc profil genetyczny, który można było przesłać do baz genealogicznych. Analiza wskazała kilku dalekich krewnych osoby, od której pochodziła próbka, na podstawie których Rae-Venter zbudowała drzewo genealogiczne, stosując tradycyjne techniki badań rodzinnych. Identyfikując krewnych zabójcy, śledczy mogli najpierw ustalić wspólnego przodka, a następnie prześledzić linie jego potomków, by zidentyfikować wszystkich członków młodszych pokoleń rodziny. Po zidentyfikowaniu wszystkich członków danej rodziny śledczy mogli zacząć eliminować osoby niebędące podejrzanymi. W przypadku Golden State Killera zespół musiał cofnąć się aż do praprapradziadków, zanim zaczął pracę w przeciwnym kierunku[3]. Konieczne było zbudowanie wielu drzew genealogicznych[10]. Informacje te połączono z przewidywaniami dotyczącymi pochodzenia etnicznego i wyglądu fizycznego, by zawęzić listę podejrzanych[3]. Analiza profili genetycznych pozwoliła połączyć kilka przesłanek, w tym możliwość włoskiego pochodzenia podejrzanego[10].

Po wytypowaniu podejrzanego śledczy potajemnie pozyskali pozostawiony przez niego materiał biologiczny. Jego profil DNA był zgodny z materiałem zabezpieczonym na miejscach zbrodni, co potwierdziło identyfikację DeAngelo. Joseph DeAngelo został aresztowany 24 kwietnia 2018[17]. W czerwcu 2020 roku przyznał się do winy w 13 przypadkach morderstwa pierwszego stopnia i 13 przypadkach porwania, a w sierpniu 2020 roku został skazany na dożywotnie pozbawienie wolności bez możliwości zwolnienia warunkowego[18].

Bezpośrednio po aresztowaniu Rae-Venter zdecydowała się nie ujawniać publicznie swojej tożsamości, obawiając się o własne bezpieczeństwo[1]. Kilka miesięcy po aresztowaniu Golden State Killera Rae-Venter zezwoliła Holesowi na publiczne ujawnienie jej udziału. W tym czasie wzrosło zainteresowanie genealogią genetyczną, a w kolejnych sprawach zaczęto identyfikować podejrzanych i nieznane ofiary tą samą metodą[1]. Do sierpnia 2018 roku, gdy jej rola w sprawie Golden State Killera stała się szeroko znana, Rae-Venter była proszona o pomoc w co najmniej 50 nierozwiązanych sprawach, w tym zabójstwach i identyfikacji nieznanych ofiar[19].

Kolejne sprawy

Po ujawnieniu jej udziału w identyfikacji Golden State Killera Rae-Venter zaczęto zwracać się o konsultacje w kolejnych sprawach. Komentowała też kwestie etyczne związane z wykorzystywaniem na potrzeby śledztw danych DNA udostępnianych przez użytkowników serwisów genealogicznych. Po zakończeniu prac nad sprawą Golden State Killera Rae-Venter mówiła o kolejnych sprawach, nad którymi pracowała, w tym o sprawie tzw. „chłopca w pudle” (ang. Boy in the Box) w Pensylwanii[3].

Wykorzystywanie baz genealogicznych przez organy ścigania budzi kontrowersje. Krytycy wskazują, że użytkownicy serwisów genealogicznych nie zawsze zdawali sobie sprawę, iż udostępniane przez nich dane mogą posłużyć do prowadzenia śledztw kryminalnych. Niektórzy prawnicy kwestionują też zgodność tej metody z czwartą poprawką do konstytucji USA, chroniącą przed nieuzasadnionym przeszukaniem. Zwolennicy metody, w tym przedstawiciele organów ścigania, argumentują, że śledczy nie uzyskują bezpośredniego dostępu do materiału DNA użytkowników baz, a jedynie do informacji o pokrewieństwie[12].

W 2019 roku Rae-Venter pomogła zidentyfikować Bobby’ego Whitta, chłopca, którego szczątki znaleziono w Mebane w Karolinie Północnej w 1998 roku. Na podstawie profilu DNA ustaliła, że chłopiec miał prawdopodobnie przodków pochodzenia wschodnioazjatyckiego i europejskiego. Poszukiwania w internetowych bazach danych doprowadziły do odnalezienia możliwego krewnego, który zidentyfikował dziecko. Rodzina Whitta zakładała wcześniej, że wrócił on z matką do Korei Południowej. Odkrycie to doprowadziło również do zidentyfikowania szczątków jego matki. Ustalono podejrzanego, który odbywał już karę za inne przestępstwa[20]. Według profilu Barbary Rae-Venter w serwisie Firebird Forensics Group była ona założycielką i prezeską tej organizacji, wspierającej organy ścigania w identyfikacji sprawców przestępstw i nieznanych ofiar, oraz dyrektorką ds. śledczej genealogii genetycznej w firmie Gene by Gene[21]. Według profilu Wydziału Prawa Uniwersytetu Teksańskiego z kwietnia 2026 roku nadal zajmowała się wówczas sprawami wykorzystującymi tę metodę[22].

Życie prywatne

Pod koniec lat 60. XX wieku, podczas pobytu w Sydney w Australii, Rae-Venter poznała Craiga Ventera, marynarza amerykańskiej marynarki wojennej przebywającego na przepustce z wojny wietnamskiej. Para spotkała się ponownie podczas jej trzymiesięcznej wycieczki pieszej po Europie i pobrała się w Genewie w 1968 roku. Rozstali się w 1980 roku i mają jedno dziecko[23]. Craig Venter był później jednym z uczestników Projektu Poznania Ludzkiego Genomu[24].

Wybrane publikacje

  • B. Rae-Venter, L.M. Reid, Growth of human breast carcinomas in nude mice and subsequent establishment in tissue culture, „Cancer Research”, 40 (1), 1980, s. 95–100, PMID6243091 (ang.).
  • B. Rae-Venter, T. Nemoto, S.L. Schneider, T.L. Dao, Prolactin binding by human mammary carcinoma: Relationship to estrogen receptor protein concentration and patient age, „Breast Cancer Research and Treatment”, 1 (3), 1981, s. 233–243, DOI10.1007/BF01806263, PMID6293628 (ang.).
  • B. Rae-Venter, T.L. Dao, Kinetic properties of rat hepatic prolactin receptors, „Biochemical and Biophysical Research Communications”, 107 (2), 1982, s. 624–632, DOI10.1016/0006-291X(82)91537-6, PMID6289836 (ang.).
  • B. Rae-Venter, T.L. Dao, Hydrodynamic properties of rat hepatic prolactin receptors, „Archives of Biochemistry and Biophysics”, 222 (1), 1983, s. 12–21, DOI10.1016/0003-9861(83)90497-6, PMID6301378 (ang.).
  • Barbara Rae-Venter, I Know Who You Are: How an Amateur DNA Sleuth Unmasked the Golden State Killer and Changed Crime Fighting Forever, Ballantine Books, 6 lutego 2024, s. 288, ISBN 978-0-593-35891-7 (ang.).

Przypisy

  1. a b c d e f g h Heather Murphy, She Helped Crack the Golden State Killer Case [online], The New York Times, 29 sierpnia 2018 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2018-09-04] (ang.).
  2. a b c Seth Augenstein, The Tale of the Abandoned Girl’s DNA that Led to a Notorious Cold Case [online], Forensic Magazine, 7 lutego 2017 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-10] (ang.).
  3. a b c d e f Matthias Gafni, The woman behind the scenes who helped capture the Golden State Killer [online], The Mercury News, 24 sierpnia 2018 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-15] (ang.).
  4. a b Brenden Maher, Nature’s 10, „Nature”, 2018 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2018-12-18] (ang.).
  5. a b Paul Holes, Barbara Rae-Venter, „Time”, 16 kwietnia 2019 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-06] (ang.).
  6. I Know Who You Are by Barbara Rae-Venter [online], Penguin Random House [dostęp 2026-07-23] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-14] (ang.).
  7. Barbara Rae-Venter, I Know Who You Are: How an Amateur DNA Sleuth Unmasked the Golden State Killer and Changed Crime Fighting Forever, Ballantine Books, 6 lutego 2024, s. 288, ISBN 978-0-593-35891-7 (ang.).
  8. a b c d American Men & Women of Science, wyd. 26, Detroit: Gale, 2009, s. 25–26, ISBN 978-1-4144-3300-4 (ang.).
  9. a b Simon Hampton, How a Kiwi helped solve the US’ greatest cold case, „Te Awamutu Branch of the New Zealand Society of Genealogists Newsletter” (298), październik 2018, s. 6 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-01] (ang.).
  10. a b c Gina Tron, Who Is Dr. Barbara Rae-Venter And How Did She Help Catch The Golden State Killer Suspect? [online], Oxygen, 18 sierpnia 2018 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-28] (ang.).
  11. Robert Reinhold, Science Under Scrutiny; Losing the Race [online], The New York Times, 7 stycznia 1990 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-21] (ang.).
  12. a b c Heather Murphy, The women who pioneered the use of DNA websites to unlock cold cases [online], The Independent, 12 maja 2019 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-26] (ang.).
  13. Teachers, Assistants & Course Leaders [online], DNAAdoption.org [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-29] (ang.).
  14. Jonathan Corum, Heather Murphy, How Genetic Sleuthing Helped a Kidnapped Girl Recover Her Identity [online], The New York Times, 15 października 2018 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-08] (ang.).
  15. David Aaro, Librarian helps ID cold case murder victims killed between 1985-2000 [online], Fox News, 9 czerwca 2019 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-19] (ang.).
  16. Jason Moon, Investigators identify last remaining Bear Brook murder victim — but a new mystery emerges [online], New Hampshire Public Radio, 8 września 2025 [dostęp 2026-07-23] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-19] (ang.).
  17. Nicole Chavez, DNA that led to Golden State Killer suspect’s arrest was collected from his car while he shopped [online], CNN, 2 czerwca 2018 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-02-05] (ang.).
  18. Bill Chappell, Golden State Killer Sentenced To Life In Prison Without Possibility Of Parole [online], NPR, 21 sierpnia 2020 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-10] (ang.).
  19. Amber Lee, Critical genealogist in Golden State Killer case speaks out about her role [online], KTVU, 30 sierpnia 2018 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-10] (ang.).
  20. Associated Press, Ancestry DNA leads to identity of boy whose remains were found in 1998 [online], ABC6, 5 lutego 2019 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-02-06] (ang.).
  21. Barbara Rae-Venter [online], Firebird Forensics Group [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2026-07-07] (ang.).
  22. Tracking Down Invisible Killers [online], Texas Law Magazine, University of Texas at Austin, 13 kwietnia 2026 [dostęp 2026-07-23] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-14] (ang.).
  23. J. Craig Venter, A Life Decoded: My Genome, My Life, Nowy Jork: Viking, 2007, s. 43–48, ISBN 978-0-670-06358-1, OCLC 165048736 (ang.).
  24. Marc A. Shampo, Robert A. Kyle, J. Craig Venter—The Human Genome Project, „Mayo Clinic Proceedings”, 86 (4), 2011, e26–e27, DOI10.4065/mcp.2011.0160, PMID21584979, PMCIDPMC3068906 (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya