Barbara Wiktorowska

Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na stronie głównej w rubryce „Czy wiesz”.
Pomóż nam go sprawdzić: oceń zgłoszoną nominację.

Barbara Wiktorowska

Data i miejsce urodzenia	1950 Katowice
Zawód, zajęcie	kolporterka, robotnica, działaczka antykomunistyczna w PRL
Narodowość	polska
Odznaczenia

Barbara Wiktorowska (ur. 1950 w Katowicach^[1]) – polska kolporterka, robotnica, działaczka antykomunistyczna w PRL oraz członkini Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.

Urodziła się w 1950 roku w Katowicach. Zaangażowała się w działania sprzeciwiające się władzom komunistycznym w dwóch okresach: podczas wydarzeń z końca 1970 roku oraz w ostatnich latach istnienia Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (1982–1989)^[1].

Była zatrudniona w stoczni remontowej „Gryfia” w Szczecinie, uczestniczyła bezpośrednio w protestach grudniowych z 1970 roku, a w kolejnych latach podejmowała inicjatywy mające na celu zachowanie pamięci o osobach, które straciły życie w trakcie tamtych wystąpień^[1].

Od 1980 roku przyłączyła się do struktur Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, pełniąc w nim czynną rolę. W następstwie wprowadzenia stanu wojennego w grudniu 1981 roku podjęła wówczas działania w sferze nielegalnego obiegu informacji oraz organizowała pomoc materialną dla osób dotkniętych represjami politycznymi, a także ich bliskich^[1].

Do końca dekady lat osiemdziesiątych XX wieku kontynuowała różnorodne formy aktywności w ramach podziemnej opozycji, w tym rozpowszechnianie komunikatów tajnych struktur związkowych oraz dbanie o miejsce pamięci poświęcone ofiarom grudniowych protestów sprzed niemal dwóch dekad. Konsekwencją jej postawy było stałe monitorowanie przez aparat bezpieczeństwa państwa^[1].

Wielokrotnie poddawano ją zatrzymaniom oraz przesłuchaniom, wysuwano wobec niej groźby utraty zatrudnienia, a jej mieszkanie było obiektem policyjnych rewizji^[1].

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2020, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej)^[2]
• Krzyż Wolności i Solidarności (2020, za zasługi w działalności na rzecz niepodległości i suwerenności Polski oraz respektowania praw człowieka w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej)^[3]. Dekoracji dokonano w 2021 roku^[4].
• Medal „Pro Bono Poloniae” (2023)^[5][6]